Deze opnamen zijn van 2008 .  Bijgewerkt op 29 september 2011 , maar de beelden blijven steeds actueel ! 

VRIENDELIJK VERZOEK OM NIET MEER OP DE BERICHTEN HIER TE REAGEREN. DIT FORUM IS ZUIVER NOG VOOR ARCHIEF EN WORD NIET MEER AANGEPAST !!!

op 09-04-2008 – 19:33 Meldde ik:

Nogmaals omdat ik zowel aan mezelf, maar ook aan U moet denken is er voor de berichten nu grotendeels een website gemaakt.

Na een tijdje experimenteren zal ik dus vanaf vandaag  zoveel mogelijk gebruik gaan maken van:

http://www.uitvaartinformatie-bolink.nl/blog

Het werkt voor mij sneller om daar berichten te plaatsen en ik vind de layout mooier.

U als bezoeker kunt bij het forum WEL blijven berichten plaatsen en zelfs zonder

geregistreerd te zijn. Uw bijdrage moet na plaatsing wel eerst gekeurd worden. Dus heeft U uitvaartnieuws of wilt U Uw product of dienstverlening bekend maken kunt U beter

Uw tekst sturen naar info@uitvaartvoorlichting.nl .

Dan zal ik of één van mijn hulpjes het bericht voor U plaatsen via uitvaartinformatie-bolink.nl/blog

Aanvulling 29-09-2011: Rest mij U nog te melden dat er een grote kans bestaat dat de gegevens die hier staan niet meer actueel zijn of dat er zelf een link niet meer werkt.
Deze website is dus een soort archief!

Eind november 2008 worden de algemene huurgraven nummers 37 tot en met 55 (oneven nummers) van afdeling P en de nummers 58 tot en met 92 (even nummers) van afdeling O – op de algemene begraafplaats in Leiderdorp geruimd. Gedurende deze periode zal afdeling P en O worden afgeschermd voor publiek.

Voor nadere informatie – ook voor verzoeken tot eventueel herbegraven – kunt u contact opnemen met Désirée van Teijlingen-Loriaux, afdeling Gemeentewinkel. Zij is bereikbaar op dinsdag-, woensdag-, donderdag- en vrijdagochtend via tel. (071) 54 58 500.

Reddingsplan voor vervallen kerkhoven.

Leeuwarden – Van de zesduizend kerkterreinen en begraafplaatsen in Nederland is een groot deel ernstig verwaarloosd, waarschuwt Landschapsbeheer Nederland. Dat blijkt uit een landelijke inventarisatie. Samen met het Prins Bernhard Cultuurfonds is er een reddingsplan gemaakt voor de bedreigde kerkhoven.

,, De plek waar onze voorouders begraven liggen, daar moet je respect voor hebben”, zegt onderzoeker Eward Timmerman van Landschapsbeheer Nederland. ,,

Toch plegen we onbewust grafschennis, als je kijkt naar de staat van de begraafplaatsen.” Kerkterreinen zijn markante plekken die bijdragen aan de identiteit van een dorp of een streek, stelt Timmerman. Naast de cultuurhistorische en landschappelijke waarde hebben de kerkhoven ook een ecologische waarde. Vaak is er in de loop der eeuwen bijzondere flora terechtgekomen.

,,Je ziet dat de terreinen vervallen zodra het begraven op die plaats ophoudt.”

Zerken verzakken, het groen overwoekert de stenen en na verloop van tijd lijkt sloop en ruiming de enige optie. ,,Dat is doodzonde”, zegt Timmerman. Een groot deel van de terreinen rond de kerken, en de meeste begraafplaatsen zijn eigendom van gemeenten. ,,Die staan voor de afweging of de hoge kosten van het onderhoud van zo’n terrein nog wel te verantwoorden zijn. Vaak is de conclusie van niet, en hoopt men dat particulieren het beheer zelf gaan doen.”

Om verdere schade tegen te gaan is het Cultuurfonds het project ‘Groene Kerkterreinen’ gestart, en heeft 100.000 euro beschikbaar gesteld. Het project begon met een landelijke inventarisatie, en gaat verder met een aantal voorbeeldprojecten in de provincies, en het organiseren van cursussen voor vrijwilligers en beheerders voor het opknappen van de terreinen.

Uit de voorlopige inventarisatie is gebleken dat het om ongeveer vierduizend begraafplaatsen gaat, waaronder veel kerkhoven, en nog eens tweeduizend kerkterreinen zonder graven. De komende tijd wordt in kaart gebracht hoe het onderhoud ervoor staat op elk van de terreinen, en wie de eigenaar is.

Voor Fryslân is het beeld nog niet duidelijk, maar ook in deze provincie zijn er begraafplaatsen genoeg die aandacht verdienen. De Oude Stadsbegraafplaats van Leeuwarden is dankzij de rol in het tv-programma Restauratie zelfs een landelijk bekend voorbeeld geworden. De begraafplaats liep de hoofdprijs van 1 miljoen euro mis, maar de gemeente zegde wel toe om het lijkenhuisje op te knappen en onder de wandelpaden drainage aan te brengen. Voor herstel van de zerken en hekjes is geen geld.

Volgens Timmerman kan het Cultuurfonds uitkomst bieden in zulke gevallen. ,,Het fonds wil het voor particulieren eenvoudig maken om subsidie aan te vragen voor herstel van een terrein.” De inventarisatie – die over twee maanden klaar kan zijn – biedt dan een goed aanknopingspunt. Dat de eigenaar vaak een gemeente is, hoeft geen bezwaar te zijn. ,,Als ze het terrein onderbrengen in een stichting, is het al goed.”

Hoogeveen – B en W van Hoogeveen staan nog steeds achter de bouw van een crematorium op de nieuwe begraafplaats Zevenbergen bij Fluitenberg. Dat heeft wethouder Betty Poutsma (ChristenUnie) de gemeenteraad laten weten.

Plannen voor een verbrandingsoven voor stoffelijke overschotten zijn er al langer. Door een fout in het bestemmingsplan is de bouw tot nu toe niet mogelijk. Het park omsluit de woning van een bejaarde bewoonster die in haar woongenot wordt beknot; deze omissie wordt gerepareerd.

Uitvaartbedrijven Yarden en DELU juichen de plannen voor een crematorium toe. Beide partijen willen samen een nieuw uitvaartcentrum met crematorium in Fluitenberg beheren. De bouwkosten schat algemeen directeur Bert Noordzij van DELU tussen 3,5 en 4,5 miljoen euro.

Yarden en DELU willen op Zevenbergen een multifunctioneel gebouw met een aula en een koffiekamer. Onzekere factor is het aantal graven dat Hoogeveen in de toekomst gaat ruimen aan de Zuiderweg.

“Het toekomstige grafruimingbeleid van de gemeente betekent dat de begraafplaats aan de Zuiderweg in trek blijft als laatste rustplaats”, zegt de DELU-directeur. “Dat heeft gevolgen voor de exploitatie van Zevenbergen.”

Landelijk is de verhouding begraven-cremeren ongeveer fiftyfifty. In Hoogeveen en omgeving laten meer mensen zich ter aarde bestellen, ongeveer 65 procent. Dit wordt veroorzaakt door traditionele verhoudingen en praktische overwegingen. Noordzij: “Wie zich vanuit Hoogeveen wil laten cremeren moet naar Meppel, Assen of Emmen. Dat kan een bezwaar zijn.”

Cremeren en begraven kosten rond de 4000 euro. Een begrafenis valt uiteindelijk duurder uit door de aanschaf van een grafsteen. Die kost ongeveer 3000 euro. De aanschaf van een urn komt op ongeveer 1500 euro.

1e plaatsing was op: 17 maart 2008

Wijziging:  02 december 2009

Ik krijg regelmatig de vraag waarom ik eigenlijk geen uitvaart van een islam besprak. Of waarom ik er weinig melding over maakte.

Al enige tijd besteede ik al aandacht aan de islam of de moslim . Misschien is U dat ontgaan of  heeft U het via de zoekmachine nog niet bekeken?

ga voor verdere informatie naar

http://uitvaartvoorlichting met de vraag omtrent islam begravenis

Hallo beste mensen,

Sinds enige tijd ben ik werkzaam in de uitvaartbranche als spreekster. In de naaste omgeving van Hengelo Overijssel. Ik wil U bij deze kennis laten maken met mijn website www.riasluijer.nl waar U meer over mij en mijn werkzaamheden vindt.

Mvg: Ria Sluijer

Geachte heer, mevrouw,

Seker B.V. zal aanstaande woensdag haar opwachting maken in het radioprogramma Desmet Live van de publieke omroep LLink.

Desmet Live is een dagelijkse geëngageerde talkshow over cultuur, politiek en moraal met live-muziek. Het programma wordt uitgezonden vanuit Café Desmet, Plantage Middenlaan 4a in Amsterdam. Publiek is van harte welkom om de uitzending bij te wonen. De uitzending zal plaatsvinden tussen 18.00 en 19.50 uur op Radio 5, de radiofrequenties in uw omgeving kunt u vinden door te klikken op de volgende link http://radio5.omroep.nl/page/tekst/frequenties

U kunt het programma ook live bekijken via internet op www.desmetlive.nl

Wij hopen u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd.

Met vriendelijke groet,

Seker B.V.

Patrick Knoben
Korenbloemstraat 3
6051 KH MAASBRACHT
T +31(0)475-453872
F +31(0)475-453896
M +31(0)6-29074562
E pknoben@seker.nl
I www.seker.nl

Uitvaartverzorging BVLO, garandeerd begeleiding van begrafenis of crematie met net dat beetje meer persoonlijke aandacht en plaatselijke kennis dan de bekende Landelijke collega’s. Een uitvaart is namelijk meer dan begraven of cremeren alleen.

Klik op de onderstaande foto, voor een complete fotoreportage!

De Harley Motor met Uitvaartzijspan !!

Grotere ruimte voor ontvangst en dubbele parkeerruimte.

Het crematorium aan de Bellamystraat in Terneuzen wordt van binnen ingrijpend verbouwd. Daarnaast wordt de parkeerruimte bijna verdubbeld. De raad van commissarissen van Monuta in Apeldoorn, de eigenaar van het crematorium, heeft daarvoor het licht op groen gezet. De directie van Monuta heeft dat laten weten aan wethouder Jaap Bos van Terneuzen.

De plannen voorzien onder andere in een extra koffiekamer en betere looproutes. Door te werken met flexibele wanden, kan de grootte van de ontvangstruimte worden aangepast aan de behoefte. “Monuta laat nu een nieuwe bouwtekening maken”, zegt Bos. “Dan volgt overleg met de gemeente om een en ander op de rails te zetten.”

De ontmoetingsruimte bij het crematorium voldoet allang niet meer aan de eisen en is veel te klein. Bij een begrafenis of crematie moeten mensen vaak buiten staan, omdat de ontvangstruimte te klein is.

Vier jaar geleden werden de problemen al aangekaart door raadslid Giel van Boom (TOP Gemeentebelangen), die de zaak daarna nog herhaaldelijk onder de aandacht bracht. “Ik ben blij dat er nu, na meer dan vier jaar, eindelijk schot in komt”, zegt Van Boom.

Naast de interne verbouwing wordt de parkeerruimte bij het crematorium ongeveer verdubbeld. “Dat is ook een noodzaak”, zegt wethouder Bos, “want het blijkt dat het aantal parkeerplaatsen nu aan de krappe kant is.” Eigenlijk fungeert het parkeerterrein bij het winkelcentrum Zuidpolder als een soort overloopterrein voor bezoekers van het crematorium. In de praktijk vinden veel mensen dat echter te ver lopen en worden auto’s eerst in de omliggende woonstraten geparkeerd, tot die vol staan.

Bos is blij dat Monuta het besluit heeft genomen om het crematorium aan te passen. “De afgelopen twee jaar dat ik hier als wethouder zit, hebben we vanuit de gemeente de kwestie regelmatig aangekaart. Het heeft lang geduurd, maar, wij kunnen als gemeente een particulier bedrijf uiteraard niet forceren om iets te doen.”

Op vrijdag 14 maart opende burgemeester Hans Schmidt de vernieuwde aula op de begraafplaats aan de Meeuwenlaan. De gemeente startte in het najaar van 2007 met de restauratie, omdat de aula niet meer voldeed aan de hedendaagse wensen voor een uitvaart.

Gerestaureerd en gemoderniseerd

De monumentale aula is gerestaureerd en gemoderniseerd. Zo is er rondom de aula nieuwe verlichting aangebracht, er is een opbaarkamer en een nieuwe orgel met geluidsinstallatie. De vloer is opnieuw gestoffeerd en in de zaal zijn nieuwe stoelen en nieuwe tafels geplaatst. Door een glazen wand met uitzicht op de begraafplaats, heeft de aula een open uiterlijk gekregen. Totaal kunnen 60 tot 75 personen plaatsnemen. Door de vernieuwingen voldoet de aula aan de eisen voor een uitvaart van deze tijd.

Een mooie bijkomstigheid is de led-verlichting die ‘s avonds buiten te zien is. Het geeft het monumentale pand een moderne uitstraling, waarbij de glas-in-loodramen mooi afsteken bij de stenen muur.

Na jaren vinden er vanaf deze week weer officiële plechtigheden plaats in de aula.

De uitvaartbranche is in trek. Er zijn ontzettend veel mensen die in deze sector willen werken. Maar er is ook veel concurrentie. Als je dan een cursus wordt aangeboden die veel goedkoper is dan alle andere en die ook nog uitzicht biedt op een baan, tja, wat houdt je dan nog tegen?

Helaas kwam begrafenisondernemer Bouwhuis niet alleen zijn afspraken niet na, maar bedreigde mensen ook nog eens met de dood. Helaas heeft geen van de cursisten uiteindelijk via hem een baan gekregen en kregen de cursisten ook binnen de cursus niet datgene wat ze was beloofd.

Opgelicht ( het programma van de TROS ) heeft gesproken met teleurgestelde cursisten waaronder, de heer Bruins, maar de meeste wilden anoniem blijven uit angst voor de heer Bouwhuis. En dat was nog niet alles.

We bestudeerden ook het lesmateriaal eens aandachtig. Tot onze grote verbazing troffen wij daarin het logo van het STIVU aan. De Stichting Vakopleiding Uitvaartverzorging.
Het lesmateriaal bleek namelijk oud materiaal te zijn dat gekopieerd was toen Bouwhuis daar zelf eens een cursus volgde tot uitvaartverzorger. Het examen had hij echter nooit gehaald.

Lees het bericht ook nog eens via onderstaande link!

http://tros.nl/index.php?id=1285

Burgemeester De Jong

ziet het graf niet zitten.

REUSEL – Het gemeentebestuur van Reusel-de Mierden wil niet dat iemand op zijn eigen erf begraven wordt. Een bewoner van het Weijereind in Reusel wil dat graag. Wettelijk kan dat, maar B en W vragen de gemeenteraad toch om dat verzoek af te wijzen.

Volgens hen is het gebied rond het Weijereind bestemd om huizen te bouwen en daar past geen graf. Bovendien vindt het college dat zulke graven meer risico lopen op grafschennis en ‘andere ethisch ongewenste situaties’. De gemeenteraad beslist op 25 maart.

Zelf de urn maken voor de as van je overleden kind. Het kan een grote bijdrage zijn aan rouwverwerking.

Bij Annet de Vogel in Boskoop is het mogelijk. Zij is al twee jaar bezig met het maken van bijzonder gevormde urnen, en als nabestaanden dat willen kunnen zij zelf – onder deskundige begeleiding, dat wel – een urn maken.

,,Ik ben zelf moeder van drie kinderen en ik dacht: als mij zoiets zou overkomen dan zou ik zeker het maken van de urn in eigen hand willen hebben,’’ zegt ze. Maar ze houdt wel de regie in handen. ,,Als mensen hun ziel en zaligheid leggen in het maken van zo’n urn moet je ervoor waken dat hij barst in de oven. Dat zou het verdriet alleen maar groter maken.’’

Bij toeval kwam ze in de urnen terecht. Pottenbakken is haar hobby, en ze geeft les op een kunstatelier voor mensen met een verstandelijke beperking in Leiden. ,,Zo af en toe kleide ik een pot om cadeau te geven. Dat deed ik ook voor een feestje van kennissen. Een paar dagen later werd ik gebeld door mensen die op dat feestje waren geweest. Of ik een urn wilde maken.’’

Dat wilde Annet wel. ,,Maar ik had zoiets nog nooit aan de hand gehad, dus heb ik uitvaartonderneemster Nel Moerings in Alphen gebeld. Ik moest wel weten waar zo’n urn aan moet voldoen .’’

Uiteraard zocht ze ook op internet. ,,Daar zag ik dat er heel weinig te koop is in urnen. Niets persoonlijks, alleen maar fabriekspotten. Eigenlijk is dat vreemd. Mensen besteden bij een crematie veel aandacht aan de muziek, de gesproken teksten, de bijeenkomst; en de urn is eigenlijk maar een sluitpost. Ik heb zelfs eens iemand horen zeggen: ’Je kiest maar de minst lelijke’. Dat is heel triest.’’

Annet bedacht veelal ronde – ’ik heb iets met rond’ – potten met een deksel, die door de besteller van persoonlijke noten kunnen worden voorzien. ,,Een ander deksel, een pootje eronder, een teken er in. Het kan allemaal.’’ Vooraf bezoekt ze de de klanten om een beeld van het gezin te krijgen. ,,Ik neem staaltjes mee van glazuur en zo komen we samen tot een ontwerp.’’ Ze heeft er geen moeite mee dat ze altijd in gezinnen komt waar verdriet heerst. ,,Mensen vertellen dan wel hun verhaal en daar luister ik naar, maar verder doe ik er niets mee. Ik ben geen therapeut. Ik word wel altijd heel hartelijk ontvangen, want je kunt iets voor die mensen betekenen. En het geeft voldoening dat je iets kunt doen waar je mensen blij mee maakt.’’

Nog altijd is potten bakken haar hobby, en dus werkt ze fluitend aan de ene urn na de andere. ,,Maar als er een naam en een datum op staan dan is het ineens een urn. Dan draai ik de pot toch even om op de kast.’’

Haar urnen zijn niet goedkoop – vanaf 300 euro – maar het werk eraan is dan ook intensief. ,,Elke pot gaat wel tachtig keer door mijn handen. Het is geen fabriekswerk. Trouwens, voor een fabrieksurn betaal je net zoveel .’’ De urnen zijn er voor zowel kinderen als volwassenen, in diameters van twaalf tot 25 centimeter. ,,Ik vraag ook altijd even bij het crematorium hoeveel as er is, want het moet allemaal wel in de pot passen.’’

Voorlopig werkt ze nog in de vrije tijd, gewoon thuis aan de keukentafel. Ze gebruikt nooit een schijf. ,,Daarmee maak je een pot te glad, te emotieloos. Het moet als het ware een beetje leven.’’

Het zou zomaar kunnen zijn dat Annet de Vogel een trend zet, want er zijn veel ontwikkelingen in de uitvaartwereld. ,,Zelf met je gezin een urn maken voor een overleden kindje kan een ontwikkeling zijn. Ik kan me zelfs voorstellen dat er mensen zijn die bij leven hun eigen urn willen maken.’’ Als het echt druk gaat worden moet ze toch eens rustig nadenken: doorgaan in de hobbysfeer of toch beroepsmatig urnenmaker worden.

Succesvolle voorbeelden krijgen navolging, dus houdt Annet er wel rekening mee dat anderen ook handgemaakte urnen gaan aanbieden. ,,Dat zou wel jammer zijn, maar aan de andere kant weet ik niet of een ander ook die passie in dit werk kan leggen.’’

Potten weggeven als cadeaus doet ze inmiddels niet meer, want vrienden en kennissen weten wat Annet maakt. ,,Als ik wat weggeef denkt iedereen meteen: o jee, ik krijg een urn.’’

hierbij mijn adres en website:
Annet De Vogel
Tuinstraat 29
2771 bw boskoop
0620602880
www.endlessmemorie.nl

Een manager bij een telerscorporatie en een uitvoerder in de bouw zijn samen een uitvaartonderneming begonnen. John van Kleef (44) en Walter van Leeuwen (39) willen met hun bedrijf De Regenboog verder gaan dan gewone uitvaartbedrijven.

Ze verzorgen lezingen of persoonlijke gesprekken en doen aan verschillende vormen van beleiding en nazorg. Als vrijwilliger doen ze al jaren aan stervensbegeleiding, verliesverwerking en avondwakes, onder andere in Naaldwijk. Met deze ervaring besloten de Schipluidenaren meer te doen.

Met De Regenboog willen ze een afscheidsceremonie persoonlijker maken. De onderneming is niet aan een kerk gebonden.

Bijzonder zijn de rondetafelgesprekken op de zolder van de oude pastorie Op Hodenpijl in Schipluiden.

Van Leeuwen: „Gezeten om een ronde tafel van drie meter doorsnede praten we met mensen over de zin en onzin van het leven, verlies en relaties.’’

„Vorige week hadden we onze eerste uitvaart in Schipluiden,’’ zegt Van Leeuwen. „Maar we richten ons ook op het Westland. We werken er nu nog in deeltijd naast, maar we willen ons fulltime gaan wijden aan onze nieuwe onderneming.’’

De laatste hobbel alvorens het nieuwe crematorium op het Tielse bedrijfsterrein Medel kan worden gebouwd, wordt binnenkort genomen.

Gisteren stemde het college van B en W in met het verplaatsen van houtbedrijf De Linde, dat nu nog naast de beoogde crematorium-locatie zit.

Omdat de houtzagerij lawaai maakt, werd een bezwaar vanuit de ondernemer verwacht. Dat dilemma wordt nu opgeheven door het bedrijf elders op Medel te vestigen. De gemeente verwacht nu geen bezwaar meer tegen de bestemmingsplanwijziging en bouwvergunning voor het crematorium. Naar verwachting kan over een maand of drie gebouwd worden.

Al eerder waren milieubezwaren weggenomen. Ook is het architectonisch ontwerp al lang geleden goedgekeurd.

Na het overlijden van een dierbare komt er veel op de nabestaanden af. Uitvaartverzorgers ondersteunen dit zoveel mogelijk. Monuta Nazorgservice is een nieuwe laagdrempelige aanvulling hierop: één telefoonnummer waar consumenten terecht kunnen met alle vragen na een overlijden.

Na het overlijden van een dierbare ontstaan allerlei vragen. Praktisch, administratief, maar ook emotioneel. Monuta geeft hier antwoord op met Monuta Nazorgservice. Dit is één telefoonnummer en email adres waar iedereen terecht kan met vragen na een overlijden. Het nummer (055) 527 42 56 is zeven dagen per week bereikbaar tussen 8.00 en 22.00 uur. Nabestaanden kunnen ook een email sturen naar nazorg@monuta.nl. Beide diensten zijn gratis.

Monuta vindt het belangrijk om nabestaanden in een moeilijke periode zoveel mogelijk bij te staan. Niet alleen voor en tijdens de uitvaart, maar ook erna. Er zijn veel zaken die geregeld moeten worden. Zaken die vragen oproepen. Hoe stel ik een verklaring van erfrecht op? Wat doen we met vaders hond? Is er een instantie die mij helpt dit verlies te verwerken? Hoe pak ik de draad weer op? Monuta Nazorgservice heeft antwoord op veel van deze vragen. Daarnaast werkt Monuta samen met professionele partners.

Monuta (www.monuta.nl) heeft al 85 jaar ervaring in het regelen en verzorgen van uitvaarten volgens de meest uiteenlopende, persoonlijke wensen. Dankzij een landelijk netwerk van uitvaartcentra en betrokken medewerkers die ruimte geven voor eigen ideeën rondom de uitvaart is elke uitvaart bij Monuta in vertrouwde handen. Monuta uitvaartverzekeringen worden verkocht via bijna 3.000 onafhankelijke verzekeringsadviseurs.

Het wordt wellicht mogelijk in de eigen regio gecremeerd te worden. Dat zou dan over ongeveer twee jaar kunnen bij de gemeentelijke begraafplaats in Sambeek. Nu moeten nabestaanden van overledenen die gecremeerd worden nog rijden naar plaatsen als Uden, Nijmegen, Beuningen of Blerick waar crematoria staan.

De regionale uitvaartondernemer Wilbert Goemans is met de landelijke uitvaartorganisatie Yarden aan het onderzoeken of een crematorium in deze regio haalbaar is. De gemeentelijke begraafplaats van Boxmeer, aan de rand van Sambeek, lijkt daarvoor de aangewezen plek. Om de begraafplaats heen liggen grote lappen grond van de gemeente. Die wil al op korte termijn de begraafplaats wat betreft oppervlakte verdubbelen. Dat gebeurt noordwaarts, richting de wijk Luneven in Boxmeer.

Uitvaartondernemer Goemans heeft onlangs een oude aula op de locatie in Sambeek nog verbouwd tot een hedendaags uitvaartcentrum met opbaarkamers. “Maar dat is tijdelijk. We willen hier een modern uitvaartcentrum bouwen. Dat gebouw combineren met een crematorium is een logische volgende stap.” In Gennep opent Goemans medio april aan de boskant van nieuwbouwwijk Pagepark zijn nieuwste uitvaartcentrum.

Onderzoek naar de haalbaarheid van een Sambeekse lijkoven moet in april afgerond zijn. “Daarna gaan we met een voorstel naar de gemeente Boxmeer”, zegt een woordvoerster van Yarden. ” Eerste onderzoeksresultaten zijn veelbelovend”, weet ondernemer Goemans, die vooral Boxmeer, Gennep en Sint Anthonis als werkgebied heeft. ” Ik schat dat er jaarlijks vier- tot vijfhonderd crematies nodig zijn om zo’n crematorium rendabel te krijgen.” Volgens Goemans niet onhaalbaar, gelet op de vergrijzing die in Brabant en Limburg hard toeslaat en het feit dat steeds meer mensen gecremeerd worden.

Wethouder Bert Moeskops hoopt snel op uitsluitsel van Goemans en Yarden. “Wij moeten ook verder met de ontwikkeling van de begraafplaats. Wij staan zeker niet afwijzend tegenover dit plan. Zo’n voorziening heeft deze regio nog niet. Nu moet iedereen eerst een stuk rijden. Maar zo’n crematorium moet wel, vinden wij, voor iedereen toegankelijk zijn.”

Metaaldiefstal gaat zelfs zo ver dat in Assen grafornamenten worden gestolen. Begraafplaats De Boskamp meldt meerdere verdwijningen.

De laatste weken zijn drie diefstallen gerapporteerd, zo schrijft Dagblad van het Noorden. Verleden week verdwenen drie koperen bekers.

Een andere familie miste een bronzen voorwerp. Gisteren vertelde een weduwe dat de bronzen graflantaarn was verdwenen van het zes jaar oude graf van haar man, aldus de krant.

“Ik kan het nog steeds niet geloven. Ik had de grafkaars al aangestoken en wilde het deurtje opendoen. Toen zag ik dat de lantaarn er helemaal niet meer was.”

De slachtoffers zijn vooral boos omdat het om zaken met emotionele waarde gaat. ‘Mensen die dit doen, hebben geen geweten’, schrijft de regionale krant.

OUDWOUDE – Het bestuur van de Uitvaartvereniging “De Laatste Eer” te Oudwoude nodigt u uit voor het bezichtigen van Aula “Nijenhof op Nijenhof 2 te Oudwoude. De opendag zal worden gehouden op zaterdag 29 maart 2008 van 10.00 uur tot 14.30 uur.

Op 1 juni 2005 leverde de Uitvaartvereniging “De Eendracht” uit Kollum de sleutels van de aula in bij de eigenaar van de aula. Zij zagen niet langer de mogelijkheid om de aula rendabel te houden, er waren te weinig uitvaarten. De gemeente Kollumerland c.a. heeft na 1 juni 2005 geprobeerd om een nieuwe beheerder/bedrijf te vinden voor het behoudt van de aula. Dit slaagde niet en hierdoor werd de aula met sluiting bedreigd.

Dorpsbelangen Oudwoude kreeg een signaal dat de aula met sluiting werd bedreigd en ging een gesprek aan met de gemeente. Na dit gesprek met de gemeente, wat niet negatief was, schakelde Dorpsbelangen Oudwoude de Uitvaartvereniging “De Laatste Eer” in om kontact te zoeken met de gemeente. Diverse voorstellen werden aangedragen door de uitvaartvereniging wat uiteindelijk resulteerde in een aantal opdrachten aan plaatselijke bedrijven.

Na de grondige renovatie zijn de volgende verbeteringen aangebracht:

• Er is een sleutelsysteem aangebracht zodat de nabestaanden ten aller tijde de overledene kunnen bezoeken, zonder dat hiervoor een afspraak behoeft te worden gemaakt.
• De verlichting van de Foarwei tot de aula brandt tot avonds elf uur.
• Daarnaast werd de aula van binnen en buiten geheel geschilderd.

In de bijeenkomst ruimte van de aula kunnen kerkdiensten en korte bijeenkomsten worden gehouden tot ongeveer 75 personen. Vrijwilligers van de Uitvaartvereniging “De Laatste Eer” kunnen na de uitvaart koffie en thee voor u verzorgen in de bijeenkomst ruimte.

De aula heeft een speciale aflegruimte welke geschikt is voor het afleggen wanneer dit thuis niet kan gebeuren. Ook zijn er 2 koelruimtes aanwezig waar totaal 6 personen kunnen worden opgebaard.

Tijdens de opendag zullen er verschillende instanties aanwezig zijn om u van allerlei zaken op de hoogte te stellen. Wij hopen u ook op zaterdag 29 maart 2008 te mogen ontmoeten op onze opendag.

De politie in Tilburg is op zoek naar een vrouw die regelmatig bloemen steelt van het kerkhof aan de Goirkestraat. Sinds het begin van dit jaar zijn bij de politie zeven diefstallen gemeld.

Bij nabestaanden en omwonenden hebben de diefstallen de nodige emoties losgemaakt, zei een politiewoordvoerder maandag. Ze zijn vermoedelijk gepleegd door een vrouw tussen 40 en 50 jaar met een scootmobiel. De wijkagent is op zoek naar getuigen.

ALBLASSERDAM – Op de begraafplaats van Alblasserdam komen tientallen moslimgraven met voorzieningen als een wasplaats voor de bezoekers en in een aula een ruimte om het stoffelijk overschot te reiningen kort voor de begrafenisplechtigheid. Een belangrijk kenmerk van het islamitische grafveld is verder is dat de gezichten van de overlevenden gericht zijn op het oosten, op de heilige stad Mekka.

De gemeente komt hiermee tegemoet aan het initiatief van de Turkse vereniging Yunus Emre in Alblasserdam. Oud-voorzitter Orhan Yilmas was destijds een van de initiatiefnemers: ,,We hoorden steeds meer geluiden van de tweede en de derde generatie dat ze in Nederland begraven willen worden. De leden van de eerste generatie worden meestal in het land van herkomst begraven. ’’ Hij is dan ook blij dat het en nu van komt.

De moslimgemeenschap in Alblasserdam telt ongeveer duizend leden, de Turkse gemeenteschap is daarvan veruit de grootste onderdeel.

,,De gemeente heeft laten uitrekenen dat er over vijftig jaar 296 moslimgraven nodig zouden zijn,’’ zegt Yilmaz, die ook gemeenteraadslid is voor de PvdA. Over aantallen moslimgraven valt wat hem én voorzitter Adnan Erdogan van Yunus Enre Alblasserdam te praten.

,,Het belangrijkste is dat er een op de begraafplaats een eigen gedeelte komt voor moslims met voorzieningen.’’

Erdogan licht verder toe dat veel vertegenwoordigers van de jongere generaties Turken zich meer betrokken voelen bij Nederland dan bij Turkije omdat ze zich hier definitief hebben gevestigd.

Verder is het volgens Erdogan de gewoonte dat nabestaanden hun overleden familielid op bepaalde dagen bezoeken. Dat kan volgens hem bezwaarlijk zijn als die in Turkije zijn begraven. ,,Het gevaar bestaat dat sommige graven dan niet meer worden bezocht.’’

Alblasserdam, met 19.000 inwoners, volgt in deze regio de voorbeelden van de steden Dordrecht en Gorinchem, waar op de algemene begraafplaatsen aparte gedeelten zijn voor moslimgraven. De Essenhof in Dordrecht heeft overigens ook aparte Armeense, Joodse en Oud-Katholiek gedeelten.

In veel andere gemeenten bestaan die aparte voorzieningen niet, al liggen er in veel gevallen wel moslims begraven. Vaak zijn dat kinderen.

Zo gaat Zwijndrecht (45.000 inwoners) er van uit dat de moslims die in Nederland begraven willen worden, uitwijken naar Dordrecht of Rotterdam waar al tientallen jaren aparte voorzieningen zijn voor islamieten.

In een wat kleinere regiogemeente als Sliedrecht, met 24.000 zielen, zijn geen specifieke moslimgraven.

,,In het verleden is er een keer een verzoek gekomen om iemand te begraven met het hoofd naar het oosten. Dit verzoek is ook gehonoreerd,’’ aldus woordvoerderAngelique van den Eijnden.

,,Er zijn geen plannen om een begraafplaats voor moslims in te richten omdat er geen verzoeken komen vanuit de gemeenschap.’’

Het Zeeuwse dorpje Krabbendijke heeft bijvoorbeeld sinds 1998 tien islamitische graven. Den Haag had al voor de Tweede Wereldoorlog een islamitische begraaflocatie.

,,In Alblasserdam is een grote moslimgemeenschap,’’ zegt wethouder Arjan Dekker (VVD). ,,Als je de integratie wilt bevorderen, zul je ook hiervoor faciliteiten moeten bieden.’’

De Alblasserdamse moslimgraven komen op de nog aan te leggen uitbreiding van de begraafplaats; het terrein tussen Kerkstraat, Meursingstraat en Randweg. De gemeente werkt aan een inrichtingsplan dat rond de zomer klaar moet zijn. Dekker kan daarom nog niet precies zeggen hoe veel moslimgraven er komen.

De wethouder benadrukt wel dat de Alblasserdamse moslimgraven op dezelfde leest geschoeid zijn als de overige graven. ,,Dat wil zeggen ‘drie diep’, tenzij men kiest voor een familiegraf. Ze betalen ook het zelfde bedrag aan onderhoudskosten.’’ Alblasserdam geeft geen eeuwigdurende grafrechten meer uit, terwijl moslims eeuwige grafrust nastreven. Wel biedt Alblasserdam de mogelijkheid om de grafrechten steeds met tien jaar te verlengen.

Uitvaartonderneming Drechtstreek wordt de exploitant van de nieuwe aula op de Alblasserdamse begraafplaats. Komende maand is de officiële opening. In deze aula komt een ruimte voor moslims waar het stoffelijk overschot gereinigd wordt kort voordat de begrafenis plaatsvindt. Vaak gebeurt dat door familieleden van de overledene.

Nederland telt bijna een miljoen inwoners met een islamitische achtergrond. Dat zijn mensen met zeer uiteenlopende achtergronden: (kinderen van) ’gastarbeiders’ uit Turkije of Marokko, Indonesische en Surinaamse landgenoten en vluchtelingen.

Vaak hebben die hun eigen begrafeniscultuur. ,,Dé moslim bestaat niet,’’ stelt Pauline Harmsen, beoogd directeur van begraafplaats De Essenhof in Dordrecht, in haar boek Handleiding Islamitisch Begraven.

Enkele gemeenschappelijke kenmerken zijn dat de begrafenis binnen een etmaal moet gebeuren en dat er begraven moet worden in grond waarin nooit eerder is gegraven. Eeuwigdurende grafrust is een voorschrift en de graflegging dient met het gezicht naar Mekka te gebeuren. Er zijn geen algemene eisen voor de inrichting van een grafvak al is een omheining gewenst.

Zoekt U in de regio Brabant en de naaste omgeving de KINDERROUWAUTO , let dan op dat U de juiste link aanklikt!

www.dekinderrouwauto.nl

Want ik wil u even mededelen dat de kinderrouwauto sinds enige weken in andere handen is over gegaan. De Kinderrouwauto is door Thea de Wit – van Cranenburgh verkocht aan Ellen Kok-Dekker en Thea heeft nog steeds de oude site online!!

De Kinderrouwauto is dus nu van Ellen Kok-Dekker en de juiste website is :

www.dekinderrouwauto.nl .

Wandgraf Den Boer

De ruimtebesparende modulaire grafmuur van Labuan is een nieuwe aanvulling op het assortiment van Columbaria (urnenwanden en urnenzuilen). In Zuid-Europese landen en in toenemende mate ook in Nederland ontstaat er steeds meer vraag naar grafmuren. Grafmuren zijn ruimtebesparend. Den Boer Econorm ontwikkelde een modulair systeem dat plaats biedt aan 32 bovengrondse graven. De grafmuur is opgebouwd uit grafkamers van beton die naast elkaar op een funderingsplaat liggen. De voorzijde is afsluitbaar met een stalen dekselplaat en voor de plaat kan een natuurstenen gedenkplaat worden geplaatst.

In elke module-zijwand is een ventilatieopening geplaatst. De ventilatie openingen zijn per grafkamer gekoppeld. Voor de ventilatie wordt gebruik gemaakt van een ventilator, deze zorgt voor de luchtstroom in het seriële ventilatiesysteem. Een koolstoffilter voorkomt geurhinder.

De luchttoevoer is gemeenschappelijk en centraal. Op dit systeem is octrooi verleend. Website .

In de Assinkhof werd afgelopen weekend een uitvaartbeurs gehouden, De dag werd een groot succes door het grote gevarieerde aanbod.

De heren Bolink en Nijland (foto) van de SITU, Stichting Internationaal Twentse Uitvaart-beurs, organiseerden de beurs die was geïnitieerd om startende ondernemers de gelegenheid te geven zich te presenteren.

De beurs was niet alleen een ideale omgeving voor beginnende en kleinere ondernemingen, om te laten zien wat ze in huis hebben. Er was een stand te zien van een onderneming die zich gespecialiseerd heeft in rouwdrukwerk, een muzikant die bij een plechtigheid kan worden ingeschakeld, een rouwfotograaf, diverse producten op het gebied van grafmonumenten en gedenksieraden, maar ook grafkisten en diverse varianten op de traditionele kist als bijvoorbeeld gevlochten mandjes waar kinderen in begraven kunnen worden.

Een duidelijk zichtbare trend op de beurs was een steeds persoonlijker wordende uitvaart. Dat is te zien aan alle producten die op de markt komen. Ook zijn er steeds meer diensten voor rouwverwerking beschikbaar, als bijvoorbeeld een boek over ‘mijn Oma’, waarin een kleinkind kan aangeven waarom Oma zo lief’was. Crematorium Twente was ook aanwezig en houdt 17 mei een Twentse Uitvaartinformatiedag voor consumenten.
FOTO: Gert Perdom

In het weekend van 1 en 2 maart is er in het crematorium in Enschede met man en macht gewerkt aan de aanpassing van de kleine aula en de daarbij behorende koffiekamer.
De reden hiervoor is dat er meer en meer gekozen wordt voor het afscheid nemen in kleine kring. Voor het afscheid nemen in kleine kring was er een kleine aula en een daarbij behorende koffiekamer.

Om het gevoel van het “onder ons” zijn dat er is bij het afscheid nemen in kleine kring nog meer inhoud te geven is er voor gekozen deze aula en de koffiekamer aan te passen. De aula heeft nu de uitstraling van een huiskamer gekregen. Warm, ongedwongen en sfeervol. De koffiekamer is ook in die stijl aangepast. In de koffiekamer kan, als de nabestaanden dat op prijs stellen, geluisterd worden naar achtergrondmuziek.

In het weekend is er hard gewerkt door de aannemer, de tapijtlegger, de plafondbouwer, de geluidsmensen, maar zeker niet te vergeten door de medewerkers en medewerksters van het crematorium. Veel leidingen zijn verlegd en nieuwe leidingen aangelegd. De inrichting en de kleurstelling zijn in samenspraak met medewerkers uitgekozen. De muren zijn gesaust en het houtwerk is geschilderd. In de kleine aula zijn twee glazen deuren, naar een eigen ontwerp, beschilderd door een van de medewerkers. Op de deuren staat een vliegende vredesduif, midden in een cirkel omgeven door veel kleuren.

De stoffelijke resten van overledenen die in de Friese dorpen Zwaagwesteinde en Broeksterwoude zijn begraven, vergaan niet. Dat zei vrijdag een woordvoerder van de gemeente Dantumadeel.
Please Wait …

In Broeksterwoude houdt de leemgrond zuurstof tegen waardoor de lijken intact blijven, terwijl in het nabijgelegen Zwaagwesteinde het hoge grondwaterpeil zuurstoftoevoer voorkomt. De lijken kwamen tevoorschijn toen grafdelvers de graven wilden ruimen om plaats te maken voor nieuwe lijken.

Normaal gesproken wordt een graf na een jaar of twintig opnieuw gebruikt. Het lijk dat in de grond ligt is dan meestal grotendeels vergaan. Alleen de overgebleven botten worden opgegraven en in een knekelput gegooid.

De lijken in beide Friese dorpen zijn echter als het ware geconserveerd. Ze zien eruit als witte wasachtige poppen. De gemeente heeft nog geprobeerd door de aanleg van drainage het water weg te krijgen om zo de lijken te laten vergaan. Dat hielp echter onvoldoende. Daarop is besloten de graven niet te ruimen.

De gemeente stelt dat het probleem uiteindelijk verdwijnt. Bij de aanleg van nieuwe begraafplaatsen wordt namelijk inmiddels rekening gehouden met de samenstelling van de grond en wordt drainage aangelegd waardoor de lijken wel vergaan.

Bronvermelding + reactie’s .

Opnieuw is er ingebroken in een auto bij een begraafplaats. Donderdag 6 maart j.l. werden kostbare spullen meegenomen uit een auto op de parkeerplaats van begraafplaats Engelanderholt in Apeldoorn.

De dieven sloegen een ruit in en namen onder meer enkele tassen, een portemonnee, kleding, een mobiele telefoon en een horloge mee.

Parkeerplaatsen van begraafplaatsen zijn geregeld het doelwit van autokrakers. De politie roept dringend op geen waardevolle spullen in auto’s achter te laten, ook niet verstopt, want dieven weten ze wel te vinden.

De politie adviseert bijvoorbeeld om dashboardkastjes open te laten staan, om te laten zien dat de eigenaar van de auto preventieve maatregelen heeft genomen.

Als zelfstandig uitvaartvoorlichter was ik daar aanwezig, en heb er een fotoreportage gemaakt. Het is een prachtig crematorium geworden. Er is VANDAAG 08-03-2008 ( 8 maart ) een Openhuis die ik U ten zeerste kan aanbevelen!

O ja, dat er tevens een hoop personen aanwezig waren van de IFA waar ik in 2007 ook tot de juryleden behoorde berust op toeval, ik maak tegenwoordig voor de IFA wel fotowerk, maar vandaag was ik dus voor mezelf aanwezig !

De fotoreportage kunt U zien via deze link

Zie ook dit bericht over de opening van het crematorium!

Steeds meer mensen zoeken naar een voor hen passende manier voor de laatste bestemming van een geliefde of voor zichzelf. Aan de reeds bestaande manieren van asverstrooiing voegt Aqua Air Services een uniek concept toe. de Helium ballon verstrooiing !!

Lees de website verder via deze link

Acht minuten lang kunnen de nabestaanden in diepe rouw omhoog blijven turen. Dan verdwijnt de ballon, met daarin de as van hun dierbare, uit het zicht. Voorgoed. Later, op een hoogte van 10 à 20 kilometer, zal het ding uiteenspatten. De as verdwijnt in de lucht.

,,Een ultiem gevoel van vrijheid dus. Dichter bij de hemel kun je de overledene niet laten komen,’’ .

Voordelen zijn er vooral voor de rouwenden. Zij kunnen de ballon loslaten waar ze maar willen. ,,In de eigen achtertuin, om maar een voorbeeld te geven.’’

Op het moment suprème is het bedrijf er altijd bij. Want een asballon laat je niet zomaar eventjes op. De officieel benodigde toestemming is er, zegt De Vries.

De as en helium worden in een speciale ruimte (‘een mobiele unit’) in de ballon gebracht, zodat de as niet kwijtraakt als er een ongelukje gebeurt.

De ballon zelf is overigens hartstikke stevig. ,,Je kunt er bij wijze van spreken op gaan zitten.’’ Je hebt ze in verschillende groottes, maar een doorsnede van anderhalve meter is gebruikelijk.

De prijzen voor een verstrooiing per ballon beginnen bij 550 euro.

Metselwerk wordt vernieuwd; smeedwerk gerestaureerd.
Als het een beetje meezit is de hervormde begraafplaats aan de Molenstraat in Ootmarsum nog vóór Pasen voorzien van een compleet nieuw hekwerk. Medewerkers van het aannemersbedrijf Wesselink uit Weerselo zijn deze week begonnen met het opmetselen van de muren en de poorten. Dat gebeurt met nieuwe stenen; de oude waren niet meer te gebruiken, omdat ze niet konden worden afgebikt. Wel zal het oude smeedijzeren hekwerk op de oude plek terugkeren. Het hek wordt op dit moment gerestaureerd. De ijzeren spijlen waren zwaar verroest; ook krijgt het hek een schilderbeurt.

Het oude metselwerk verkeerde in een zeer slechte staat. “Het had zo kunnen omvallen”, zegt Jan Oldekamp van Landschap Overijssel; hij is verantwoordelijk voor dit project van Historische Elementen Twente. In dat kader worden onder meer ook aardappelkelders gerestaureerd. Als cultuurhistorisch element met een publieksfunctie komt de renovatie en de nieuwbouw van het in 1931 gebouwde hek in aanmerking voor 30.000 euro subsidie; wat er meer nodig is betaalt de Nederlands Hervormde Gemeente van Ootmarsum.

Op de 1e Twentse Uitvaartbeurs georganiseerd door Gerrit Nijland en mij , kwam ik 2 heren tegen die enorm aan het netwerken waren. Soms moest je ze even afremmen. Maar wat zij ontdekt hebben is opzich leuk, niet uniek maar echt leuk. Daarom maak ik er dus ook melding van hier:

*Een persoonlijk digitaal rouwmonument*

Internet is niet meer weg te denken uit onze dagelijkse leven.

Daarom is er nu een website ontwikkeld voor het maken van een digitaal rouwmonument.

Een digitaal rouwmonument kan door iedereen opgezet en onderhouden worden. Er kunnen o.a. foto’s opgeplaatst worden en er kan een biografie worden geplaatst. Verder is er ruimte voor rouwkaarten en/of overlijdensberichten.

De nabestaanden kunnen een bericht achterlaten bij het monument in het digitaal condoleanceregister. Verder is er de mogelijkheid om een bloemstuk achter te laten. De opzet en het beheer is dusdanig eenvoudig gehouden, dat iedereen dit kan. Het monument kan eenvoudig worden aangepast aan de wensen van een overleden dierbare.

Kijk voor meer informatie of voor enkele voorbeelden eens op hun website www.uitonsmidden.nl

Of reageer via info@uitonsmidden.nl

Zaterdag 17 mei ’08 : van 12.00 tot 16.00 uur:

De Laatste Reis: Uitvaart-informatiedag in de Grote Kerk te Epe.

Wij organiseren deze dag om lokaal en regionaal te laten zien wat de mogelijkheden zijn bij het regelen van een uitvaart. We hebben gezocht naar standhouders die vanuit dezelfde visie werken als wij en die mooie producten leveren waar wij helemaal achter kunnen staan.

Bijzondere kisten, wades, symbolisch bloemwerk, eigentijdse rouwkaarten, persoonlijke grafkunst en nog veel meer!

U bent van harte uitgenodigd op 17-04-08 om vrijblijvend binnen te lopen!

Woensdag 14 mei ’08: Lezing : Kinderen en de dood in de Duiker te Ugchelen. Toegang € 4,- aanvang : 19.30 uur.

Tijdens deze lezing vertel ik u, omlijst door veel voorbeelden, hoe kinderen omgaan met de dood; hoe anders dan wij zij rouwen en hoe we kinderen kunnen betrekken bij sterven en uitvaart.

Er is materiaal om te bekijken en te kopen.

Deze lezing is bedoeld voor iedereen die met kinderen leeft of werkt.

Graag opgeven per email of telefonisch gedurende kantoortijden.

Maria de Greef

Weteringdijk 27

8161 SE Epe

tel. 0578-641080

email: info@mariadegreef.nl of info@bureauvoorverliesenrouw.nl

internet: www.mariadegreef.nl

www.bureauvoorverliesenrouw.nl

www.beeldenvantroost.nl

Bronvermelding

Het parochiebestuur van de rooms-katholieke begraafplaats in De Meern heeft maandag ( 03-03-2008) een grafmonument verwijderd en in beslag genomen, omdat het tien centimeter te breed en zes centimeter te hoog is.

Dit tot grote woede van nabestaande Dré Bonenkamp (42) uit De Meern. Hij plaatste het monument dinsdag eigenhandig terug.

Dré Bonenkamp (r) plaatste dinsdag het grafmonument van zijn vriendin terug op haar graf. FOTO RUUD VOEST

De inbeslagname is het dieptepunt van een lang slepend conflict tussen het kerkbestuur en Bonenkamp. Sinds het grafmonument er staat -elf maanden na de dood van zijn geliefde in januari 2006- steggelt Bonenkamp met het bestuur over de grootte. De kerk eist dat het monument kleiner wordt gemaakt, omdat het niet voldoet aan standaardregels, maar Bonenkamp weigert. De eis is in zijn ogen inconsequent. Volgens hem zijn er veel meer grafmonumenten die te groot zijn. Bonenkamp vermoedt dat de vleermuis op het monument het hete hangijzer is. Die zou godlasterend zijn, maar de kerk ontkent dat.

Bonenkamp kon het grafmonument alleen terug krijgen als hij beloofde het kleiner te maken. De kerk bracht het zo lang onder bij een steenhouwer in de Utrechtse wijk Overvecht. Bonenkamp startte daarop dinsdag eigenhandig een zoektocht, vond zijn grafmonument en plaatste het met hulp van zijn eigen steenhouwer terug.

Het kerkbestuur is volgens vice-voorzitter Schevers niet van plan het monument opnieuw te verwijderen. Zie ook dit bericht .

Op dinsdag 18 maart van 19.30 tot 21.30 uur organiseert het Vicki Brownhuis, inloophuis voor mensen met kanker en hun naasten, een informatieve avond over de mogelijkheden om een afscheid op een persoonlijke manier vorm te geven. Deze avond wordt verzorgd door Lilian Arts. Het Vicki Brownhuis vindt u aan het Hinthamereinde 72-74 te ‘s Hertogenbosch.

Gelukkig zijn er steeds meer mensen die de ziekte kanker overleven. Toch blijft het een triest feit, dat dat niet allen is gegeven. Als je te horen krijgt, dat genezen niet meer mogelijk is, komt er in eerste instantie een stortvloed van emoties los. Later wordt er over de meer praktische zaken nagedacht. Eén van die dingen waar je als patiënt, en als naaste omgeving mee te maken krijgt, is de uitvaart.

De praktijk laat zien dat tegenwoordig veel mensen nadenken over afscheid nemen en hun wensen voor een uitvaart, maar dit vaak niet op papier zetten, zoals dit op financieel gebied veel vaker wel gebeurt. Onderzoeken hebben uitgewezen dat een actieve betrokkenheid bij het afscheid en de uitvaart een positieve invloed heeft op het rouwproces van nabestaanden. Maar ook de betrokkene zelf kan hieruit energie putten en rust in zichzelf creëren.

Tijdens deze avond krijgt u onder meer informatie over afscheid nemen, de mogelijkheden voor invulling van een uitvaart en het gebruik van rituelen. Voorbeelden van kaarten, een herinneringsboek, literatuurlijsten en dergelijke, kunt u op de informatietafel inzien. Uiteraard is er volop gelegenheid tot het stellen van vragen. Voor meer informatie kunt u bellen met 073 614 8550.

Terwijl stofwolken het crematorium

omhullen en graafmachines de vijver-in-wording uitdiepen, laat Fred Oostrum zijn handen wapperen.

Vandaag geen net pak voor het directielid van de crematoriumstichting. “Dat is nu het mooie van onze mensen. Iedereen staat voor de zaak. Als er gesjouwd moet worden, sjouwen we állemaal”, zegt bestuursvoorzitter Ad Petermeijer.

Dat sjouwen is nodig ook, want luttele dagen voor de officiële opening (komende vrijdag) oogt het gloednieuwe Roosendaalse crematorium aan de Ionweg nog als een bouwput. “Maar geloof me, vrijdag wordt hier níet meer gewerkt. Het komt goed”, verzekert Petermeijer.

De al gauw vierhonderd genodigden die de openingshandeling door burgemeester Michel Marijnen en Petermeijer aanschouwen, kunnen zich in elk geval neervlijen op de, zeer in het oog springende, paarse banken in de grote aula van het crematorium. Heel veel paars met hier en daar oranje en witte bekledingsvlakken. Modern en sfeervol tegelijk. “Paars is de kleur van het rouwen. Het hoort bij het afscheid van het leven”, aldus stichtingsdirecteur Bram Hommel.

De Bergse stichting die de twee crematoria in Roosendaal en Bergen op Zoom beheert, gaat voortaan door het leven als de Stichting Crematoria en Begraafplaatsen Zoom- en Zegestede. Zoomstede is de naam van de Bergse vestiging; Zegestede was al de naam van de aangrenzende begraafplaats. “Die naam voeren we ook voor het crematorium”, zegt Petermeijer.

Hij wil, nu de opening aanstaande is, werkelijk niets aan het toeval overlaten. Wie dezer dagen de directiekamer op de eerste etage van het crematorium binnenwandelt, ziet twee provisorische bedden. “Ja, het is nodig. Permanent brengen twee medewerkers hier de nacht door.” Om lieden met minder goede bedoelingen af te schrikken, wil Petermeijer maar zeggen. De stichting werd eind vorig jaar nog geconfronteerd met onverlaten die een groot aantal stroomkabels afknipten. Maanden werk, in no time tenietgedaan.

Na de officiële opening vrijdag houdt het crematorium zaterdag open huis. Door het hele gebouw heen zijn stichtingsmedewerkers beschikbaar om vragen van het publiek te beantwoorden. Alle ruimten zijn te bezoeken, ook de plek waar de oven staat. Diverse standhouders geven uitleg over bijvoorbeeld asbestemming. De open dag wordt muzikaal omlijst door de Roosendaalse Vocal Group Nouveau, de muzikanten Maarten Stalpers en Hans Hest en Steenbergenaren Esther de Ron en Stefan Uijtewilligen.

Op maandag 10 maart kunnen de eerste uitvaarten plaatsvinden in het nieuwe crematorium. Voor diensten met veel bezoekers biedt het ‘balkon’ in de aula soelaas. In de ontvangstruimte hangen bovendien twee flatscreens waarop de afscheidsdienst in de aula te volgen is.

Stichting Internationaal Twentse Uitvaartbeurs

Zoekt voor langer termijn een vrijwilliger in dienst op basis van onkostenvergoeding. 

Dit betreft een bestuursfunctie als penningmeester.

Voelt u zich geroepen en hebt u de nodige kennis op gedaan in de Uitvaartbranche,

dan nodigen wij u uit  schriftelijk te solliciteren naar,

G. H. Nijland

B.W ter Kuilestraat 103

7545 KM Enschede

Voor inlichtingen kunt u bellen. G. H. Nijland  053 4318237

                                                         A. Bolink   074 2303726

Maar klik ook eens op dit bovenstaande logo en vindt een partij gegevens over uitvaartzorg !

Verleden week opende het eerste tijdelijke rouwcentrum van Nederland zijn deuren in Rotterdam. De semipermanente accommodatie is ontwikkeld door het Limburgse bedrijf Neptunus
en wordt ingezet tijdens de verbouwing van het gemeentelijke crematorium Hofwijk . Alle dagelijkse activiteiten van het crematorium worden de komende 20 weken verplaatst naar het demontabele rouwcentrum. Het tijdelijke rouwcentrum is de meest geavanceerde in zijn soort en is dan ook bijna niet te onderscheiden van vaste rouwgelegenheden.

Het demontabele rouwcentrum (20 x 35 m) bevat net zoals het bestaande crematorium een aula en verschillende condoleanceruimtes. Door de inzet van de tijdelijke accommodatie kunnen de bedrijfsactiviteiten van het crematorium gewoon doorgaan, zonder dat de gasten iets merken van de renovatie. Het demontabele onderkomen is voorzien van alle mogelijke luxe zodat bezoekers niet door hebben dat ze in een tijdelijk gebouw zijn.

Neptunus directeur Dorrie Eilers: “De afwerking van het tijdelijke gebouw is zeer hoogwaardig, op die manier blijft de dienstverlening van het crematorium op het zelfde hoge niveau. Voorheen werden tijdelijke accommodaties vooral gebruikt als bedrijfsruimte. Maar sinds een aantal jaar is daar verandering in gekomen en worden semipermanente accommodaties ook gebruikt als winkel, restaurant of supermarkt en nu dus als rouwcentrum. Het is dan belangrijk dat klanten niet merken dat het om een tijdelijk gebouw gaat. We verwachten de komende jaren enkele tijdelijke rouwcentra in Europa te plaatsten.”

PERSBERICHT;

PERSPRESENTATIE “RUGZAK VOOR VERDRIET” 4 MAART 2008

Rondom Rouw heeft een “Rugzak voor verdriet” ontwikkeld ter ondersteuning in rouwverwerking bij kinderen.

Wie: Na 25 jaar werkzaam te zijn in de uitvaartbranche, heeft Gert Brinkhorst uit Zelhem vorig jaar zijn eigen bedrijf Rondom Rouw opgericht. Afgelopen najaar heeft hij een internationale prijs gewonnen met zijn bronzen urnenlijn ‘Hartcollectie en ontving hiervoor de International Funeral Award.

Naast alle dienstverlening rondom het afscheid heeft Gert Brinkhorst nu een uniek concept ontwikkeld op gebied van rouwverwerking voor kinderen.

(Voor Wie) leerkrachten Doel: nieuw en uniek concept van rouwverwerking voor kinderen, spelenderwijs rouwen.

Inhoud: Foto- en informatieboekjes over begraven en cremeren, waarbij stapsgewijs het gehele verloop rond een begrafenis en crematie in beeld is gebracht en een kind wordt gevolgd gedurende de ingrijpende periode van verlies en afscheid nemen. Van het regelen van de uitvaart en de uitvaart zelf, tot het uitzoeken van een grafsteen en het bijzetten van de urn.

In beide boekjes is ruimte gelaten zodat kinderen kunnen lezen, kleuren, knippen, plakken of schrijven.

Daarnaast is er een handreiking samengesteld voor ouders, verzorgers en leerkrachten met informatie over verlies, rouw en verdriet bij kinderen.

Met name ook bedoeld als voorlichtingsmateriaal op scholen. Alle boekjes zijn samengevoegd in een ringband, zodat andere informatie op gemakkelijke wijze kan worden toegevoegd. In de handreiking heeft Rondom Rouw een adressenlijst en beknopte literatuurlijst toegevoegd, voor volwassenen en kinderen in de diverse leeftijdscategorieën.

Bovendien worden er tips gegeven hoc met kinderen spelenderwijs het verlies op te nemen. Bijvoorbeeld door met het kind al kleurend over de overledene en het verdriet te praten. Het geheel is samengevat in een rugzak, voor de jongste kinderen is een rugzak uitgezocht die net zo zacht voelt en er uit ziet als een knuffel, waar mandala’s en kleurpotloden zijn toegevoegd.

Bovendien biedt de rugzak ruimte voor hun eigen dierbare spulletjes en herinneringen. Voor de oudere kinderen is gekozen voor een canvas rugzak.

Wanneer: De boekjes en complete Rugzak voor verdriet worden gepresenteerd aan een aantal
genodigden, pers en alle figuranten op;

Dinsdag 4 maart om 19.30 uur in Crematorium Slangenburg, Nutselaer 4 te Doetinchem.

Vanaf 5 maart a.s. is de rugzak voor verdriet verkrijgbaar via Rondom Rouw of via de plaatselijke uitvaartondernemer.

Rondom Rouw verzorgt lezingen op het gebied van kinderen en rouw. Voor meer informatie:
www.rondomrouw.nl

of telefonisch via (0314) 64 01 73 of (06) 54 35 70 43.

Dieven hebben donderdagavond de as van een overleden vrouw uit een huis in Breda gestolen. Dat meldde de politie vrijdag. De inbrekers hebben het zakje waar de as inzat meegenomen, maar de urn laten staan. De as was van de overleden moeder van de bewoonster.

Verder namen ze onder meer een televisie, een laptop en een spelcomputer mee. De politie spreekt van een laffe daad en zegt de roof hoog op te nemen. Er is nog niemand aangehouden

Lees verder >>>>> .

VUGHT – Bijnen uitvaartonderneming werd onlangs door het MKB Vught gehuldigd als beste ondernemer van het jaar 2007. Het bedrijf bestaat dit jaar tachtig jaar. “Ook wij zijn meermalen emotioneel en ook wij blijven niet onberoerd bij een begrafenis of crematie.

Daar zijn ook wij mens voor. We staan echter ook voor professionaliteit, omdat dit ons beroep is. Het betreft het grootste privémoment uit het leven van nabestaanden. Iedere mens heeft zijn verhaal en iedere mens is uniek. Daar houden wij als uitvaartonderneming rekening mee. Alles wat binnen onze mogelijkheden ligt, kan men van ons verwachten omdat we weten dat je een teraardebestelling of crematie maar één keer kan doen en dan dient dit af te zijn. Neen, ook al doen we dit dagelijks, er treedt geen gewenning op, daarvoor is iedere uitvaart te persoonlijk en te uniek. Verder ervaren we steeds dat er geen tijd staat voor rouwverwerking. Het is een geweldig beroep.”

Aan het woord twee generaties Bijnen. Zowel Rien Bijnen (53) als zijn zoon Bjorn (25) kunnen uren verhalen over hun professie. Over de eerste bezoeken thuis, over de aannamegesprekken bij de nabestaanden voor het samenstellen van een draaiboek of het totstandkomen van teksten voor gedenkprentjes of over bijzettingen in familiegraven. Over de vaak emotionele momenten van een keuze maken als het een kist betreft of over het zoeken naar een juist grafmonument. Iedere uitvaart is anders en aan allemaal hebben ze herinneringen.

Toch zijn er uitvaarten die een extra dimensie hebben: “Ouders die hun kinderen begraven, dat hoort niet. Het begraven van zeer jeugdigen, dat zijn uiterst ingrijpende momenten. Ook slachtoffers van ongevallen zijn delicate gebeurtenissen. “In Brabant, waar wij met elf vestigingen vertegenwoordigd zijn, ervaren we echter steeds de betrokkenheid van de mensen, niet afstandelijk of zakelijk.”

De verhouding tussen crematie en begrafenis ligt volgens het duo gelijk. “Andere geloofsculturen hebben ons de laatste jaren genoopt ook aan die tradities te gaan werken. We zijn nu ook volledig thuis in de ceremonieën van het ter aarde bestellen van moslims. Eerder maakten we kennis met de begrafeniscultuur van mensen van Molukse komaf.”

In 1928 was het Marinus Bijnen die met het bedrijf startte en zelf nog de kisten timmerde. In 1971 bouwde men het rouwcentrum in de Stationsstraat. Tien jaar terug werd het uitvaartinformatieplein geopend aan de Wolfskamerweg. Daar staan de volgwagens, de kisten, de veelkleurige binnenbekleding daarvan, de urnen, grafstenen en daar is de drukkerij.

“Tegenwoordig wordt op het gedenkprentje steeds meer een afbeelding geplaatst van de dierbare. Dit in tegenstelling tot vroeger, toen gekozen werd voor een religieuze afbeelding of landschap.” “We hechten er ook aan dat mensen steeds meer inbreng hebben bij het samenstellen van een dienst en eigen ideeën inbrengen. Dat gebeurt ook steeds vaker”, aldus Rien Bijnen. “Ook dat mensen, die weten dat hun einde nadert, zelf naar ons uitvaartcentrum komen om zich te oriënteren op de mogelijkheden”, vult Bjorn aan.

“Tweeëntwintig vaste medewerkers en veertig oproepkrachten zoals dragers, chauffeurs, uitvaartleiders, grafdelvers en gastvrouwen kunnen vele begrafenissen regelen en verzorgen. Vierentwintig uur per etmaal bereikbaar en altijd met piëteit naar de mensen.”

In de hal van het informatieplein aan de Wolfskamerweg wordt de bezoeker direct geconfronteerd met een imposant en bijna sacraal ogend boekwerk. Daarin staan de overledenen die door Bijnen de afgelopen jaren zijn begraven of gecremeerd. Keurig gekalligrafeerde namen, met gouden beginletters. “Een eerbetoon aan diegenen die ons voorgingen.” aldus directeur Rien Bijnen.

Gedenkvlinder – winnaar 2e prijs van de International Funeral Awards 2007 – en Sterrenkindje – winnaar van de Yarden Stimulans Prijs 2007 – bundelen hun krachten in de mogelijkheden voor een persoonlijk afscheid en tonen beiden hun uitbreiding in de collectie als primeur op de Twente Uitvaartbeurs.

Marten Molenmaker van Steenhouwerij Van Wijk: naast het succes van de Gedenkvlinder als ‘tijdelijk’ gedenkteken, hebben wij op veler verzoek van particulieren onze collectie uitgebreid met een Gedenkboek. Een gedenkteken fraai vormgegeven als een boek, waarin je als het ware het leven van de overledene optekent. ‘Als je iemand niet wil vergeten’ is ons motto. We zien dat onze gedenktekens steeds vaker een permanente functie krijgen, mede door de hoge kwaliteit en volwaardige uitstraling. Zo wordt iemand niet vergeten.

Mari Jonker van Sterrenkindje: de integere afscheidswiegjes van Sterrenkindje voorzien duidelijk in een behoefte. Ze zijn persoonlijk en volledig afgestemd op de wensen van de ouders van een overleden baby. Net als een wiegje thuis. Vanaf nu kan ook in de stof de naam van het kindje of een lieve groet worden mee geborduurd. Daardoor wordt een afscheidswiegje uniek. Maatwerk leveren met de aandacht die bij elk afscheid hoort. Zo wil ik ‘bijdragen aan een Mensje-Waardig afscheid’, met verwondering voor het leven – hoe klein het ook heeft mogen zijn.

Groeten,

Mari Jonker

Beste Lezer(es),

Graag wil ik u mijn werk als kunstenaar in gedenkmonumenten laten zien, door middel van een kijkje op mij site.

Als Zerk ben ik enkele jaren bezig in het maken van gedenktekens die wat dichter bij de persoon staan.

Door met de wensen van zowel de overledende als de nabestaanden wil ik graag een unieke plek en uitstraling realiseren.
Mocht u geintresseerd zijn om uw klanten ook verder in stijl van de dienst te kunnen zijn met betrekking tot het gedenkmonument,
dan wil ik mij op deze wijze aan U en hen precenteren.

http://www.zepworks.nl/zerk

met vriendelijke groet namens Zerk:

E. Pietersen

Tuintjescomplex en nieuwe begraafplaats afgesloten door vandalisme

Vernielde lichtornamenten, een opgeblazen prullenbak, bekladde bankjes. Volgens het college van B&W Langedijk zit er eigenlijk niets anders op: de nieuwe begraafplaats in Zuid-Scharwoude moet ‘s avonds maar op slot. Net als het naastgelegen tuinencomplex, dat onlangs weer vernield werd.

Het voornemen om hekken te plaatsen druist eigenlijk honderd procent in tegen de oorspronkelijke bedoeling van begraafplaats en de tuintjes. De charme is juist dat de gebiedjes een openbaar karakter hebben, voor wandelaars toegankelijk.

Burgemeester Hans Cornelisse: ,,De filosofie die de landschapsarchitect van de begraafplaats heeft is natuurlijk prachtig: de doden moet je niet wegstoppen, die zijn onderdeel van de samenleving. Maar het is een idealistische filosofie, die helaas niet past in onze werkelijkheid.”

Herman Kaptein en Henri Veld, directeuren van Bouwbedrijf Hoorn 80, hebben het graf van de familie Carbasius op de Hoornse begraafplaats aan het Keern gerepareerd.Dat deden ze op verzoek van John Lamers, vrijwillig strijder voor behoud van Hoorns monumentaal erfgoed. Lamers stoort zich aan de verwaarlozing van de graven op het gemeentelijke kerkhof, waar niemand naar omkijkt. Het graf van de familie Carbasius was er het ergst aan toe. De deksteen was in zes stukken gebroken. Het graf was ingestort doordat het zand onder de steen is ingeklonken.

In de maanden maart en april wordt de deels sterk verzakte begraafplaats in Landsmeer opgehoogd. Tengevolge van de verzakking zijn de paden slecht te betreden en bestaat het risico dat de grafmonumenten door scheefstand schade oplopen, aldus de gemeente.

De werkzaamheden bestaan uit het ophogen van graven vanaf grafnummer 267 tot en met grafnummer 490 en van grafnummer 635 tot en met grafnummer 656. Het gaat om het tijdelijk opslaan van groen, relikwieën, ornamenten en grafmonumenten. Over de graven wordt vervolgens een dun zandpakket aangebracht. Na de ophoging worden de verwijderde elementen op hun oorspronkelijke plek teruggezet.

Vaak krijg ik de vraag: Albert hoe weet je toch zoveel omtrent de uitvaart? Laat ik U dan zeggen dat ik net zoveel weet als welke informatiesite ook! Want ook ik krijg via allerlei wegen informatie over wat er met de dood en uitvaart van doen is. Ik ben zelfs aangesloten bij een knipseldienst. Maar: Uitvaartvoorlichting.nl zet bovendien de uitvaartsector neer als moderne branche die op eigentijdse manier communiceert. Daarnaast geeft de site de consument een zo volledig mogelijk beeld van het aanbod op het gebied van terminale zorg, uitvaartzorg en nazorg.

Uitvaartvoorlichting.nl is echter ook een autoriteit als het om uitvaartinformatie op internet gaat. En als voorlopig hoogtepunt is er dan in samenwerking met Gerrit Nijland de 1e Twentse Uitvaartbeurs in Enschede ( www.uitvaartbeurs.wordpress.com ) dat heeft nog géén enkele informatiesite of informatieburo gedaan!

Heeft U dus vragen omtrent wat er bij of tijdens een uitvaart wettelijk toegestaan is, wilt U weten bij wie of waar begeleiding verkrijgbaar is, wilt U weten waar U een herdenkingsmonument vanaf een ashanger tot grafmonument kunt aanschaffen. u vindt het bij de site www.uitvaartvoorlichting.nl of U stuurt een email naar AlbertBolink@uitvaartvoorlichting.nl of bel naar 0742303726, krijgt U direct antwoord op Uw vraag of vragen. Deze service is ook uniek! En ik ben volledig onafhankelijk van welke sponsor , producent of uitvaartondernemer , want ik wil volledig onpartijdig zijn en de berichten plaatsen die IK wens en niet dat ik de berichten zou moeten plaatsen die een sponsor geplaatst wenst te zien. Mvg: Albert Bolink

De gemeente Apeldoorn moet steeds vaker de uitvaart van inwoners verzorgen. Afgelopen jaar gebeurde het 18 keer, het jaar ervoor slechts 7 keer.

Volgens de gemeente komen steeds meer mensen alleen te staan. Als zij overlijden en er zijn geen nabestaanden te achterhalen, moet de gemeente de uitvaart verzorgen.

Een groeiend aantal mensen in Apeldoorn wordt dus op kosten van de gemeente begraven of gecremeerd. Zij krijgen dus een sober, maar waardig afscheid, zo is het uitgangspunt, aldus de gemeente.

Als niemand de verantwoordelijkheid wil nemen voor de uitvaart van een overledene, komt de lokale overheid in beeld. De Wet op de Lijkbezorging (WOL) schrijft voor dat een begrafenisondernemer zich dan kan wenden tot de gemeente waarin iemand is overleden. In Apeldoorn dienden zich in 2007 achttien van dergelijke situaties aan. In elf gevallen betaalde de gemeente inderdaad de plechtigheid en overige afhandeling. In de zeven andere situaties bleek er toch iemand te achterhalen waardoor de lokale overheid zich terug kon trekken.

Zodra een begrafenisondernemer zich meldt met een mogelijke ‘WOL-uitvaart’, gaan mensen van de gemeente op zoek naar familieleden of kennissen, een bewijs van uitvaartverzekering of een ander aanknopingspunt om de uitvaart weer uit handen te kunnen geven. De gemeente ziet het namelijk niet als haar taak om uitvaarten te verzorgen, leggen teamleider Tom van Timmeren en afdelingshoofd Dick de Vries van de gemeentelijke Stadsbank uit. Voorkomen moet worden dat allerlei mensen daar aanspraak op proberen te maken. ,,Het is een vangnet, geen recht van mensen.”

Een uitvaart op kosten van de gemeente duurt maximaal een half uur. In die tijd spreekt er vrijwel altijd wel iemand; vaak een zorgverlener.

Familie die niet wil betalen voor de uitvaart, mag toch bij de plechtigheid aanwezig zijn. Zij krijgen één mogelijkheid om afscheid te nemen van de overledene; kort voor de uitvaart zelf.

Indien bekend wordt er rekening gehouden met een voorkeur voor crematie of begraven. Andere wensen van de overledene worden ingewilligd als ze niet te ingewikkeld of kostbaar zijn. Een aantal eigen liedjes bijvoorbeeld wordt gedraaid, maar een koffietafel zit er niet in. Als er geen voorkeur is aangegeven voor crematie, wordt iemand begraven in een algemeen graf voor drie personen.

De uitvaart mag dan sober van opzet zijn, waardig is het altijd. Uitvaartondernemers maken volgens Willemijn Hoogers van de gemeente Apeldoorn geen enkel onderscheid tussen een dure uitvaart of een overheidsafscheid. ,,Gelukkig. Ik vind dat je mensen altijd netjes tot het eind moet brengen. En ik denk dat we dat ook zeker doen.”

Na de plechtigheid wordt een korte rouwadvertentie geplaatst in de krant, als algemene kennisgeving. De kosten van dat alles bedragen twee- tot drieduizend euro, afhankelijk van de betrokken uitvaartonderneming.

Het nieuwe deel van de begraafplaats aan de Veerseweg in Oosterhout moet volgend jaar in gebruik worden genomen.

Dat zegt Rien van Noort, voorzitter van de Stichting Begraafplaatsen Oosterhout (SBO). De bestaande begraafplaats, zo’n drie hectare groot, nadert zijn grenzen.

“We verwachten dit jaar 75 nieuwe graven en ongeveer vijftig bijzettingen”, zegt Van Noort. “Dan is de begraafplaats echt helemaal vol.” Ook het urnenveld barst uit zijn voegen, daar passen nog enkele tientallen urnen. De SBO verwacht er dit jaar een stuk of 75. “Het urnenveld raakt in 2008 in ieder geval vol”, meent Van Noort.

Volgens Annie Verlaan, beheerder van de begraafplaats, zal de SBO geen mensen weigeren te begraven als de begraafplaats vol is. “We hebben een maatschappelijke functie om mensen die in Oosterhout begraven willen worden een plekje te bieden. We sturen geen geval mensen weg, we zoeken dan wel een oplossing.” Dat kan betekenen dat overledenen in minder mooie hoekjes belanden. Van Noort: “Het is schipperen met de ruimte. We vinden heus wel een plekje. Maar dat kan in hoekjes zijn waar je familie liever niet wilt begraven.” Volgens de SBO móet een stuk van het nieuwe deel van de begraafplaats volgend jaar in gebruik worden genomen. Dat wil niet zeggen dat de gehele uitbreiding (een kleine anderhalve hectare) dan helemaal klaar is.

Maar de concrete invulling krijgt pas in de loop van de komende jaren vorm.” Er bestaan onder meer plannen voor een crematorium en een speciaal veld voor moslimgraven aan de Veerseweg. De komst van zo’n moslimveld is niet zeker. Volgens Van Noort staat de SBO er wel welwillend tegenover. “We moeten een begraafplaats bieden voor alle Oosterhouters; het aandeel van moslims wordt daarin steeds groter”, zegt Van Noort. De omvang van een veld voor moslimgraven wil Van Noort niet voorspellen. “We moeten eerst de behoefte in kaart brengen.” Volgens Van Noort heeft de SBO de vraag om eigen graven nog niet gehoord van Oosterhoutse moslims.

VATICAANSTAD – Paus Benedictus XVI wil dat mensen die voor hun doodzieke naasten zorgen met ‘sterfteverlof’ kunnen gaan. Hij bevestigde maandag nogmaals de sterke weerstand van de Rooms-Katholieke Kerk tegen euthanasie.

FOTO COR DE KOCK

Mariëlla en Armand verloren hun zoontje na een zwangerschap van zeven maanden. ,,Wat foto’s en afdrukken van zijn handjes en voetjes, dat is alles wat we van Niels hebben. Veel te weinig, maar zo belangrijk.’’

‘JE ZIT NIET TE WACHTEN OP NOG MEER PIJN’

Mariëlla en Armand zijn blij met de aandenkens waar het ziekenhuis voor heeft gezorgd. Ook de eerste opvang en de begeleiding bij de geboorte was uitstekend. Ze zijn minder te spreken over de nazorg. ,,Tijdens het eerste nazorggesprek werden wij in een wachtkamer vol zwangere vrouwen gezet. Dat is echt een klap in je gezicht. De jurist van het ziekenhuis meldde ons dat dit niet had mogen gebeuren en weet het aan vakantiekrachten. Maar voor het tweede nazorggesprek konden we weer net zo makkelijk in de algemene wachtruimte plaatsnemen.”

,,Een confrontatie met een dolgelukkig stel dat zwaaiend met de echo naar buiten liep, werd me echt te veel. Heel pijnlijk, ook voor de zwangere meiden die mijn verdriet moesten aanzien. Niet alleen in het ziekenhuis gaat het mis. Ook mailings en brieven van bedrijven worden niet stilgezet, ondanks verzoeken. Kraamzorgpakketten worden afgeleverd, uitnodigingen om de blije doos op te halen verstuurd, net als mailings met tips voor de eerste maanden met je kleintje. ”

,, Na zo’n groot verlies zit je niet te wachten op nog meer pijn. Van lotgenoten hoor ik helaas dezelfde schrijnende verhalen. Ik ben daar nu mee bezig. Als alle ziekenhuizen een standaardprocedure invoeren voor de wachtruimte en mail- en postsystemen hun gegevens naar behoren aanpassen, wordt veel extra leed bespaard.’’

Bronvermelding ! 

Is er geen mogelijkheid om online vragen te stellen,

En met lotgevallen te babbelen?

Dat is dus gemaakt :

En hieronder de NIEUWE Uitvaart-Chat online m.i.v. 22-02-08

Het is sinds kort mogelijk om sculpturen te laten maken van gecremeerde mensen.

Zie hier de uitgebreide website!

Door een nieuwe techniek kan de as die overblijft na de crematie gebruikt worden als grondstof voor een beeld of een voorwerp dat de herinnering aan de overledene vasthoudt. Kijk hier naar een videoreportage!

Als uitvaartvoorlichter deed ik nog wel eens van me spreken omdat ik toch wel eens met een primeur kwam. En zover U het nog niet weet is door Gerrit Nijland en door mij nu een grandiose uitvaartbeurs georganiseerd. Op de 1e dag van de 3e maand dus op 1 Maart. Vandaag zagen we dat we door VVV Enschede als evenement zijn erkend ( YES ) !!

De Kentering in Rosmalen biedt zondag 9 maart onderdak aan een uitvaartbeurs.

Bezoekers kunnen er informatie krijgen over onderwerpen als stervensbegeleiding, cremeren, begraven en rouwverwerking.

Organisator is Lilian Arts, van Arts Lommelen Uitvaartverzorging in Rosmalen. Er zijn diverse exposanten. Zo toont bloemist Dick Bragt uit Den Bosch grafstukken, rouwkransen, en boeketten, toegesneden op een uitvaart. Ook voorbeelden van grafmonumenten, uitvaartkisten, sieraden, rouwvervoer en andere producten en voorzieningen zijn onderdeel van de beurs.

De beurs is van 12.00 tot 17.00 uur, en bevat ook enkele activiteiten. Van 13.00 tot 14.00 uur treedt het trio Triple X op. En in de foyer zijn er lezingen. Van 13.00 tot 13.45 uur informeert notaris P.H. Peters over erfecht, van 14.00 tot 15.15 uur vertelt rouwtherapeute Tineke van Asseldonk over haar werk, en van 15.30 tot 16.30 uur belicht Angela Stoof rituelen en symbolen.

Begraven worden in Nederland als Nederlandse moslim. In de wet staat dat het met alle tradities en gebruiken moet kunnen maar in veel gemeenten kan het niet.

De reden: een islamitisch graf is eeuwig, en er moet worden begraven binnen 24 uur. Zon- of feestdag, het mag geen belemmering zijn.Ibrahim Wijbenga (30) is voorzitter van Stichting Islamitisch Begrafeniswezen (IBW) en praat met verschillende gemeenten in Nederland over het begraven van moslims in Nederland.

Wijbinga denkt zeker te weten dat Nederlanders met een islamitisch geloof in Nederland begraven willen worden. “Iemand die hier zowel geboren is als opgegroeid, en alleen op vakantie gaat in het land van zijn voorouders, wil in Nederland worden begraven. Alleen kan het vaak niet door gemeentelijke regelgeving.” Wijbinga stelt dat er twee ijkpunten zijn in het islamitische geloof. “Niet iedere moslim bidt dagelijks maar de Ramadan en het begraven worden met alle tradities en regels er omheen is voor bijna iedere islamiet het belangrijkste aspect in het geloof.”

Om zeker te zijn van eeuwige grafrust kunnen moslims in islamitische landen een zogeheten polis afsluiten. “Graven worden volgens het islamitisch geloof nooit geruimd.” De gehele uitvaart wordt volgens Wijbinga met die polis betaald. “Dus als meneer x in Nederland overlijdt maar in Tunesië eeuwige grafrust krijgt, dan wordt hij overgebracht, vaak kan dat binnen 24 uur, en daar wordt hij begraven. Bij de meeste polissen mogen twee familieleden mee reizen.”

Volgens Wijbinga geeft de eeuwige grafrust-garantie een beter gevoel. ” In Nederland krijgen nabestaanden na tien jaar een brief met de vraag of het graf mag worden geruimd of dat ze het langer willen ‘huren’. Bij de geboorte willen islamitische ouders zekerheid dus sluiten ze liever zo’n polis af.”

Maar er zijn nog meer regels. Overlijdt iemand op zaterdag dan moet de uitvaart op zondag zijn. De officier van justitie en de burgemeester moet toestemming geven om op zon- en feestdagen te begraven. “Toestemming geven kan heel makkelijk via de fax of de e-mail. Een handtekening is namelijk genoeg.” Het regelen van een begrafenis kost veel tijd. Wijbinga wordt regelmatig ingeschakeld om te helpen. “Ik ben een soort van begrafenisondernemer. Er komt heel wat bij kijken. Zeker als ze naar het land van herkomst moeten worden overgebracht.”

Als een islamiet komt te overlijden, zijn er bepaalde tradities die erg belangrijk zijn. Zo komt een college van doodgravers of familieleden, van hetzelfde geslacht, het stoffelijk overschot wassen. Intussen wordt er door naasten gebeld met familieleden, de moskee en een eventuele uitvaartondernemer. Na het wassen wordt het levenloze lichaam naar de moskee gebracht. In Nederland vindt het gebed, de Janaza, in de moskee plaats. Na de plechtigheid wordt het lichaam begraven in Nederland of wordt het naar Schiphol gebracht om vervolgens naar het des betreffende land te worden gevlogen.

Vaak komen familieleden van heinde en verre naar de plechtigheid. Daarom zorgt de familie meestal voor eten. “Nederlanders serveren koffie met ‘plakcake’, bij de islamitische begrafenissen wordt er eten geserveerd maar dat is geen vereiste.”

Een advertentie in de krant of een rouwkaart komt meestal niet voor. “Het gaat vaak via de tam tam, en dat gaat snel genoeg.”

Overlijden en begraven worden.

Het lichaam moet worden begraven met het gezicht richting Mekka. (Hét bedevaartsoord voor moslims.)

Crematie is uitgesloten in verband met het geloof in de wederopstanding op de Dag des Oordeels.

Een moslim wordt, indien de wetgeving het toelaat, zonder kist begraven.

Rouwen om de overledenen is toegestaan. Huilen mag, maar wel op een manier dat niet iedereen het kan horen.

Het is niet toegestaan om jezelf af te vragen waarom de persoon overle¬den is of waarom God hem heeft weggenomen.

De begraafplaats is een soort van tuin oftelwel Faradis. (een ommuurde tuin.) De tuin is verbonden met het begrip paradijs en is dus bij uitstek ge¬schikt voor het begraven en de dood.

Het voorschrift vanuit de islam is dat een begraafplaats afgescheiden is. De muur omkadert in eerste plaats leegte en afwezigheid.

Leegte is niet zomaar een leegte: hij heeft betekenis. Voor de nabestaan¬den geeft hij uitdrukking aan het verlies en gemis van een dierbaar per¬soon.

De begraafplaats is in eerste instantie een plek van ingetogen religiositeit, en pas dan van persoonlijk afscheid, herinnering en verdriet.

DIJKEN – Ed Nijpels en zijn vrouw Elsbeth Janmaat hebben een gezamenlijk graf gereserveerd op de begraafplaats in hun woonplaats Dijken. ,,Pal naast onze boerderij”, weet de scheidend commissaris van de koningin. ,,Een schitterend plekje.”

Nijpels verwacht zo rond 2049 – in dat jaar wordt hij 100 jaar – het graf in te gaan.

Hij kwam op het idee tijdens het opknappen van het dodenarkje. Dat deed hij samen met ,,andere weerbare mannen” uit het 65 zielen tellende dorpje onder de rook van Langweer.

Ze verfraaiden onder meer de klokkenstoel, de heggen en de graven. Nijpels: ,,Het resultaat is werkelijk prachtig. Iedereen ligt er weer keurig bij.”

Herinrichtingswerkzaamheden op de begraafplaats aan de Veldweg in Soest

Met ingang van dit jaar gaat de gemeente beginnen met het uitvoeren van de visie op beheer en inrichting van de begraafplaatsen in Soest. Binnenkort al zal worden begonnen met het herbestraten van de klinkerpaden van de begraafplaats aan de Veldweg. Ook worden de paden voorzien van zwaardere betonbanden zodat ook zwaardere auto’s geen schade aanrichten aan de verharding.

De opslagplaats aan de achterzijde van de begraafplaats wordt anders ingericht. Hier komt een laadplatform en opstelplaatsen voor twee containers. Hiermee wordt afvoer van (tuin)afval vergemakkelijkt en ontstaat een verzorgder beeld. Tot slot wordt het toegangshek naar de begraafplaats vernieuwd.

Om voldoende werkruimte te verkrijgen, zal een deel van de (coniferen)beplanting naast het klinkerpad definitief worden verwijderd. De herbestratingswerkzaamheden starten in maart en zijn in mei afgerond. Eind februari wordt de benodigde beplanting verwijderd.

De visie op beheer en inrichting van de begraafplaatsen in Soest is in 2007 door het College vastgesteld. Deze visie is noodzakelijk om vooruit te kijken naar de capaciteitsbehoefte met betrekking tot begraven. De gemeente streeft ernaar om op de locatie aan de Veldweg ook in de komende jaren capaciteit te bieden voor begraven en voor het plaatsen van asbussen of uitstrooien van as. Hierbij wordt rekening gehouden met de steeds verdergaande verschuiving van begraven naar cremeren.

Om in de toekomst de juiste inrichting van de begraafplaats te kunnen bieden zijn aanpassingen nodig. Om die te kunnen realiseren moet echter ook rekening worden gehouden met de geldende grafrust. Het is dus noodzakelijk om ver vooruit te kijken en plannen te maken. De komende jaren zullen verschillende maatregelen uitgevoerd worden. Aan het eind van dit jaar en begin volgend jaar zullen onder andere veel coniferen worden verwijderd en wordt een aantal beplantingsvakken anders ingericht. In de loop van dit jaar zullen rechthebbenden hierover nader worden geïnformeerd.

HOOGEVEEN – Inwoners van de gemeente Hoogeveen kunnen ook in de toekomst in hun eigen dorp worden begraven.
Het college van B en W kiest voor decentraal begraven. De afgelopen maanden is in Hoogeveen volop met inwoners en instanties gesproken over het nieuwe begraafbeleid. Het college kiest nu niet alleen voor meerdere locaties, maar wil ook graven na twintig jaar ruimen. Dat zal pas gebeuren na overleg met de nabestaanden.

Die kunnen vervolgens voor verlenging kiezen, waardoor in de praktijk een eeuwig durend graf mogelijk is, zo zegt wethouder Betty Poutsma. Als de gemeenteraad de voorkeur van het college volgt, dan wordt op de begraafplaats van Fluitenberg alleen de eerste fase gerealiseerd met 3200 dubbele graven en komt er een uitbreiding in Hollandscheveld. In Noordscheschut moet eerst een oplossing worden bedacht voor de hoge grondwaterstand op de beoogde locatie voor een nieuwe begraafplaats aan de Drostenraai. De gemeente is jaarlijks 1,5 miljoen euro kwijt aan begraafplaatsen. Daarvan komt 60 procent weer terug vanuit de grafrechten.

Item beluisteren en/of bekijken

Wethouder Betty Poutsma.mp3

Een sober chique interieur met kroonluchters, bankjes, fraaie kleuren en grote bloempatronen op de plafonds: na de verbouwing moet crematorium Hofwijk in Overschie af zijn van de huidige kille zakelijkheid, vertelt Raymond Kleingeld, hoofd van de afdeling begraafplaatsen en crematorium van Gemeentewerken. De tijden zijn veranderd sinds de opening van Hofwijk in 1977.

„Toen was cremeren iets nieuws. Nu gaan we totaal anders met de dood om, legt Kleingeld de noodzaak van de make-over uit. „Op het gebied van geloof waren er vroeger wel verschillen, maar verder was elke uitvaart hetzelfde. Nu gaat het veel persoonlijker.

Nadat de verbrandingsovens in de kelder helemaal werden vernieuwd -afgelopen december zijn ze opgeleverd- is het nu de beurt aan de aulas en condoleancekamers op de begane grond. Naast een huiselijker, bijdetijds interieur, wordt ook de doorstroming in het pand aangepakt. De ingang komt nu aan de kant van de parkeerplaats, zodat mensen niet langer om het gebouw heen hoeven lopen. Bovendien belanden bezoekers van een uitvaart minder snel in de verkeerde zaal.

Gemeentewerken, eigenaar van crematorium en begraafplaats Hofwijk, benadert de verbouwing met grote zorgvuldigheid. Alles wordt uit de kast getrokken om de werkzaamheden aan het pand de dagelijkse gang van zaken niet te laten verstoren. Dat uitvaartbijeenkomsten tijdens de twintig weken durende verbouwing in een tijdelijk paviljoen moeten plaatsvinden, maakt volgens de dienst dan ook nauwelijks verschil uit voor nabestaanden die Hofwijk aandoen.

Kleingeld bezweert dat de faciliteiten in het uit aluminium en glas opgetrokken ´noodpaviljoen´ achterin het park minstens zo goed zijn. Na de plechtigheid in de kleurig aangeklede tijdelijke aula wordt de overledene in een wagen naar de ovens in het oude pand gebracht. Heel waardig, vindt Kleingeld. „Je kunt per slot van rekening maar één keer afscheid nemen.

De vernieuwing van Hofwijk vergt een investering van zeven miljoen euro. „Maar dat verdienen we zelf helemaal terug.

Begraafplaats de Hoge Boght in Veldhoven krijgt in de nabije toekomst een rouwcentrum en mogelijk een crematorium en een columbarium (urnenwand). De gemeente zoekt een geschikte locatie.

Die ligt waarschijnlijk niet ver van het huidige kerkhof af. Rondom de in het groen gelegen begraafplaats is nog volop ruimte, aldus de gemeente.

Onder Veldhovenaren bestaat al langer behoefte aan een rouwplek, sinds de rouwkamers bij zorgcentrum Merefelt zijn gesloten. Vooral politieke partij GBV drong er recentelijk op aan bij het gemeentebestuur. De bouw van het rouwcentrum laat de gemeente over aan een ondernemer.

Veldhoven bereidt zich ook alvast voor op een mogelijk toekomstig tekort aan begraafplaatsen. Met het oog op de vergrijzing en de bevolkingsgroei, voorziet de gemeente problemen. Op het gemeentelijke kerkhof  Hoge Boght zijn 800 mensen begraven. In het buitengebied waar het kerkhof ligt, is nog plaats voor duizenden graven. De komende tijd bekijkt Veldhoven hoe en waar precies uitbreiding mogelijk is.

Veldhoven telt vijf kerkhoven. De gemeente heeft onlangs laten vaststellen wat de totale begraafplaatscapaciteit was. Dat moet leiden tot nieuw beleid zoals de uitbreiding van de Hoge Boght. Ook stelt het gemeentebestuur binnenkort voorschriften op voor zogeheten bermmonumenten. Op plaatsen langs wegen waar mensen in het verkeer zijn omgekomen, brengen nabestaanden steeds vaker een gedenkteken aan. Veldhoven wil duidelijke regels maken voor het plaatsen en onderhouden van deze monumentjes.

Op dinsdag 19 februari houdt medium Janet Werner de lezing ‘Reis van de ziel’ in Yarden Crematorium Rotterdam, Maeterlinckweg 101 in Rotterdam. De presentatie duurt van 20.00 tot 21.45 uur. Janet Werner neemt belangstellenden mee op ontdekkingsreis naar de oorsprong van de ziel: Waar komt de ziel vandaan? Wat doet de ziel met ons? Wat gebeurt er met de ziel ná ons overlijden? Na de pauze is er ruimte om vragen te stellen.

Zielenopdracht
Janet Werner: ‘Als spiritueel therapeut zie, voel en weet ik de zielenopdrachten van mensen in dit leven. De ziel brengt je terug tot de kern van het leven; waar komen we vandaan en waar gaan we naartoe. De ziel onderneemt een cirkel van leven en dood. Het doel is dat wij ons herinneren wie wij zijn, want na ons leven worden wij geconfronteerd met onze complete ziel. Die ziel laat ons, zonder oordeel, zien wat wij hebben geleerd en hoe we dingen kunnen omkeren.’

Reserveren
Teamleider Elina Eker: ‘Mensen geloven tegenwoordig vaak op minder traditionele manieren, maar blijven houvast zoeken. Vooral als het gaat om leven na de dood. Spiritualiteit, helderziendheid en contact leggen met overledenen staan volop in de belangstelling. Allemaal onderwerpen die helpen dood en uitvaart bespreekbaar te maken.’ Yarden Crematorium Rotterdam ontvangt met koffie/thee/fris. Ontvangst is om 19.30 uur, de toegang is vrij, maar reserveren is noodzakelijk: telefoon 010 480 3344 of cre.rotterdam@yarden.nl .

Bronvermelding

DA VINCI CODE IN YARDEN CREMATORIUM VENLO-BLERICK

Op dinsdag 19 februari aanstaande houdt kunsthistorica drs. Karin Braamhorst een audiovisuele presentatie over de Da Vinci Code in Yarden Crematorium Venlo-Blerick, Grote Blerickse Bergenweg 30 in Venlo. De presentatie – naar aanleiding van de wereldwijde bestseller van Dan Brown – duurt van 20.00 tot 21.45 uur.

Braamhorst gaat in op de werken van Leonardo da Vinci, geheime genootschappen en het bestaan van een heilige graal. De kunsthistorica behandelt op humorvolle wijze de zin en onzin van de beweringen in boek en film.

Leugenachtig
De verfilming roept hevige reacties op. ‘Leugenachtig en overdreven lasterlijk’, zegt een aartsbisschop. ‘Ongeloofwaardig en saai’, zeggen de kranten. Doet de film recht aan het boek? De Da Vinci Code heeft massa’s lezers er moeiteloos van kunnen overtuigen dat de figuur naast Christus op Da Vinci’s Laatste Avondmaal niet de baardloze jongeling Johannes is, maar de roodharige Maria Magdalena. Ze zou niet alleen de maaltijd met Jezus hebben gedeeld, maar ook het bed. Is dit waar? En bestaat er een heilige graal? Wat is de rol van Johannes de Doper? Wie was Mona Lisa? Het werk roept veel vragen op naar het waarheidsgehalte van Browns beweringen.

Liefdesmaal
Teamleider Jos Bergsma: ‘Yarden probeert het thema dood en uitvaart altijd vanuit verschillende invalshoeken te benaderen. Een interessante link in de Da Vinci Code is dat het Laatste Avondmaal refereert aan het ‘liefdesmaal’ dat Romeinse families bij het graf van een pas overleden familielid hielden. Dit gebruik is later door de christenen overgenomen, wat te zien is in de catacomben van Rome.’ Yarden Crematorium Venlo-Blerick is vanaf 19.30 uur geopend. De toegang is vrij, maar reserveren is noodzakelijk: telefoon 077 387 1258 / e-mail cremvenlo@cblim.nl.

Bronvermelding

Dat uitvaartverzekeraars ook uitvaarten uitvoeren is een ‘kwalijke misstand’. Dat schrijft het bestuur van Anoubis-Uitvaartnetwerk, de nieuwe vereniging van kleine zelfstandige uitvaartondernemers, in een brief aan de NMa.

Vooronderzoek
Anoubis heeft de NMa de brief gestuurd naar aanleiding van het vooronderzoek naar (natura-)uitvaartverzekeringen en de concurrentieverhoudingen in de uitvaartbranche. “Vergelijk het met de gezondheidszorg”, zegt Anoubiswoordvoerder Peter Henssen. “Daar hebben zorgverzekeraars ook geen eigen ziekenhuizen. Dat is een heel andere professie.”

Voorlichting onjuist
Anoubis schrijft tevens dat de voorlichting door verzekeraars nogal eens onvolledig of zelfs onjuist is. Ook het dwingend voorschrijven van een uitvaartbedrijf door een uitvaartverzekeraar kan volgens Anoubis niet door de beugel. De kleine branchevereniging pleit voor een bijsluiter bij de uitvaartverzekering, waarin duidelijk staat wat de rechten en plichten van de consument zijn.

Concurrentiebelemmering
In de brief geeft het Anoubis-bestuur een aantal concrete punten aan die betrekking hebben op de natura-uitvaartverzekeringen. Ook vormen van concurrentiebelemmering door uitvaartcentra ten opzichte van (startende) kleine uitvaartbedrijven worden aan de orde gesteld.

Bronvermelding Uitvaart Media

Deze website geeft je de gelegenheid een laatste groet te plaatsen voor iemand die overleden is. Je kan er ook de groeten lezen van anderen.

Bezoek http://mijnlaatstegroetaanjou.nl

Paul Haenen kwam dinsdagmiddag 12-02-08 naar Yarden Crematorium Schagerkogge.

Het crematorium heeft een grondige verbouwing achter de rug. Er zijn twee delen aangebouwd en de familiekamer is vergroot. Ook is de inrichting en de routing vernieuwd. Verder is de dienstverlening uitgebreid. De standaardtijd van de plechtigheid en condoleance is verlengd tot twee maal drie kwartier en in de familiekamer wordt meer service verleend.

De officiële opening van het vernieuwde crematorium werd verricht door loco-burgemeester J.Bouwes van Schagen en de heer Van Wageningen, directievoorzitter van Yarden. Paul Haenen maakte als dominee Gremdaat van de opening iets bijzonders.

Foto Schagenfm !

De officiële opening was alleen voor genodigden. Wie het vernieuwde crematorium wil bekijken is op de zondagen 17-02-08 en 24-02-08 van harte welkom. Beide dagen wordt van 11.00 tot 16.00 uur een open dag gehouden. Fotoreportage kunt U hier zien.

GOOR – Tonny Kranenberg begeleidt nabestaanden bij uitvaart.

Zelf heeft ze niets gezegd tijdens de uitvaart van haar vader die vijftien jaar geleden overleed. Tonny Kranenberg vindt het nog altijd jammer. “Ik dacht dat ik het niet kon, maar als er toen iemand was geweest die me een zetje had gegeven, had ik wellicht toch iets gezegd.” Misschien ligt daar de oorsprong van haar bedrijfje ‘Aandacht voor afscheid’ dat mensen begeleidt bij een uitvaart.

De officiële term ritueelbegeleidster heeft nog wat gewenning nodig. “Mensen denken vaak aan rare dingen, maar het gaat gewoon om de rituelen rond de dood”, legt ze uit. Er is zelfs een speciale opleiding voor die Kranenberg heeft afgerond.

De Goorse werkt ook als uitvaartleider bij Tijhuis waarbij ze alles regelt rond een crematie of begrafenis. Maar als ritueelbegeleidster helpt zij nabestaanden bij de vorm en inhoud van het afscheid. “Bij gelovige mensen wordt de uitvaart door de kerk geregeld. Er komt ook daar steeds meer ruimte voor een persoonlijke invulling, maar in principe ligt het draaiboek klaar.

Bij niet-kerkelijke uitvaarten moeten mensen zelf bedenken hoe ze het afscheid willen vormgeven. Er is dan vraag naar iemand die samen met hen het proces doorloopt. Ik neem de mensen bij de hand.”

Juist op het moment dat mensen verdriet hebben, is er weinig tijd om na te denken over het afscheid van een dierbare. Zakelijke dingen als een adressenlijst en de kist zijn vaak geregeld, maar hoe het afscheid precies moet verlopen is onbekend. “Ik ga dieper op de zaken in, zet in op een mooie dienst. Het belangrijkste is het eerste gesprek met de familie dat meestal wel twee uur duurt”, vertelt Kranenberg. Het levensverhaal van de overledene staat centraal. Wat heeft iemand betekend voor zijn omgeving? Mensen zijn vaak te verdrietig om te spreken tijdens de plechtigheid waardoor ik vaak de enige ben die het woord voert. Maar ik wil nabestaanden juist graag betrekken bij het afscheid. Ik vraag of ze een gedicht willen voorlezen of kaarsen willen aansteken. Ook al zegt iemand maar drie zinnen, dat maakt het wel persoonlijker.”

Kranenberg heeft in het eerste gesprek alle zintuigen openstaan. Ze wil een reëel beeld van de overledene geven. “Soms is het juist raar om dingen niet te zeggen als het algemeen bekend is.

Dat moet je niet vermijden, maar pijnlijke momenten wil ik natuurlijk wel voorkomen. Niemand is een heilige. Het is mijn taak om lastige zaken subtiel te verwoorden.”

Inmiddels heeft Kranenberg enige ervaring opgebouwd, gesteund door haar achtergrond als verpleegkundige en stervensbegeleidster. Ze is voor haar ‘cliënten’ een baken van rust in verdrietige tijden. “Ik vind het af en toe afschuwelijk wat mensen overkomt, maar op de een of andere manier is het niet mijn eigen verdriet. Het is niet altijd makkelijk, maar als de nabestaanden vinden dat het een mooie uitvaart is geweest ben ik blij. “Je kunt het immers maar een keer goed doen.”

www.aandachtvoorafscheid.nl

We horen steeds vaker over BijnaDoodErvaringen (BDE). Maar wat is nou precies een BDE?

Er bestaan veel misverstanden over. Yarden Vereniging Overijssel wil proberen opheldering hier over te geven tijdens een bijeenkomst onder de titel;

HET LEVEN GAAT DOOR

De bijeenkomst wordt gehouden in het Yarden Uitvaartcentrum Smelt,Deldenerstraat 157 in Hengelo(O). En zal plaatsvinden op woensdag 13 februari ( 13-02-08 ) : U bent van harte welkom om 20.00 uur, het programma zal tot ongeveer 22.00 uur duren.

Bestuursleden van Stichting Merkawah, de stichting voor en dóór bijnadoodervaarders, zullen deze avond voorlichting geven over BDE. Hierbij zullen 2 ervaringsdeskundigen aanwezig zijn. Zij zullen vertellen hoe de gebeurtenis hun leven diepgaand heeft veranderd. In het algemeen treden BDE op tijdens traumatische gebeurtenissen waarbij veelal sprake is van een aantal minuten van klinische dood. Desondanks ervaren zulke mensen een helder bewustzijn. Na een dergelijke ervaring veranderd er een hoop.
Zo vindt er veelal een karakterverandering plaats en verdwijnt de angst voor de dood.

Er is die avond ook gelegenheid om uw vragen te stellen. De toegang voor deze lezing is gratis, reserveren is gewenst 088-9273900.

Wethouder Jannie Visscher onthult donderdagmiddag 14 februari om 16.00 uur op begraafplaats Selwerderhof het kunstwerk ‘Krullend Lint’van beeldend kunstenaar Maaike Bokma. Het kunstwerk bevindt zich op de kinderbegraafplaats. Het heeft zowel een functioneel als esthetisch doel. ‘Krullend Lint’ komt voort uit het stimuleringsprogramma ‘Kunst op Maat’.

Lees verder >>>>>>

Volgauto’s weg uit uitvaartverzekering

Uitvaartverzekeraar Dela schrapt de volgauto’s bij een uitvaart uit de basispolis. Iedereen die in de volgstoet mee wil, moet met eigen vervoer of zelf een volgauto huren. Er wordt volgens de verzekeraar steeds minder gebruik gemaakt van volgauto’s. De premie voor de polis gaat niet omlaag. Dat steekt Eindhovenaar Karel van de Kuinder, een van de duizenden polishouders in de regio.

“Ik betaal al jaren premie en heb die volgauto’s al dubbel en dwars betaald. En zo zijn er nog veel meer mensen natuurlijk. Het is net alsof je altijd in hetzelfde hotel een kamer boekt en nu ineens voor hetzelfde geld een bed in de keuken krijgt.” Het klopt volgens een woordvoerster van Dela dat de premie hetzelfde blijft. Maar tegenover het schrappen van de volgauto’s staan andere uitbreidingen van het pakket, zegt zij. “Zo komt er veel meer mogelijkheid om de overledene in het rouwcentrum te bezoeken.”

Volgens haar blijft de totale waarde van het pakket hetzelfde en zijn de veranderingen vooral ingegeven door de wensen van de leden. Ruim tweehonderd van de 2,6 miljoen verzekerden bij Dela hebben gebeld met kritiek, vooral op het schrappen van de volgauto’s. “We hebben gemerkt dat er vooral mensen uit het katholieke zuiden bellen, daar is het denk ik iets meer gebruikelijk om volgauto’s in te zetten.”

Rouwvervoer Zuid-Nederland BV vervoert de klanten van Dela. Het bedrijf wist al eerder van de plannen. Manager Roy Pothuizen: “Het scheelt ons natuurlijk inkomsten, maar een strop is een groot woord. We hebben er goede afspraken over.” Pothuizen weet dat nog slechts in een op de zes rouwstoeten gebruik wordt gemaakt van volgauto’s. En sinds 1 januari dus nog minder, maar hoeveel het zijn bedrijf scheelt kan hij nog niet zeggen. Rouwvervoer Zuid-Nederland heeft elf rouwauto’s en zes volgwagens. Wie als particulier toch volgwagens in een stoet wil, betaalt bij Rouwvervoer Zuid-Nederland 175 euro per wagen voor 3,5 uur. Dela-leden betalen ongeveer de helft, aldus de woordvoerster.

Wij van ESS B.V kunnen daar een goede aanvulling op geven. We zullen onze surveillant in een duidelijke auto dichtbij de voordeur van het woonhuis parkeren en het huis observeren. Bij onraad schakelt de surveillant de politie in. Het doel is met name ontmoediging door zichtbaar aanwezig te zijn.

Algemene informatie over ESS B.V : Wij zijn een landelijk opererend beveiligingsbedrijf en hebben gekwalificeerd en gecertificeerd personeel en het juiste materieel tot onze beschikking. Waaronder ook gecertificeerde opgeleide diensthonden, die in geval van verhoogd risico kunnen worden ingezet. Tevens hebben we ook representatieve mensen om de overledene op de begraafplaats naar het graf te dragen.

Ons bedrijf heeft verschillende mogelijkheden, we maken voor elk bedrijf een passende offerte op maat. Wij leveren een betaalde service.

Voor verdere informatie komen wij graag bij u langs om in een persoonlijk de mogelijkheden te inventariseren. Ook zijn wij aanwezig op de 1e Twentse Uitvaartbeurs te Enschede op 1 Maart, waar U nader met ons kunt kennismaken.

Met vriendelijke groet,

Ferdinand Wesselink

Europe Security Services B.V.

Slangenburgweg 2
7021 JK Zelhem

Tel.: 0315 298345
Fax: 0315 298782

www.esssecurity.nl

Europe Security Services B.V. is een onderdeel van Globe Holding B.V.

Ons bedrijfspand

Profiel
Flow afscheidsbloemen is een professioneel, landelijk werkend netwerk bestaande uit zelfstandige bloembinders die zich gespecialiseerd hebben in grafbloemen.

Flow heeft hiermee de kracht van een landelijke organisatie gecombineerd met de service en de persoonlijke aanpak van de bloembinder ter plaatse.

Missie
Toen medeoprichter Cecilia Scharringa een aantal jaren geleden met grafbloemen begon had zij een duidelijk beeld voor ogen. Met Flow afscheidsbloemen wil zij een bijdrage leveren aan het op een persoonlijke wijze invulling geven aan het afscheid van een dierbare. Persoonlijke aandacht, kwaliteit en betrouwbaarheid staan daarbij centraal. Door bewust niet vanuit een winkel te werken kunnen wij meer tijd besteden aan het persoonlijke advies. Daarnaast streven wij er naar ook voor opdrachtgevers die minder behoefte aan een persoonlijke invulling hebben, voor ieder budget een mooi, passend stuk te maken. Door de klant inbreng te bieden in kleur, vorm, grootte en eventuele keuze voor bloemsoorten, ontstaat elke keer een ander afscheidsstuk.

http://www.afscheidsbloemen.nl

Vandaag even naar een leuk en klein uitvaartbeursje geweest in Arnhem. Is er een jongedame bezig om een deksel van een grafkist te beschilderen. En grafkisten beschilderen is niet uniek meer. Waarom vermeldt ik toermalijn dan? Gewoon om dat ze als kunstenares redelijk centraal in ons land woont namelijk te Dieren. En haar werk is een stuk kwaliteit met toewijding en minimaal voor de regio Gelderland een uniek produkt!

Website .

Na de dood van een dierbare blijft de herinnering. Een gezamenlijke levensweg beëindigd, een gedeelde geschiedenis afgesloten, de een leeft voort in de herinnering van de ander. Herinneren is een van de kostbaarste vermogens van de mens. Kiezen voor een persoonlijk gedenkteken is dan ook niets minder dan stilstaan bij de dood met een teken van leven. Op deze website http://www.grafmonument.nl leest u hoe u zo’n gedenkteken als de onderstaande voorbeelden kunt realiseren.

ROOSENDAAL – Een gedurfde stelling, maar de heren van de Stichting Crematorium Bergen op Zoom zeggen het fier: het nieuwe crematorium in Roosendaal, grenzend aan begraafplaats Zegestede, is ‘het meest moderne van Nederland’. Ondertussen staat het natuurstenen gebouw aan de Ionweg wel schots en scheef!

En het gaat, precies zoals architect Peter van den Eijnden dat wil, ook nog ‘zweven’. “Het bijzondere aan het ontwerp is dat het een vierkant gebouw is met schuine gevels. Aan de onderzijde komt een strakke, groene plint. Daardoor lijkt het crematorium los te komen van de grond. Het symboliseert het afscheid van het leven, het onaantastbare van de dood”, filosofeert stichtingsdirecteur Bram Hommel.

Vrijdag 7 maart is het zover: de officiële opening van het crematorium door burgemeester Michel Marijnen en bestuursvoorzitter Ad Petermeijer van Stichting Crematorium Bergen op Zoom. Een dag later mag iedereen van tien tot half vier een kijkje komen nemen.

Wat bij binnenkomst vooral in het oog springt, is de uitzonderlijk grote aula met een volgens Petermeijer unieke balkonconstructie. In de zaal is op banken plaats voor 216 mensen; het balkon voorziet in nog eens 82 plaatsen. Ter vergelijking: het Bergse crematorium telt 134 stoelen.

Toch heeft Bergen op Zoom niets te vrezen. Met de opening van de Roosendaalse vestiging zal het aantal jaarlijkse crematies in het Bergse weliswaar teruglopen van 1600 nu naar ongeveer 1000, maar daar staat tegenover dat het totaal aantal crematies in de Roosendaalse en Bergse contreien geleidelijk zal toenemen. “Vergroting van de capaciteit leidt doorgaans tot een stijging van crematies, vooral vanuit de dorpen. Ook daar sluiten steeds meer kerken. Mensen kiezen dan eerder voor cremeren”, aldus Hommel, die voorlopig uitgaat van 800 crematies per jaar in Roosendaal.

“Het crematoriumproject is een prachtvoorbeeld van de duostadgedachte”, vindt adjunct-directeur Fred Oostrum, die de bouw begeleidt. Want zie hier: een Bergse stichting die het Roosendaalse crematorium én de naastgelegen begraafplaats beheert. Eén grote aula in Roosendaal, drie kleinere (waaronder de met prijzen onderscheiden openluchtaula) in Bergen. Drie ovens in Bergen, eentje (maar dan wel de meest moderne) in Roosendaal. De twee crematoria vullen elkaar juist aan, waarbij de 35 stichtingsmedewerkers rouleren tussen beide vestigingen.

Het uitgangspunt bij de bouw in Roosendaal is het crematorium zodanig in te richten, dat nabestaanden het afscheid van hun geliefde zo persoonlijk mogelijk kunnen invullen.

“Aan die wens willen we optimaal tegemoetkomen. Als gevolg van de ontkerkelijking is het mystieke karakter van een uitvaart vervaagd. Mensen willen op eigen wijze uiting geven aan het ritueel”, aldus Petermeijer. Vandaar dat in het spreekgestoelte een beamer wordt verwerkt, waarmee tijdens de dienst afscheidsteksten en foto’s van de overledene geprojecteerd kunnen worden.

Nabestaanden hebben er ook in toenemende mate behoefte aan om zélf toe te kijken, als de kist in de verbrandingsoven verdwijnt. “Maximaal tien mensen kunnen daar bij zijn. De samenkomst kan muzikaal omlijst worden.”

De logistiek in het crematorium is zo ingesteld met het streven de sfeer zo huiselijk en intiem mogelijk te laten zijn. De voorste bank in de aula, waar de naaste familie op plaats neemt, heeft bijvoorbeeld een ronde vorm, waardoor de nabestaanden als het ware in een kring rondom de kist zitten. De kist zelf staat voor een grote glazen pui die voor het oog rechtstreeks is verbonden met een vijver. Binnen en buiten, leven en dood, lijken zo perfect in elkaar over te stromen.

Bovendien kan IK – momenteel toegevoegd bij de IFA als fotograaf en algemeen medewerker – U melden dat ik in verband met vergaderingen – diverse keren bij het Crematorium te Bergen op Zoom ben geweest. Ik heb dus door mijn functie ook het personeel zowel in het openbaar als achter de schermen ontmoet. En van hoog tot laag en zelfs de stagiairs fantastisch vriendelijke mensen, en dat zal heus niet liggen aan de brabantse mentaliteit.

Ik twijfel er dan ook niet aan dat het Crematorium te Roozendaal voor deze regio een perfecte aanvulling is op het gebied van uitvaarten. Ik wens U zowel directie als personeel veel succes , en ik verheug me er al op om samen met Gerrit Nijland bij de opening aanwezig te zijn.

De begraafplaatscommissie van de Nicolaasparochie is nog op zoek naar ruim 200 nabestaanden van mensen die liggen begraven op de -inmiddels gesloten- RK begraafplaats aan de Groenedijk.

De parochie wil het in verval geraakte gemeentelijke monument verder opknappen en als unieke historische plek voor IJsselstein behouden. Ook komt er een gedenkteken voor alle kinderen die aan de Groenedijk liggen begraven. Vrijwilligers hebben het baarhuisje en de entree al gerenoveerd Inmiddels zijn ook de gegevens bekend van nagenoeg alle 530 overledenen.

Nabestaanden van 115 overledenen hebben na verschillende oproepen aangegeven de grafrechten te willen verlengen. Van 150 overledenen mogen de graven worden geruimd. Over 40 graven is nog geen beslissing nomen. Van de resterende ruim 200 graven hebben de nabestaanden op geen enkele manier gereageerd. Vooralsnog worden er geen graven geruimd.

Wel wordt dit voorjaar begonnen met het verwijderen van grafmonumenten. De begraafplaats is dicht sinds 1996, het jaar waarin de begraafplaats aan de Noord IJsseldijk een katholiek deel kreeg. Nabestaanden die nog willen reageren, kunnen schriftelijk contact opnemen: RK Begraafplaats, Parochiecentrum Nicolaasparochie, St. Nicolaasstraat 12, 3401 BS IJsselstein.

De interesse in natuurbegraven in Nederland is groot. Natuurbegraafplaats Bergerbos in Limburg kan de vraag net aan.

Met een dof geluid ploft het zand neer op het deksel van de doodskist. Huub Kluitmans zet zijn spade in de grond en rust even uit. Deze begrafenis gaat hem niet makkelijk af. Hij heeft de overledene gekend en nog samen met hem een plaatsje uitgezocht.

Kluitmans: “Het was een lieve, aardige man. Hij wilde naast zijn schoonzoon liggen, die twee jaar geleden is overleden. Hij ligt nu mooi onder de bomen. Hier is rust. Zijn geest is hopelijk op de plek waar we allemaal naartoe willen.”

Naamplaatjes
Huub Kluitmans is directeur van Natuurbegraafplaats Bergerbos in Sint Odiliënberg in Midden-Limburg. Hier geen aangeharkte grindpaden, gemaaide gazons en zeker geen lange rijen grafzerken. Rust en vooral natuurlijkheid overheersen. De overledenen zijn midden in het bos begraven. Alleen kleine naamplaatjes markeren de graven. De natuur heeft vrij spel. Overal liggen bladeren en takken.

Natuurbegraafplaats Bergerbos heeft een oppervlakte van 7 hectare. De begraafplaats bestaat vijf jaar. Er liggen nu zo’n vierhonderd mensen begraven. In het eerste jaar werden er slechts twintig mensen begraven, maar dat aantal is vorig jaar opgelopen tot 104. Directeur Kluitmans: “Natuurbegraven is heel erg populair. Er zijn hier veel plaatsen gereserveerd. Met honderd begrafenissen per jaar zitten we hier echt aan ons maximum.”

Toch kan Kluitmans voorlopig nog vooruit. Hij heeft berekend dat maar liefst tienduizend mensen in het bos kunnen worden begraven.

Zwanger
Henk Beckers laat het graf van zijn vrouw Toos zien. Twee lage basaltblokken voorzien van enkele bronzen plaatjes vormen een bescheiden grafmonument. Bovenop de blokken staat een kleine lantaarn en ligt een stenen hartje, achtergelaten door de jongste dochter van het echtpaar. Ze wil zo haar moeder laten weten dat ze zwanger is. Natuur, rust, vrijheid en oorspronkelijkheid bepaalden de keuze van het echtpaar Beckers voor Bergerbos. Henk Beckers woont in Sint Odiliënberg en gaat regelmatig met zijn hondje in het bos wandelen: “Het is hier niet zo aangeharkt en gecultiveerd. Je ontmoet hier mensen die van de natuur houden, maar ook hun dierbaren komen bezoeken. Die mensen zijn treurig, maar er wordt ook veel gelachen. Dat hoort ook bij het leven en de rouwverwerking. Op een reguliere begraafplaats gebeurt dat niet zo snel, denk ik. Daar is de sfeer veel formeler.”

Weerzin
Natuurbegraven is overgewaaid uit Engeland, waar enkele honderden natuurbegraafplaatsen zijn. Nederland heeft er slechts twee: Bergerbos en Natuurbegraafplaats Westerwolde op de Veluwe. Maar de interesse voor natuurbegraven in Nederland neemt toe. Dat bleek vorig jaar uit onderzoek van de Hogeschool Van Hall Larenstein, een onderdeel van de Wageningen Universiteit.

Volgens directeur Huub Kluitmans van Bergerbos komt die populariteit deels voort uit weerzin tegen de reguliere begraafplaatsen: “De mensen die hier voor kiezen hebben het helemaal gehad met de traditionele begraafplaatsen. De regie is daar in handen van de gemeentes of de kerk. Die hanteren een soort strafbeleid: netjes op een rijtje liggen en iedereen hetzelfde grafteken.”

Teddyberen
Toch kent ook Bergerbos regels. Grafmonumenten mogen bijvoorbeeld niet hoger zijn dan anderhalve meter en het neerzetten van allerlei spullen zoals teddyberen, knuffels en foto’s is uitdrukkelijk niet de bedoeling. Natuurlijkheid staat voorop.

In het begin is het wel eens misgegaan. Kluitmans laat een grafmonument zien van een overleden kind. Twee grote stenen staan op het graf en er liggen verschillende speelgoedjes. “Dit is eigenlijk een uitwas. Het monument van twee meter is veel te hoog. Hier worden heggetjes geplant, geschoffeld en geharkt. Dat is niet de bedoeling. Je moet de natuur met rust laten.”

Achteraf vindt Kluitmans dat hij veel te soepel is geweest, maar hij vond het moeilijk om ouders die rouwen om hun kind vermanend toe te spreken: “In het begin waren we bang dat een te streng beleid mensen zou afschrikken. Maar het werkt juist andersom. Je moet de natuurlijkheid waarborgen. Toch zal ik de laatste zijn die de teddyberen weghaalt. Als ouders van plan zijnom dingen neer te zetten op het graf van hun kind, heb ik liever dat ze naar een algemene begraafplaats gaan.”

Fans van Benny Neyman worden in de gelegenheid gesteld om afscheid te nemen van hun idool. Ze zijn woensdag tussen 12.00 en 13.00 welkom in crematorium Amersfoort in Leusden.

“Benny houdt van witte bloemen”, zo is te lezen op de website  van de zanger.

Neyman overleed 07-02-2008 in zijn woonplaats Soesterberg na een kort ziekbed aan de gevolgen van kanker. Hij is 56 jaar geworden.

Oostelijke Achterhoek – GUV & Wekking Uitvaartverzorging heeft per 1 februari een nieuwe medewerker in dienst die in de regio uitvaarten zal gaan verzorgen.

Etienne Icking is geboren en getogen in Dinxperlo en heeft ook een tijd in Aalten gewoond. Hij kent de regio dus op zijn duimpje. Ondanks zijn jonge leeftijd van 28 jaren heeft Etienne al veel ervaring opgedaan in het uitvaartvak. Hij heeft bij de Wit in Zevenaar een aantal jaren gewerkt en in een korte tijd al veel gezien. Zoals alle medewerkers van GUV & Wekking krijgt hij nu intern een opleiding en begint hij aan een speciale Uitvaartverzorgers opleiding die hem nog verder zal specialiseren.

Etienne’s keus om in de Oostelijke Achterhoek als uitvaartverzorger aan de slag te gaan, komt niet uit de lucht vallen. Hij wilde al jaren in dit vak aan het werk. “Het is boeiend en interessant werk. Wij staan naast de familie in de moeilijke tijd bij het overlijden van een geliefde persoon en helpen hen bij het regelen van alles wat op hen afkomt. Daardoor kunnen we erg veel betekenen voor de nabestaanden en dat geeft veel voldoening. Na de uitvaart kunnen wij ook de nabestaanden helpen op het gebied van inlichtingen over uitkeringsinstanties en andere bronnen voor informatie.”

Gerard te Roller, hoofd uitvaartverzorging is blij met deze nieuwe aanwinst. “We hebben sinds kort meer werk dan we aankunnen. En aangezien we onze dienstverlening op een hoog niveau willen houden moet je dan meteen aanvulling zoeken. Een uitvaart of crematie is het laatste wat je voor iemand kan doen en dat moet goed zijn.”

“Het belangrijkste bij een uitvaart is dat alles precies zo verloopt als de nabestaanden het willen of zoals de overledene het gewild zou hebben. Dat was een van de redenen waarom ik hier ben gaan werken, want bij GUV & Wekking staan de wensen van de familie centraal!”, aldus Etienne.

Vrijheid van Keuze
Als er iemand overlijdt komt er veel af op de nabestaanden. Het allerbelangrijkste is dan om contact op te nemen met de uitvaartverzorger. Daarbij is het natuurlijk verstandig om de plaatselijke uitvaartverzorger te bellen zoals in deze regio GUV & Wekking. Zij hebben in Aalten en Lichtenvoorde eigen uitvaartcentra. Daardoor is het opbaren via GUV & Wekking voor de nabestaanden voordeliger. Dit geldt ook voor andere zaken.

Etienne zal ook werkzaam zijn bij GUV Berkenhove het regionale crematorium. Sinds juli 2007 geopend heeft het al voor alle uitvaartverzorgende collega’s uit de regio en nabestaanden crematies mogen verzorgen. Etienne vindt dit ook fijn werk. “De regionale uitvaartverzorgende collega’s zijn zonder uitzondering gelukkig met een crematorium in de regio. Zij hebben al veel families begeleid bij een crematieplechtigheid in GUV Berkenhove. Ik vind het prettig om ook met regionale collega’s samen te werken.”, aldus Etienne.

Informatie GUV
GUV N.V. Uitvaartverzekering is een zustermaatschappij van GUV & Wekking. Bent u bij hen verzekerd dan bent u geheel vrij in de keuze van uitvaartverzorger. Tegenwoordig zijn er steeds vaker mensen die advies willen hebben of hun uitvaart vooraf willen regelen, zodat de nabestaanden niet voor verrassingen komen te staan bij het overlijden. Ook hiervoor kunt u terecht en natuurlijk is dit geheel gratis! Hebt u nog vragen dan kunt u te allen tijde bij hen terecht. GUV N.V. werkt samen met bijna alle regionale uitvaartverzorgers.

De aangepaste Wet op de lijkbezorging zal waarschijnlijk pas per 1 januari 2009 ingaan. Dat meldt de Vereniging van Nederlandse Gemeenten VNG.

Volgens de VNG is er onduidelijkheid over de termijnen voor teraardebestelling. Maar zolang de wet niet is gewijzigd, blijven de termijnen voor het afgeven van een verlof tot begraven of verbranden van overledenen hetzelfde: niet eerder dan 36 uur na het overlijden en uiterlijk op de vijfde dag na overlijden.

September 2006 is bij de Tweede Kamer een voorstel tot wijziging van de Wet op de lijkbezorging ingediend. Een van de voorgestelde wijzigingen gaat over de termijnen voor begraven of cremeren. Maar zolang het wetsvoorstel niet is aangenomen, blijven de termijnen ongewijzigd.

Het wetsvoorstel bevat ook wijzigingen op het gebied van de lijkschouw, het overlijden van minderjarige kinderen en het verminderen van administratieve lasten.
De Tweede Kamer behandelt het wijzigingsvoorstel waarschijnlijk voor het zomerreces van 2008. Als de Eerste kamer de wet aansluitend behandelt, kan de nieuwe wet per 1 januari 2009 ingaan.
Bronvermelding

Benny Neyman
Geboren op 09-06-1951 te Maastricht
Overleden op 07-02-2008 te Soesterberg

Er zijn nieuwe condoleanceregisters geopend:

www.vaarwel.nl

www.condoleance.nl

www.condoleanceregister.nl

Wanneer woorden tekort schieten
doet muziek haar troostende werk.
Wanneer een ieder sprakeloos is
zegt muziek wat met woorden niet gezegd kan worden.

Féminique is het bedrijf van fluitiste Féminique van Oosterwijk-Mulder dat zich toelegt op het verzorgen van muziek bij uitvaarten en herdenkingsdiensten.

Omdat muziek op onverklaarbare wijze het verdriet van dit moment kan verbinden met de mooie herinneringen. Omdat muziek kan laten voelen dat het gemis van nu, voortkomt uit de liefde, uit de vriendschap van vroeger.

Daarnaast verzorgt Féminique, op uw verzoek, een persoonlijke herinnerings-cd met de muziek die tijdens de uitvaart door Féminique is gespeeld. Als persoonlijke herinnering voor een kleine kring of als aandenken voor alle uitvaartgasten.
Ook ik ben aanwezig op de Internationale Twentse Uitvaartbeurs op de 1e maart te Enschede.

En zal daar ook enkele optredens doen, dus voor U een extra motivatie om naar deze beurs te komen en met mij en mijn muziek kennis te maken!
Nadere informatie: Website: Feminique Mulder

Mijn naam is Ria Sluijer. Ik ben 52 jaar en ben getrouwd met Gerrit, samen hebben we 3 kinderen en een pracht van een kleindochter, waar we erg trots op zijn.

Waarom ik dit stuk schrijf zal U al gauw duidelijk worden,in 1995 werd ik geconfronteerd met uitgezaaide borstkanker, mijn jongste dochter was 7 jaar. Ik werd geopereerd en bestraald en kreeg de standaard chemokuren. Daarnaast werd ik uitgenodigt om deel te nemen aan een experimentele behandeling.Deze behandeling was 4 x zo zwaar als de normale chemokuren. Ik werd dagelijks ingespoten om mijn stamcellen te vermeerderen en op te kweken. Daarna kwam ik aan de leukaferesemachine om de stamcellen uit mijn bloed te halen en om op te slaan, ik was beenmergdonor voor mijzelf. Daarna heb ik ongeveer 12 weken in quarantaine gezeten, aan deze kuur kun je overlijden.

Een computer in Amsterdam moest je uitloten of je voor deze behandeling in aanmerking kwam, een zeer moeilijke beslissing voor ons. Het was in de 40 dagentijd van pasen,dus U kunt zich misschien wel voorstelen hoe ik die paastijd beleefdt heb. In die periode heb ik 2 maal met God gewandeld en ben 2 x weer terug gestuurd, ik was nog niet klaar met het leven. In die periode ben ik stil gaan staan bij de dood. Ik heb dan ook toen mijn uitvaart vastgelegd. Dit heb ik kunnen doen, omdat ik in het koor zong van onze kerk, en dus het repetoire van de liederen thuis heb.Ik ben na die periode zo anders gaan leven, en kan genieten van een simpel grassprietje dat tussen stenen groeit. Ik herstelde moeizaam.

Het werk wat ik op dat moment deed, kon ik niet meer aan. Ik belande in de WAO.Zo gingen een aantal jaren voorbij, mijn vermoeidheid bleef hevig. Dan krijg ik een dikke klier in mijn hals. Ik dacht, nu dit is het,nou is het mis. Ja hoor wederom kanker, alleen had het niets met de borstkanker te maken. Voor deze kanker werd ik behandeld in het Anthonie van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam. Bijna 1 jaar ben ik met de taxi op en neer gereden. weer waren de chemokuren en bestralingen een zware belasting. Een operatie in dit geval was niet mogelijk, ook hier ben ik weer genadig vanaf gekomen. Ik blijf onder goede controle.

Tussen deze periode’s ben ik veel vrijwilligerswerk gaan doen in onze kerk, Ik heb de coordinatie op me genomen van de liturgiegroep, heb ingeroosterd en wekelijks lag er een mooie liturgie klaar, aangeleverd door ons aan de man die het boekje maakte. Hier moest ik mee stoppen. Wel ga ik mee voor als lector. We werken nu met een staandaardboekje omdat er te weinig mensen waren.

In het koor zongen we voor bruiloften en uitvaarten, aangezien ik iets heb met uitvaarten let je dan op de mensen die de uitvaarten leiden. Toen mijn moeder overleed heb ik haar uitvaart verzorgd samen met de pastoor en de uitvaartleider. Een paar jaar later vonden we mijn broer dood thuis,ik heb zijn uitvaart toen alleen gedaan. De uitvaartleider die aanwezig was, was zeer onder de indruk. De pastoor van mijn moeder was ook diep onder de indruk, ik kreeg van veel mensen complimenten. Ik heb ook de uitvaart van onze beste vriend gedaan. wederom veel complimenten.Verleden jaar werd ik benaderd door onze kerk, de vraag was of ik de avondwake en de uitvaartvieringen samen met nog wat mensen wou gaan leiden. Daar heb ik goed over nagedacht. Ik heb mezelf afgevraagd, of ik dit wou.

Toen werd het idee geboren, hé waarom ga ik geen spreekster worden op een zelfstandige basis. Wederom had ik een uitvaart gedaan voor een vriend, bijna alle mensen die aanwezig waren kwamen na afloop naar mij toe om me te complimenteren. Ook die uitvaartleider heeft niets hoeven te doen. Mijn Talenten onbenut laten, nee dus. Ik ben nu zo ver om hier mee door te gaan. samen met mijn dochter ben ik op dit moment bezig visitekaartjes te maken, flyers te ontwerpen en mijn eigen website te maken. Midden in dat werk zei ze ineens. Mama wat ben je ziek geweest. Ik heb gezien en gehoord dat die stamcel en beenmerg behandeling zwaar waren. Toendertijd was ze 7 jaar, en ik heb gebeden God geef me 5 jaar, daar ben ik tevreden mee. Daarna bad ik God 5 jaar is tekort doe me nog 5 jaar. Daarna bad ik God, ik heb geleende tijd, zie maar, Ik zal er zijn.

Als ik terug kijk op ons leven, dan ben ik dankbaar voor wat er gebeurt is, het heeft ons gevormd tot wie we nu zijn.Ik weet zeker dat wat ik wil gaan doen,dat ik daar uitermate geschikt voor ben. Door wat ik mee hebt gemaakt weet ik zeker dat ik van een uitvaart iets moois kan maken, dat ik de mensen goed aanvoel in hun verdriet bij het verlies van een geliefde.

* Beppie Nooystraat 67
* 7558 TD Hengelo ov
* telefoon: 074-2774365
* fax: 074-2774365
* website: www.riasluijer.nl
* e-mail: riasluijer@gmail.com

DRUNEN- De boel is failliet, de website onbereikbaar en de inboedel wordt geveild. Het kinderkoninkrijk Land van Ooit wordt ontmanteld en is reeds verkocht. Maar één ding moet worden beschermd: het herdenkingsbosje met 47 bomen voor gestorven kinderen, met elk een herdenkingsplaquette en daaromheen een berg knuffels en kaarsjes. Dat bosje wordt de komende dagen afgezet met roodwitte linten, en beschermd door een bewaker.
Lees verder >>>

Paul Haenen komt aanstaande dinsdag 12-02-08 naar Yarden Crematorium Schagerkogge.

Het crematorium heeft een grondige verbouwing achter de rug. Er zijn twee delen aangebouwd en de familiekamer is vergroot. Ook is de inrichting en de routing vernieuwd. Verder is de dienstverlening uitgebreid. De standaardtijd van de plechtigheid en condoleance is verlengd tot twee maal drie kwartier en in de familiekamer wordt meer service verleend.

De officiële opening van het vernieuwde crematorium wordt verricht door burgemeester Westerink van Schagen en de heer Van Wageningen, directievoorzitter van Yarden. Paul Haenen zal als dominee Gremdaat van de opening iets bijzonders maken.

De officiële opening is alleen voor genodigden. Wie het vernieuwde crematorium wil bekijken is op de zondagen 17-02-08 en 24-02-08 van harte welkom. Beide dagen wordt van 11.00 tot 16.00 uur een open dag gehouden.

DEVENTER – De kleurrijke grafmonumenten van Chris Visser zijn opvallende verschijningen op begraafplaatsen.

Haar sculpturen kenmerken zich door het gebruik van fel gekleurd mozaïek en keramiek. Ronde vormen en golven komen vaak terug. “Grafmonumenten maken, daar kies je niet voor, je rolt er in.”
“Het kan mij niet kleurrijk of druk genoeg zijn. Daarmee zorg ik voor tegenwicht voor wat er verder te zien is op begraafplaatsen. Zo’n grijze steen geeft geen waarde aan wie iemand geweest is. De kleurrijkheid van iemands leven moet je terugzien in de steen.”
De aanleiding om grafmonumenten te gaan maken was een verzoek van haar moeder, zo’n zes jaar geleden. Zij wilde een afdeksteen voor haar urnenkelder. “Je hebt van die mensen die hun hele uitvaart al geregeld hebben. Mijn moeder leeft overigens nog.”

Chris Visser maakte een met mozaïek ingelegde steen met helder rood, blauw en geel. “Ik doe dit omdat op begraafplaatsen alles grijs is, saai, hetzelfde. Het is mijn uitdaging om daar iets nieuws aan toe te voegen. Ik wil de persoon terugzien in de steen. Ik merk trouwens dat nog lang niet alles kan. Je doorbreekt een oude traditie en daar komt weerstand tegen. Die ene steen steekt af tegen de rest.”

Chris Visser besteedt veel tijd aan het contact met de nabestaanden. Het begint met een lang gesprek. Dan krijgt ze een beeld van de overledene en maakt ze samen met de familie een ontwerp. Het is niet zo dat mensen in een catalogus kijken en een steen bestellen. “Monumenten die ik gemaakt heb, maak ik niet nóg een keer. Dat wil ik niet, dat zou de persoon onrecht doen.”

Haar monumenten hoeven niet duurder te zijn dan een standaard- grafsteen. Veel hangt af van de grootte en de gebruikte materialen. ,,Steenhouwers worden steeds goedkoper, daar kan ik niet mee concurreren.”

,,Ik ben meer met de dood bezig dan anderen. Dat kan bedrukkend zijn, zeker als er nare verhalen voorbijkomen, zoals het monument dat ik heb gemaakt voor vermoorde kinderen. Daar moest ik een paar dagen van bijkomen. Toch is het prettig dat je wat kunt doen voor mensen.”

Zondagmiddag 10-02-08 presenteert Chris Visser haar werk in Arnhem op de beurs Bon Voyage, aan de Oude Kraan 72.

www.christinavisser.nl
www.memento-gedenkbeelden.nl

NMa onderzoekt klachten over naturapolissen en prijsafspraken

Uitvaartondernemers van Requiem presenteren zich als kwaliteitsmerk met aandacht en tijd. Bij grote, marktleidende organisaties zou alles om geld draaien. Tactische verzinsels, zeggen die.

„Klanten bind je door ze vrij te laten”, predikt Erik Jan Verhulst (43), directeur van Requiem, een nieuw netwerk van kleine uitvaartondernemingen. Dat is volgens hem exact wat zijn concurrenten, de marktleiders in de branche, verkeerd doen.

„Dela, Monuta en Yarden, organisaties met miljarden aan kapitaal, drijven klanten met verzekeringen in een fuik om ze vast te houden”, zegt Verhulst. „Door marketingtrucs, zoals deals met ziektekostenverzekeraars, dringen ze iedereen naturapolissen op. Vaak weten mensen helemaal niet dat ze zo’n verzekering hebben.”

Naturapolissen worden voor een vaststaand pakket afgesloten en garanderen een nette crematie of begrafenis. Ruim 40 procent van alle Nederlanders heeft zo’n verzekering. Volgens Verhulst komen velen van hen bedrogen uit. „Nabestaanden die een uitvaart willen laten verzorgen door de plaatselijke ondernemer, die niet valt onder de grote verzekeringsorganisatie, mogen dat niet en worden onder druk gezet. Er wordt gekort op de verzekeringsuitkering als zij niet voor het uitvaartcentrum en de diensten van de verzekeraar kiezen. Dat is gedwongen winkelnering, waardoor uitvaartdiensten soms, tegen de wil van de klant, ver buiten de eigen woonregio moeten plaatsvinden”.

Ook rekenen grote uitvaartconcerns voor kleine diensten onverwacht allerlei extra kosten, zegt Verhulst. Volgens hem maken kleine uitvaartondernemers zich kwaad om deze praktijken. „Ik spreek veel uitvaartverzorgers en het eerste waar iedereen over begint is de zakelijke, oneerlijke manier waarop Yarden, Dela en Monuta met klanten omgaan. Onze kritiek komt niet voort uit jaloezie of afgunst, maar uit liefde voor het vak.”

Dela, marktleider ’zonder winstoogmerk’ – met ruim 3 miljoen naturaverzekeringen en 24.000 uitvaarten per jaar – noemt de kritiek ’onzin’. „Het gaat om naturaverzekeringen, waarbij de dienst na een overlijden door ons wordt verzorgd. Er gaat geen factuur naar de nabestaanden, extra kosten zijn er alleen bij ongebruikelijke wensen. Iedereen is vrij om voor een andere uitvaartverzorger te kiezen, dan keren wij het bedrag uit dat we anders zouden besteden. Dat is inderdaad relatief weinig, doordat we een grote organisatie zijn die goedkoop inkoopt. Dat is juist de filosofie van ons concern. Nieuwkomers zijn welkom, maar de manier waarop Requiem een plek wil verwerven, door ons zwart te maken, is onfatsoenlijk.”

De verwijten van Requiem staan niet op zichzelf. De Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa) doet momenteel onderzoek naar de naturaverzekeringen en mogelijke marktverstoringen of prijsafspraken in de uitvaartbranche. De waakhond begon daarmee na aanhoudende klachten vanuit de sector. Het is nog onbekend wanneer de resultaten bekend worden. Verhulst: „Ik verwacht ingrijpende gevolgen voor de sector.”

Requiem hoopt dat het onderzoek van de NMa leidt tot meer keuzevrijheid voor de klant. Die moet zelf kunnen beslissen waar hij zijn verzekeringsuitkering besteedt. Requiem, een groep van 44 bedrijven, wil uitgroeien tot een netwerk van maximaal 150 ondernemers. Dat moet kwaliteit garanderen. Verhulst: „Alleen de beste, kleinere bedrijven mogen zich aansluiten. We hebben al heel wat uitvaartondernemers de deur gewezen die alleen maar in cijfertjes en polissen kunnen denken. Een uitvaart hoort te beginnen met een luisterend oor en een wit vel papier.”
Ook mogelijk: een budgetuitvaart zonder franje

De prijs van een uitvaart is in tien jaar tijd opgelopen van gemiddeld 2000 naar 6000 euro, mede door hoge grafkosten en exclusievere wensen. Dit leidt tot tegenbewegingen, zoals prijsvechters. Zo richtte uitvaartondernemer Alexander van der Pijl Budgetuitvaarten op, een landelijke franchiseformule. „We merkten dat er behoefte was aan een afscheid zonder franje”, zegt Van der Pijl. „Budgetuitvaart bespaart op alle overdreven kostenposten, zoals een dure kist. Nabestaanden kunnen ook helpen, zoals de kist dragen of helpen opruimen.” Tot nu toe had Budgetuitvaart 70 klanten, maar Van der Pijl merkt dat er steeds meer animo is. „Soms uit pure geldnood, maar steeds meer mensen durven eerlijk te zeggen: ’Ach, er komt toch niemand naar de crematie van mijn moeder, hou het maar simpel’.”

De verwerking van de dood gebeurt steeds uitbundiger. Zeker wanneer een jong persoon overlijdt. „Een drankje bij een crematie is normaal. En doe er ook maar een bittergarnituurtje bij.”

Een oud-klasgenootje van me overleed aan een ongeneeslijke ziekte. Pas 28 jaar. Ze schreef een afscheidsbrief met troostende woorden voor de mensen die ze achterliet. Ze had een mooi leven gehad – inclusief de liefde van haar leven.

Zes jaar waren ze samen geweest, een prachttijd. Dat was haar boodschap. De brief werd voorgelezen tijdens de uitvaartplechtigheid. Gevolgd door een staande ovatie van vierhonderd man.

Marco de Vries, uitvaartverzorger in Landsmeer en mede-directeur van uitvaartorganisatie Requiem, gaat normaliter zakelijk om met de dood.

Uitvaarten op maat verzorgen, betrokkenheid tonen, maar zich emotioneel niet laten meeslepen. Dat laatste kan niet, want dan hou je het in dit vak geen jaar vol.

Dat wordt anders wanneer de dood een vriend treft, een familielid of, in dit geval, een oud-klasgenootje. “Niemand kon zijn ogen droog houden toen die brief werd voorgelezen.” Het voorbeeld geeft aan dat omgaan met de dood drastisch aan het veranderen is. Vroeger was het puur rouwen. Inclusief rouwkleren – altijd zwart en grijs. Een sober bidprentje met een kruis erop. Een paar lezingen uit het evangelie, de preek, de zegening, waarna op het kerkhof de kist in de grond verdween.

Ter afsluiting de koffietafel met brood, beleg, koffie en thee. Tegenwoordig gaat her er anders aan toe, zeker wanneer een jonger iemand overlijdt. Het afscheid komt meestal onverwacht, het verdriet is daarom groter, de verwerking uitbundiger.

Zo herinnert De Vries zich de dood van een jonge man, een autoliefhebber. Tijdens de crematieplechtigheid werd zijn sportauto de aula binnengereden. En hij noemt het voorbeeld van een verongelukte motorrijder, die op het kerkhof wordt herdacht met een grafsteen in de vorm van een motor. Bedoeld om de dode ‘levend’ te houden, legt De Vries uit:

“Rouwen maakt plaats voor het vieren van het leven.”

Utvaartverzorger Henk Janssen uit Panningen noemt het voorbeeld van een jonge vrouw die momenteel haar afscheid aan het regisseren is. Kinderen mogen haar kist beschilderen en er zullen als het moment is aangebroken ballonnen de lucht ingaan. Iets verderop in Neer werd een tijdje terug met de overledene in de kist een rondvaart gemaakt op de Maas.

Het afscheid nemen is persoonlijker geworden, reden waarom de kist weer op de schouders wordt gedragen. Persoonlijke wensen van de overledenen dragen bij tot meer levendigheid. “Led Zeppelin in de kerk, da’s tegenwoordig geen probleem meer”, weet Janssen. “Een drankje bij een crematie, met een bittergarnituurtje erbij, je ziet het steeds vaker.”

Meststoffen

De Nijmeegse antropoloog Eric Venbrux kent de voorbeelden.

“Tegenwoordig staan de overledenen en het leven dat ze geleid hebben steeds meer in het centrum van de aandacht. We geven ze dingen mee, van brieven en teddyberen tot iPods, en ook daarna laten ze ons niet los. Asverstrooiingen vinden plaats op de favoriete plekken van de overledenen.”

Niet iedereen is er blij mee, weet Venbrux: “Natuurbeheerders klagen over het teveel aan meststoffen in sommige bossen en over het feit dat nabestaanden er bloemen neer gaan leggen en monumentjes oprichten. De vele bermmonumentjes op de plaats van dodelijke ongevallen zijn de autoriteiten een doorn in het oog.” De uitvaartindustrie speelt handig in op de wensen van de nabestaanden.

Firma’s bieden sieraden aan van voetafdrukjes van overleden babies, rouwbandjes met daarop de tekst ‘Ik rouw om jou’ en kostbare ringen waarin een deel van de as van de overledene bewaard wordt.

Digitale grafsteen

Er zijn speciale rouwgroepen voor kinderen. Op internet houden nabestaanden overleden geliefden dichtbij zich in de vorm van websites: hun levensverhaal, inclusief tragisch einde, foto’s en de muziek en toespraken tijdens de uitvaart, iedereen kan er kennis van nemen. Op de begraafplaats in Rhenen staat de eerste digitale grafsteen in Nederland. De steen laat levende beelden zien van de overledene.

De zwarte dood verdwijnt.

Bidprentjes krijgen steeds meer kleur, en worden aangevuld met herinneringsboekjes voor nabestaanden met gedichten en tekeningen. maakt mede-directrice Laura Borst (24) van drukkerij Borbo Exclusive uit Bovenkarpsel geregeld mee.

“De kleur van het leven komt terug in de dood.”

Een synthetische vorm van onsterfelijkheid

De Nijmeegse antropoloog Eric Venbrux (47) onderzoekt momenteel hoe mensen op alternatieve manieren vorm geven aan hun religiositeit. Terwijl de ontkerkelijking doorzet – 70 procent zal weldra buitenkerkelijk zijn volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau – geven mensen zich op steeds uitbundigere wijze over aan religieuze rituelen.

“Mensen zijn niet per definitie minder religieus geworden. Wel geven ze er op een andere manier vorm aan. Ze willen de doden zo lang mogelijk bij zich houden en daarmee kracht putten uit de relatie die er was.”

De opmars van het nieuwe afscheid nemen heeft meerdere oorzaken, zegt Venbrux. Hij wijst op de op tv uitgezonden indrukwekkende uitvaarten van bekende Nederlanders. Discokoning Manfred Langer was in 1994 de eerste. Daarna kwamen prinses Diana, Pim Fortuyn en André Hazes.

“Dat brengt mensen op een idee. Sommigen leggen hun begrafenis of crematie tot in de details vast, daarbij gestimuleerd door hun uitvaartverzekeraar. Mensen kunnen het zich financieel ook veroorloven.”

De dood is geen taboe meer, constateert professor Venbrux. “De tijd dat over de dood slechts in verhullende termen gesproken werd, ligt achter ons. De massamedia, de filmindustrie en de beeldende kunst besteden er veel aandacht aan. Dode lichamen en de ontleding daarvan worden ons niet bespaard via de media.”Ook de individualisering speelt een belangrijke rol. Mensen nemen afstand van autoriteiten, bijvoorbeeld priesters, en zoeken zingeving bij zichzelf. “

De roep om nieuwe rituelen geldt het sterkst bij ‘scharniermomenten’ in het leven, met name rondom geboorte en dood. De meeste mensen blijken geen afstand van hun dierbare overledenen te willen doen zonder ritueel. Het opgraven en alsnog cremeren van doden begint gebruikelijker te worden in gevallen waarin de familie naar elders verhuist, zodat ze de as mee kunnen nemen. Liefst eenderde van de Nederlanders heeft een herdenkingsplek van een overledene in huis. Mensen willen een synthetische vorm van onsterfelijkheid creëren.”

het Uitvaartwezen.

Jubileumeditie 10 jaar IFA

Algemene winnaar IFA 2008

€ 2.500 te besteden aan een goed doel, bepaald door de winnaar.

Hebt u als bedrijf, particulier, Stad of Gemeentebestuur

een nieuw idee, concept of product bedacht of wenst u het

naar de juiste doelgroep te promoten ?

Neem dan contact op met,

Gerrit Nijland

Landelijk consultant IFA

Tel: 053-4318237

E-mail : g.nijland@funeralawards.nl

of : info@funeralawards.com

website-informatie : www.funeralawards.com

OLDENZAAL – Volgende week dinsdag gesprek met gemeente over crematorium.

Oppositiepartij de WerknemersGroepering wil van het college van B en W weten wanneer wordt begonnen met de bouw van het crematorium. “Het duurt allemaal veel te lang, we horen niks”, was de klacht die fractievoorzitter R. Christenhusz en raadslid H. Winkelhuis zaterdag in deze krant naar voren brachten.

De initiatiefnemers van het crematorium wachten eveneens op een doorbraak. “Voor ons is nu het punt bereikt dat we concreet een voorstel verwachten. Volgende week dinsdag hebben we een gesprek met de gemeente en dan moet men wat ons betreft echt met een goed verhaal komen”, aldus directeur B. Kalter van In Pace. “We zijn nu dertien (!) jaar bezig, het wordt tijd dat er iets gebeurt.”

Kalter zal het gesprek met de gemeente voeren met een vertegenwoordiger van Dela en zijn collega M. de Lange van Crematoria Twente. “In feite hebben wij toestemming voor ons plan. Maar de gemeente wilde onderzoeken of de ontsluiting en de parkeerplaats rechts van onze huidige aula kunnen komen in plaats van bij de waterzuivering. Wat ons betreft een aanvaardbaar plan, maar we hebben het dan wel over grond van een ander, namelijk van de graszodenkwekerij Kroeze”, aldus Kalter.

Mocht de parkeerplaats verderop aan de Schipleidelaan komen, dan biedt dat wat de directeur van In Pace Dela betreft in de toekomst ook betere uitbreidingsmogelijkheden voor de begraafplaats aan die kant. Daarnaast kan de lastige in- en uitrit naar de begraafplaats in de hoek Schipleidelaan dan verdwijnen.

J. Kroeze van de gelijknamige graszodenkwekerij bevestigt dat er over zijn grond aan de Schipleidelaan wordt gesproken. “Maar we zijn er nog niet uit. Het duurt lang bij de gemeente, maar dat is inmiddels wel bekend”, aldus Kroeze.

De gemeente heeft hem verzocht niet te veel naar buiten te treden. Als Kroeze zijn grond naast de begraafplaats verkoopt blijft daar geen ruimte over voor een kleine ‘pitch and put’ golfbaan, zoals de eigenaar aanvankelijk graag wilde.

MEPPEL- `Nog niet zo lang geleden trof ik een bezoeker bij een uitvaart in Reestborgh. De man was daar gelukkig al een hele tijd niet geweest en keek verbaasd toe hij me na al die jaren weer terug zag. `Jij hoort écht tot de inventaris,` zei hij. Misschien is het – nu het uitvaartcentrum helemaal gerenoveerd is en ook alle meubels zijn vernieuwd – wel het beste moment waarop ook dít meubelstuk de deur uit gaat,` lacht operator (ovenist) Herman Bijloo (60).

Collega`s en oud-collega`s zwaaiden Bijloo donderdag uit na 36 jaar trouwe dienst op de gemeentelijke begraafplaats en in het crematorium aan de Zomerdijk.

`Heb ik het toch lang volgehouden in wat ooit bedoeld was als een zéér tijdelijke baan,` merkt Bijloo tussen neus en lippen op. Het baggerbedrijf waarvoor hij eind jaren 50 werkte, ging failliet en Herman stond als 25-jarige op straat. Gelukkig kon hij snel aan de slag bij de gemeente Meppel, waar zijn vader directeur gemeentewerken was. `Op de gemeentelijke begraafplaats deed ik verschillend werk, maar vooral groef ik graven. Vast en zeker zou ik weer op een baggerschip terugkeren, want wie gaat er nu op een begraafplaats werken?, vroeg ik me zelf ook af. En toch beviel mijn nieuwe baan me wel,` herinnert Bijloo zich. In die zelfde tijd werd op de begraafplaats het crematorium gebouwd.

`Probeer het gewoon maar eens,` zei Hermans vader toen hij zijn zoon naar een cursus ovenist in Groningen stuurde. Herman Bijloo leerde de destijds nog geheel handmatige verbrandingsovens bedienen. Hij nam die kennis mee terug naar Meppel, maar in de begin jaren 60 was crematie nog lang niet zo ingeburgerd al tegenwoordig. `Het was maar een enkele keer, de meeste mensen hielden lang vast aan de traditie van begraven. Ik werkte dus nog heel regelmatig in de buitenlucht,` vertelt de Meppeler.

Inmiddels is crematie een algemeen aanvaarde vorm van lijkbezorging geworden. `Cremeren gebeurt even vaak als begraven,` weet Herman. De techniek is in de crematieruimte is steeds geavanceerder geworden. De crematieovens zijn computergestuurd en op een paneel simpel te bedienen. `Ik was er bij toen de nieuwe ovens werden gebouwd. Alle ins en outs heb ik meteen van de monteurs geleerd. Het invoeren van een lichaam en de verwerking van as is overigens nog altijd handmatig mensenwerk. Dat zal het ook blijven, uit respect voor de overledene en nabestaanden,` benadrukt Bijloo.

In uitvaartcentrum ‘de Stilte’, in het voormalig koetshuis bij de pastorie van de Katholieke kerk in Vaassen, mag voortaan meer dan één overledene worden opgebaard.

Het college van B en W van de gemeente Epe heeft hiervoor toestemming gegeven.

Het gaat om incidentiële gevallen. Aanleiding voor het aanvragen van de toestemming is het toenemend aantal uitvaarten in ‘de Stilte’.

Wim Pelgröm (52) verzorgt thuisopbaringen en uitvaarten vanuit dit centrum. “Onlangs kreeg ik binnen enkele dagen van twee families het verzoek de uitvaart te verzorgen. Daarbij gebruiken we nu tweederde deel van het koetshuis, maar we zijn het andere deel ook gebruiksklaar aan het maken. Als extra familieruimte.”

Als de werkzaamheden zijn afgerond, vermoedelijk eind februari, volgt er in april een inloop- en kijkdag voor belangstellenden.

Pelgröm houdt dan ook een lezing over veranderingen in de uitvaartzorg en zijn werkwijze.

Het gaat goed met de onderneming van Pelgröm. “Het gebouw is aangenaam, intiem en persoonlijk. En persoonlijke zorg voor de nabestaanden is heel belangrijk.”

Daarom breidt Pelgröm niet groots uit. Ook na de uitvaart heeft hij dikwijls nog contact met nabestaanden. Pelgröm heeft in zijn loopbaan op verschillende manieren mensen begeleid.

De rechter in Den Haag wil de crematie vanmiddag van een 57-jarige Dordtse vrouw die eind vorige week om het leven werd gebracht door haar partner, niet verhinderen. De advocaat van de 54-jarige verdachte poogde de uitvaart vanochtend in kort geding tegen te houden.

Het slachtoffer, de vriendin van de verdachte, stierf in een hoekwoning aan de Eikenlaan in de Dordtse wijk Dubbeldam. Haar partner werd al snel opgepakt. Hij heeft inmiddels bekend.

In het kort geding probeerde de 54-jarige met een inbeslagname van het stoffelijk overschot een nieuwe sectie af te dwingen. Middels de sectie had, zo stelde de advocaat van de verdachte, duidelijk moeten worden of er sprake is geweest van moord of doodslag. Dit is van belang bij het bepalen van de strafmaat. Volgens de advocaat was een en ander nog niet helder genoeg uiteengezet in het voorlopige sectierapport.

De rechter meent dat niet is gebleken dat het protocol voor de lijkschouwing níet is nageleefd.

Genomineerd voor de landelijke Funeral Award 2007 en toch nog volslagen onbekend in de eigen regio. Claudia Koole (36) uit Kruisland heeft de eenmanszaak-aan-huis Vlinderijnes.

Het is een bedrijfje dat zich bezighoudt met stervensbegeleiding, uitvaart, rouwverwerking en herdenking. En dat op niet-religieus gebonden wijze. Dat is een hele mond vol en het kan een onmetelijk werkterrein zijn, maar voor Vlinderijnes is het vooralsnog allemaal te overzien. Koole heeft zichzelf tal van zaken aangeleerd, omdat ze gespitst is op emotionele intelligentie. “Materie is steeds belangrijker. De mens, de geest, wordt steeds vaker op het tweede plan gezet. Daar wil ik me niet bij neerleggen. Er is zoveel meer dan alleen bezit, geld en materie.”

Het begon allemaal door de tekst op het graf van haar oma, die overleed toen Claudia twee jaar oud was, en die ze dus nooit heeft gekend.

“Ik heb wel altijd haar graf bezocht. Daarop staan de woorden: ‘Verenigd in ‘t leven, gescheiden door ‘t graf, de dood breekt de banden der liefde niet af’. Dit is de essentie van wat ik wil overbrengen.”

Naast emotie is mystiek een van de zaken waar Koole veel belangstelling voor heeft.

“Overal verschijnen symbolen die verwijzen naar de niet-aardse kant van het bestaan. Het collectieve onbewuste speelt een steeds belangrijker rol. Mensen die op zoek zijn naar innerlijk evenwicht, naar een rustpunt in het hectische leven, kunnen bij Vlinderijnes een klankbord vinden. Is dat vaag? Nou, in Zeeland staan ze erom bekend dat ze nuchter zijn. Maar bij avonden over mystiek zit de zaal vol. En je hebt mensen die er warm voor lopen, maar er niet voor uit durven te komen. Zij zijn bang dat ze door hun omgeving voor gek worden uitgemaakt. Dan heb je nog de sceptici. Daar wen je aan. Als ik bij een spreekbeurt één sceptische toehoorder weet te overtuigen, heb ik mijn doel al bereikt.”

Hoewel Koole slechts in beperkte kring bekendheid geniet, heeft ze meegedongen naar de prijs van Groot-Steenbergens Beste, een ondernemersonderscheiding van de Lions Club in Steenbergen.

Concreet is ze over haar opvattingen over liefde: “Bij Vlinderijnes staat de onsterfelijke liefde centraal. Als een lichaam sterft, sterft de liefde niet mee. Bij alle producten en diensten van Vlinderijnes staat deze onverbrekelijke liefdesband centraal.”

In een serie lezingen in ‘t Cromwiel in Steenbergen, die vanavond begint, worden aspecten van het werk van Vlinderijnes belicht. Vanavond spreekt Roelof Tichelaar, die psychologische en geloofsinzichten met elkaar verbindt.

Koole: “Als mens verlangen we, bewust of onbewust, naar vrede in ons leven. Het leven bestaat echter niet alleen uit vrede, maar ook uit strijd. We hebben immers ook schaduwkanten. Het is goed die onder ogen te zien en ons ermee te verzoenen.”

- Vanavond: lezing Roelof Tichelaar, Theaterzaal ‘t Cromwiel, Krommeweg 1 te Steenbergen, aanvang 20.00 uur, entree 10 euro. Het lezingenprogramma voor de komende maanden is te vinden op de website http://www.vlinderijnes.nl

De gemiddelde premie van overlijdensrisicoverzekeringen is in de afgelopen5 jaar met 17,4 procent gedaald. Dit blijkt uit een recent onderzoek van MoneyView.

De prijzenslag is nog lang niet ten einde, vermoedt MoneyView. De gemiddelde premie in Groot-Brittannië ligt 47 procent lager dan in Nederland, dus ook hier moeten verdere prijsdalingen mogelijk zijn, is de redenatie.

Kenmerk van de Engelse markt is de verder doorgevoerde differentiatie van premies op basis van individuele risicofactoren. Dit is een trend die zich ook in ons land aftekent. Daar waar de eerste gedifferentieerde premies naar rookgedrag (Zwolsche Algemeene) en inkomen en vermogen (Legal & General) nog op heftige reacties mochten rekenen, is van ophef over dergelijke tarieven nauwelijks meer sprake.

Inmiddels zijn de eerste verzekeraars gekomen met een overlijdensrisicopremie die afhankelijk is van de BMI (Body Mass Index) en zal er naar verwachting in de komende jaren nog meer onderscheid worden gemaakt op basis van leefstijlkarakteristieken. Onderscheid naar etniciteit of erfelijke aandoeningen is volgens Moneyview wettelijk lastig, en ligt daarom niet in lijn der verwachting.

Steeds meer uitvaartcentra overschrijden de wettelijke termijn waarbinnen een uitvaart moet plaatsvinden. Dat blijkt uit een rondgang van het AD langs crematoria en begraafplaatsen. De overschrijding van de termijn komt volgens het dagblad vooral doordat Nederlanders steeds vaker dezelfde dagen en tijdstippen kiezen voor een uitvaart.

Overledenen moeten volgens de wet binnen vijf dagen zijn begraven of gecremeerd. Die termijn halen uitvaartcentra echter vaak niet, schrijft het AD. ‘Driekwart van de begrafenissen en crematies bij ons vindt al plaats met uitstel’, zegt een woordvoerder van De Nieuwe Ooster in Amsterdam. Vooral vrijdag en zaterdag zouden favoriet zijn. Op doordeweekse dagen zijn de middagen het populairst. Met name uitvaarten tussen 13.15 uur en 14.00 uur zijn gewild.

Uitvaartplechtigheden worden steeds persoonlijker ingevuld, zegt een directeur van een Bilthovens uitvaartcentrum in de krant. ‘De vrije zaterdag biedt daarvoor de meeste ruimte.’ Bovendien staan er op zaterdag geen files.

Nederland telt 66 crematoria. Van een tekort is geen sprake, schrijft de krant. Wel zou de planning van de plechtigheden in de aula’s onder druk staan.

Een crypto is een woordraadsel. Van iemand uit de branche ontving ik deze:

brood tijdens een afscheidsmaaltijd – woord van 13 letters

Hier de oplossing

DEDEMSVAART – Na 25 jaar trouwe dienst heeft uitvaartvereniging ‘De laatste Eer‘ afscheid genomen van haar begeleiders, de dames Van Sloten en Veerbeek. Beiden waren al vele jaren in dienst, mevrouw van Sloten heeft net de 25 jaar vol kunnen maken.Zij kijkt terug op een intensieve periode. ‘We werden in 1982 aangenomen voor drie uitvaarten in de 14 dagen‘, herinnert zij zich nog. ‘Maar dat is in de loop der jaren wel meer geworden.‘ Het aantal uitvaarten in Dedemsvaart en Balkbrug schommelt de laatste jaren rond de 110 per jaar, waarbij Dedemsvaart met zo‘n 80 uitvaarten het merendeel voor rekening neemt.

‘Je hebt veel rouwcentra waar het bezoek maar op een kort moment van de dag kan komen, terwijl het in het weekend vaak helemaal moeilijk of onmogelijk is. Wij hebben altijd het principe gehanteerd dat de mensen afscheid moeten kunnen nemen wanneer ze dat willen en niet alleen op vastgestelde tijden.‘ Ze moest daarbij wel rekening houden met families van andere overledenen, want zo groot is de aula in Dedemsvaart niet.

Thuis opbaren

‘Dat is een kwestie van goede afspraken maken‘, legt mevrouw van Sloten uit. ‘Tegenwoordig zie je echter wel steeds vaker dat de familie er voor kiest om de overledene thuis op te baren. Daar moet men dan wel de ruimte voor hebben. Mensen doen sowieso meer zelf, ook het dragen van de kist bijvoorbeeld. Als de nabestaanden meer zelf kunnen doen, kan dit helpen bij het verwerkingsproces. Yarden stimuleert het ook dat de mensen dit doen. Bovendien is het onderwerp van de dood meer bespreekbaar geworden. Dat was in de begintijd echt heel anders.‘

Mevrouw van Sloten vertelt dat haar man in 1982 reageerde op de advertentie van uitvaartverzorger. Dat zij hem ging helpen was eigenlijk niet meer dan logisch. ‘En ik kijk er voldaan op terug. Ik heb altijd mijn best gedaan om de uitvaart zo goed mogelijk te laten verlopen en om een steun te zijn voor de nabestaanden.‘.

LEUSDEN – De dood komt lang verwacht, maar niet iedereen wil daar graag bij stil staan, laat staan er zelf al iets voor regelen. Maar wat zou je eigenlijk willen, wat wil je per se niet en wat moet er snel geregeld worden? Wie schakel je hier voor in? Hoe kan je een persoonlijke invulling geven aan een uitvaartplechtigheid?

Op deze en vele andere vragen zal Mevrouw Kohsiek-Pisart, die zelf vele jaren in het begrafenisvak heeft gewerkt, u een antwoord proberen te geven. Zij heeft geen enkele binding met uitvaart/verzekeringsmaatschappijen, zij kan dus op een geheel onafhankelijk wijze vertellen wat de mogelijkheden zijn.

Deze avond zal plaats vinden in ‘t Binnenhuys, De Meent 4 te Leusden op donderdag 21 februari (210208), de zaal is om 19.30 uur open, de lezing begint om 20.00 uur. De kosten zijn € 3.50, incl.koffie/thee.

Opgeven voor deze avond kan bij Jetty 033-495 11 94.

WAGENINGEN – Met de expositie ‘In Wageningen begraven’, waarvan de opening op vrijdag 1 februari 2008 is, sluit museum De Casteelse Poort direct aan bij de toenemende belangstelling in ons land voor rituelen rond de dood.

Naast de traditionele kerkelijke plechtigheden ontstaan tegenwoordig sterk persoonlijk getinte ceremonies om afscheid te nemen van overleden dierbaren. De uitvaarten van enkele bekende Nederlanders op tv haalden hoge kijkcijfers. Op internet treffen steeds meer rouwenden elkaar op digitale kerkhoven. In Amsterdam is onlangs een heus Uitvaartmuseum geopend.

Wisselende rituelen
De plek waar nu Wageningen ligt is al duizenden jaren bewoond, even lang zijn hier mensen ter aarde besteld volgens sterk wisselende rituelen. De expositie in het museum begint bij de cultuur van de grafheuvels, zo´n drieduizend jaar voor onze jaartelling. Van die grafheuvels zijn er nu nog tientallen in en om Wageningen te vinden, vaak aangeduid als ´archeologisch monument´. De expositie toont een opengewerkte maquette van zo´n grafheuvel, waarin te zien is hoe de lichamen met giften werden bijgezet.

Een forse stap vooruit in de tijd brengt de bezoeker bij het enorme grafveld in de Wageningse Eng, dat ongeveer van 400 tot 900 in gebruik is geweest. Veldonderzoek eind jaren ´20 en ´40 en begin jaren ´80 van de vorige eeuw heeft hier ´n kleine duizend graven blootgelegd. Het terrein is nu weer helemaal dichtgegooid. De expositie maakt duidelijk hoe de rituelen in vijfhonderd jaar tijd veranderden. Het best is dat te zien aan de ligging van de graven. Die veranderde van de ´heidense´ noordzuid- in de christelijke westoostoriëntatie.

Het eerste christelijke kerkje stond boven op de Wageningse Berg. Dat was in de negende eeuw en vanaf die tijd worden de doden in en om de kerken begraven. In de dertiende eeuw zakt de Wageningse bevolking de berg af en vestigt zich aan de voet ervan binnen de muren van de vestingstad. Daar wordt een stadskerk gebouwd met eromheen het kerkhof. Het geloof in hemel en hel nam een grote plaats in in het dagelijkse leven. Broederschappen en buurten verzorgden met veel plichtplegingen de uitvaart van hun doden. In de zeventiende eeuw kregen ook de joden een eigen begraafplaats in de stad, in de negentiende eeuw gevolgd door de katholieken die sinds de reformatie geen eigen kerk of kerkhof meer hadden gehad.

Wetgeving
Landelijke wetgeving maakte het noodzakelijk om in 1829 een nieuwe begraafplaats buiten de bebouwde kom aan te leggen. Inmiddels is die alweer verlaten – alleen het poortgebouw staat nog – voor het begrafenispark aan de Diedenweg, dat in 1902 in gebruik werd genomen. Daar is plaats voor de doden van elke levensbeschouwing en ruimte voor elk ritueel.

De expositie sluit af met een blik op de jongste veranderingen: de traditionele zware rouwrituelen hebben afgedaan en maken plaats voor een breed palet van sterk individuele uitingen. Zwart is taboe, veelkleurigheid in, maar droefheid blijft, want dood blijft dood.

De tentoonstelling duurt tot en met 24 augustus.

Yarden is een uitvaartverzorger, in 2001 ontstaan door een fusie tussen NUVA en AVVL. Ze doen voorlichting, verzekering en verzorging. Bij Yarden werken ruim 900 medewerkers en 200 vrijwilligers. Yarden beschikt over 41 uitvaartcentra, 21 crematoria en 6 begraafplaatsen verspreid door heel Nederland.

Deze week werd de naam Yarden weer eens in het nieuws genoemd in verband met een vooronderzoek van de NMa naar prijsafspraken en kartelvorming in de uitvaartbranche. Yarden, maar ook DELA, zou te hoge prijzen rekenen voor de uitvaarten in eigen centra en te weinig uitbetalen voor uitvaarten elders.Vorig najaar kwam Yarden uitgebreid in het nieuws bij Tros Radar in verband met een eenzijdige aanpassing van de polisvoorwaarden. Ze hadden naturapolissen (waar je uitvaart volledig verzorgd wordt) omgezet naar polissen waarbij je een bedrag tot je beschikking krijgt om naar eigen inzicht te besteden. Dat bedrag (varierend van € 1500 tot € 2300) was echter veel te laag om een gemiddelde uitvaart (€ 5000) mee te betalen. Já, je kunt er wel een uitvaart mee betalen… in de Yarden uitvaartcentra (want dan geldt een flinke korting).

Het forum van Tros Radar staat bol van de klachten en negatieve ervaringen.

Normaal zal ik weinig of geen aandacht besteden aan berichten uit het buitenland. Het onderstaande vond ik toch interessant genoeg om onder de aandacht te brengen.
En ik vraag me dus af:

Wie van U werkend in de uitvaartbranche of in een crematorium heeft hier al ervaring mee. Of beter nog weet of in de nieuwe wet op de lijkbezorging dit ook wordt meegenomen! Ik heb ondertussen al via de juridsche vragen bij uitvaart.nl aan Mr. Willem van der Putten ook al een vraag erover gesteld.

Een valse boezem kan ontploffen tijdens de crematie en daarom eisen steeds meer centra dat de implantaten weggehaald worden voor de vrouwen verast worden, schrijft de Deense krant MetroXpress. “De implantaten kunnen inderdaad voor problemen zorgen tijdens de crematie. De inhoud ervan kan ontploffen waardoor de silicone voor heel wat smurrie zorgt in de verbrandingsoven”, zegt Peter Bjerring, hoofdarts van het privéziekenhuis van Mølholm. In Groot-Brittannië is al een verbod ingevoerd en moeten nepborsten voor de crematie verwijderd worden. Bronvermelding

ERMELO – Een kledingstuk, een handtekening, een babyfoto. De ogenschijnlijk alledaagse dingen worden ineens heel belangrijk als iemand overlijdt. Ze houden de herinnering levend. Natalie Overkamp en Gert Hofsink bundelen die herinneringen in een ‘Ditbenik-boekje’.

De Ermelose Overkamp laat zien hoe zo’n herinneringsboek eruit zou kunnen zien. In het boekje met voorop de tekst ‘Dit ben ik’ staat bijvoorbeeld een foto van een jas aan een muur van houtblokken. “De herinnering aan vader die het hout hakte en dan altijd zijn jas uitdeed”, licht ze toe. Een pagina met een foto van het bedrijf waar hij werkte, geplaatst over een brief, geschreven door de overledene. De favoriete psalm, een fraai vormgegeven songtekst, een foto van de stoel waar hij altijd in zat. Alle kleine of grote alledaagse dingen komen aan bod in het boekje, zonder dat de overledene per se zelf op een foto voorbij komt. Dat kan uiteraard wel, want Overkamp en Hofsink stellen het boekje samen in nauw overleg met de nabestaanden. Dat zullen best lastige gesprekken worden, maar daar is maatschappelijk werker Hofsink wel aan gewend. “We pretenderen niet iemand te kunnen begeleiden”, benadrukt Overkamp die de creatieve helft vertegenwoordigt. “Maar het proces van dit boekje samenstellen kan wel troost bieden. Het ophalen van mooie herinneringen heeft een positieve invloed op het verwerkingsproces.”

Persoonlijk
De uitvaartbranche is momenteel erg in ontwikkeling. Steeds meer is mogelijk: een bijzondere kist, favoriete muziek, de mogelijkheid om de crematie op internet te laten streamen voor familie in het buitenland, een herinneringsdiamant met as of een haarlok van de overledene. Persoonlijk is het sleutelwoord bij de moderne uitvaart. Herinneringsboekjes sluiten naadloos aan op die trend. Overkamp en Hofsink waren zelf zo enthousiast over het idee dat ze zich aanmeldden voor de ondernemingsplanwedstrijd New Venture. “Technisch is het niet vernieuwend, maar creatief gezien wel”, vertelt Overkamp. Dat vond de jury ook en beloonde dat met de toewijzing van een coach. Ton Overtoom is co-schrijver van het boek ‘Wat zou jij willen’ en verzorgt de landelijke post-hbo-opleiding: ‘Ritueel begeleiden bij afscheid’. Hij is enthousiast over de ideeën van de twee Ermeloërs en begeleidt ze bij het opstellen van het ondernemersplan. Naast het boekje gaan de twee ook persoonlijke prentjes als dankbetuiging ontwikkelen. “De boekjes zijn dan bijvoorbeeld voor partner, kinderen en kleinkinderen en de prentjes voor anderen”, verklaart Overkamp.

Rustpunt
Dat Hofsink en Overkamp zich op de uitvaartbranche richten is niet verwonderlijk. De twee bezoeken regelmatig samen begraafplaatsen. Hofsink schreef er al eens het boek ‘Welk een rustig plekje’ over en Overkamp schoot er vele foto’s. “Op een begraafplaats vind je heel veel sfeer. Het is een rustpunt. Bovendien zeggen oude graven veel over het leven van iemand”, vertelt Overkamp over de fascinatie voor begraafplaatsen. “Als er een moeder ligt en je ziet dat een kind is overleden met drie maanden en de ander met anderhalf jaar, weet je dat het zwaar moet zijn geweest voor haar. Daar ligt een verhaal.”

Kijk voor meer informatie over de herinneringsboekjes op: www.ditbenik-boekje.nl of mail: info@ditbenik-boekje.nl.

De nood is niet zo hoog als vorig jaar nog werd gedacht, maar toch moet er iets gebeuren op de vier gemeentelijke begraafplaatsen in Waalwijk.

Anders dreigt op middellange termijn een tekort aan begraafplekken.

De gemeente Waalwijk werkt al enkele jaren aan een plan voor het beheer van de begraafplaatsen in de komende veertig jaar. Daarvoor werd becijferd dat er in de gemeente Waalwijk in dat tijdvak zo’n 8.000 begraafplekken bij of vrij zouden moeten komen. Dat aantal is na recent nader onderzoek bijgesteld, tot ongeveer 6.400.

Burgemeester en wethouders hebben voor elk van de vier gemeentelijke begraafplaatsen twee scenario’s uitgewerkt: uitbreiden en herinrichten. Maar welke van die twee opties ook wordt gekozen, veel geld gaat het in ieder geval kosten.

“Maar niets doen is geen optie”, zegt wethouder Jan van Groos (ChristenUnie), verantwoordelijk voor de begraafplaatsen. Dan is er op begraafplaats Tilburgseweg in Sprang-Capelle vanaf 2014 geen plek meer en op de Heistraat vanaf 2019 niet meer. Op Bloemendaal in Waalwijk is de limiet bereikt in 2026 en op begraafplaats Roonlaan in Waspik in 2029.

Uitbreiden van begraafplaatsen lijkt de gemakkelijkste optie. Maar dat is niet zo, aldus Van Groos. “Daardoor gaan de kosten omhoog. De begraafplaats wordt groter dus het onderhoud wordt duurder. Die kosten moeten door de burger worden opgebracht, direct via de begraaftarieven of indirect via lokale belastingen als de onroerendezaakbelastingen.”

Van Groos betoogt dat de kosten slechts één kant van de zaak vormen. “Het gaat ook om kwaliteit. Alleen uitbreiden en niets doen aan de rest van een begraafplaats is ronduit een slechte zaak. Het leidt tot verpaupering als graven niet meer bijgehouden worden, als de nabestaanden geen grafrechten meer betalen. Dat tast de sfeer op een begraafplaats ernstig aan. En niemand kan van de gemeente verwachten dat die graven onderhoudt waarvoor niet wordt betaald.”

De beslissing over uitbreiden of herinrichten is een pittige, weet Van Groos. Het heeft met geld te maken, maar zeker zoveel met emotie en met geloof. En dan spelen er ook nog andere zaken mee. Zoals: welke behoefte heeft de islamtische gemeenschap van Waalwijk op dit vlak in de toekomst? “Nu worden veel islamieten in hun geboorteland begraven, maar blijft dat zo?”, aldus Van Groos. Ook wil de gemeente bekijken welke alternatieve begraafvormen, zoals bovengronds begraven, in Waalwijk te benutten zijn.

Wat in de toekomst ook gebeurt op dit vlak, zegt Van Groos, mensen moeten er op kunnen vertrouwen dat de gemeente zaken rond begraven respectvol regelt. Ook als graven geruimd worden. “Dat zal met piëteit en uiterst correct gebeuren.”

In Sprang-Capelle denken enkele bewoners nadrukkelijk mee over de begraafplaats aan de Tilburgseweg.

Wethouder Van Groos: “Hun inbreng zullen we zeker bij onze besluiten betrekken. Het is prettig als mensen betrokken zijn en initiatief nemen”.

De gemeenteraad neemt dit voorjaar een besluit over het plan voor het beheer van de begraafplaatsen. Van Groos wil per kern bewonersavonden houden als er ‘markante momenten’ zijn in het traject. Ook worden inwoners rond deze materie via bewonersbrieven op de hoogte gehouden. “Je moet mensen niet verrassen als het om begraafplaatsen gaat. Daarvoor ligt dit onderwerp te gevoelig”, stelt Van Groos.

Op de twee Goirlese begraafplaatsen is de indeling in klassen opgeheven.

Voortaan wordt gewerkt met een eenheidstarief. Het grafrecht van twintig jaar voor een enkel graf komt voortaan neer op 1350 euro. Voor een dubbel graf geldt voortaan een tarief van 2130 euro. De nieuwe tarieven zijn ingegaan op 1 januari dit jaar. Het verdwijnen van de klassen is 27 jaar geleden voorbereid. Voordien behoorden de begraafplaatsen Sint Jan en Maria Boodschap nog bij de gelijknamige parochies. ,,Toen is de Stichting Begraafplaatsen Goirle opgericht”, stelt secretaris Trudy van Ras. ,,Na die oprichting is met de gemeente afgesproken om het klassenverschil in de loop van de tijd af te zwakken.

Als mensen dood zijn, zijn ze allemaal gelijk”, verduidelijkt zij de achterliggende gedachte. Daarvoor werd pas in 2004 de eerste stap gezet. De eerste klasse bleef nog wel gehandhaafd, maar de klassen twee en drie werden toen samengevoegd. ,,Om de mensen gewenningstijd te geven.” Het grafrecht voor een enkel eerste klasse graf werd toen tot 1900 euro verhoogd. Voordien was dit 1240 euro.

Voor de samengevoegde klassen twee en drie gold sindsdien een eenheidstarief van 1225 euro. Daarvoor moest voor de tweede klasse 805 euro en voor de derde klasse 560 euro worden betaald. Die oude prijzen golden toen al vele jaren. ,,Die zijn jarenlang niet of nauwelijks verhoogd.” Voortaan bestaan er helemaal geen klassen meer in het grafrecht. Vanaf nu wordt voor een enkel graf het eenheidstarief van 1350 euro berekend en voor een dubbel graf 2130 euro. Voor die bedragen verkrijgt men een grafrecht voor twintig jaar.

Het is daarna mogelijk het grafrecht te verlengen met tien jaar. ,,De bedragen zijn dan wat lager”, stelt Van Ras. ,,Die liggen dan omtrent de helft van het eerste bedrag.” Overigens geldt voor zowel de urnenmuurtjes als de urnenkelders in Goirle al langer een eenheidstarief.

Die zijn op beide begraafplaatsen aanwezig. ,,Die tarieven zijn altijd al hetzelfde geweest.” Het urnenrecht geldt overigens voor tien jaar. ,,Voor een plaats in een urnenkelder geldt vanaf 1 januari een tarief van 535 euro. Een plaats in een urnenmuur kost voortaan 760 euro.” De begraafplaats in Riel valt buiten de regeling. Die hoort bij de parochie Riel.

Gemeente en Westerveld willen de parkeercapaciteit van de begraafplaats en het crematorium in Driehuis uitbreiden. Met meer parkeerruimte op eigen terrein zal de overlast in omliggende straten afnemen. Er is een plan maar de bij Westerveld geldende natuurwetgeving is een mogelijke hobbel bij het vergroten van de parkeerruimte.

Het parkeerterrein van de nabijgelegen marinekazerne doet bij extreme drukte dienst als noodopvang. Maar die wordt volgens de dorpsraad niet optimaal gebruikt. Zo zou het Westerveld-personeel, wanneer het eigen terrein vol is, bezoekende automobilisten te weinig naar het reserveterrein doorsturen. Ook zouden de verwijzingsborden niet duidelijk zijn. Bovendien staat bij de ingang van het terrein een bord dat parkeren uitsluitend is toegestaan voor bezoekers van de SMD, oftewel de sociaal medische dienst van de marine.

Volgens een woordvoerster van de SMD is de afspraak dat het marineterrein alleen bij ingeschatte grote drukte wordt ingezet. ,,Als Westerveld vooraf al grote belasting verwacht, wordt er contact met ons opgenomen. Wij kijken dan of we op dat tijdstip de parkeerruimte niet zelf nodig hebben. Als dat niet het geval is, kan het terrein als extra parkeerruimte voor Westerveld dienen. Dat komt sporadisch voor. Het is niet gebruikelijk dat militair terrein wordt opengesteld.”

‘Vijfenzeventig jaar voor elkaar’, die spreuk vat voor directeur Rob IJntema het wezen van de Coöperatieve Vereniging Gooische Uitvaartverzorging (GUV) het beste samen.

Want na driekwart eeuw is de uitvaartverzorger nog steeds een vereniging, dus zonder winstoogmerk. Daarin onderscheidt de GUV zich in belangrijke mate van de gevestigde uitvaartondernemers in deze regio. Met vestigingen in Hilversum (Den Hull), Bussum (De Heemburgh), Loosdrecht (Uytvaerthuys), Soest (De Engenhof) en Amersfoort (Westerstraat) is de GUV zonder twijfel de grootste uitvaartverzorger van de regio, zegt directeur Rob IJntema.

Gemiddeld achthonderd uitvaarten worden er jaarlijks verzorgd. Voor de leden (20.000), maar in de loop van de tijd ook steeds meer voor niet-leden. ,,We hebben geen aandeelhouders en hoeven geen winst te maken. Als onder de streep een nul overblijft, ben ik tevreden. Daardoor kunnen we scherpe concurrerende tarieven neerzetten. Het is moeilijk om zo aan te geven hoeveel dat per uitvaart scheelt, maar het scheelt altijd. Nog meer als je lid bent, want dan krijg je een extra korting van 125 euro op je uitvaart.” De ‘Gooische’ heeft veertig mensen in dienst. De leden staan voor de levensvatbaarheid van de GUV. ,,Dat klinkt in dit verband misschien een beetje cru, maar het zijn toch onze toekomstige opdrachtgevers”, zegt IJntema.

Op begraafplaats Holy in Vlaardingen is woensdagmiddag een schedel gevonden in een afvalbak. De beheerder heeft meteen de politie ingeschakeld omdat de schedel niet van de begraafplaats afkwam. De schedel is van een persoon die ongeveer tien jaar geleden is overleden, aldus de politie vandaag.

Volgens de politie is er geen sprake van een misdrijf. Wel tasten de politie en de beheerder van de begraafplaats in het duister over de herkomst van de schedel. Op de begraafplaats is geen geschonden graf gevonden. Een politiewoordvoerder gaat er vanuit dat de schedel van buiten de begraafplaats komt.

Inverband met een opzich kleine medische ingreep in de onderkaak, is er tot aanstaande maandag geen mogelijkheid voor telefonische informatie. Het beantwoorden van de email kan ook iets langer duren dan dat U gewend bent!

Er zijn namelijk twee implantaten geplaatst:

Een implantaat kunt u vergelijken met een kunstwortel, welke gezet kan worden op de plaats van een verloren kies of tand. Over het algemeen zijn deze “kunstwortels” gemaakt van titanium, en hebben de vorm van een schroef. Titanium is een materiaal wat door het tandbot en het omliggende tandvlees wordt geaccepteerd. Wereldwijd hebben miljoenen mensen inmiddels een succesvolle behandeling ondergaan. Op de implantaat kan dan het gebit worden vastgeklikt :

De kartelautoriteit NMa is een vooronderzoek begonnen naar prijsafspraken en marktverstoringen in de uitvaartbranche. Aanleiding voor het onderzoek zijn klachten en meldingen uit de sector. Diverse uitvaartondernemingen zijn door de NMa benaderd om misstanden in hun branche te melden, aldus een woordvoerster van de mededingingsautoriteit.

Het onderzoek richt zich op de naturapolissen van uitvaartverzekeraars. Dat zijn verzekeringen waarbij klanten voor een vast bedrag een van te voren samengestelde teraardebestelling of crematie regelen.

Klanten en kleine uitvaartondernemers morren over het feit dat de grote uitvaartondernemingen zoals Dela en Yarden, naast verzekeraar ook uitbater van crematoria en begrafeniscentra zijn. Volgens hen is er sprake van gedwongen winkelnering. De grote uitvaartverzekeraars zouden te hoge prijzen rekenen voor de diensten in hun eigen centra, en te weinig uitkeren aan nabestaanden die een uitvaart elders willen organiseren.

Circa 70 procent van de Nederlanders zet geld opzij voor hun uitvaart. De meeste mensen hebben een natura-verzekering. Marktleider Dela heeft bijna 3 miljoen van dit soort polissen lopen.

Martin Kersbergen van Dela vermoedt dat een aantal kleinere uitvaartbedrijven uit afgunst bij de NMa aan de bel heeft getrokken. ‘Er zijn de afgelopen vijf jaar minder mensen gestorven dan was geschat. Dat komt bijvoorbeeld door de betere gezondheidszorg en door het uitblijven van strenge winters. Tegelijkertijd is het aantal uitvaartbedrijven sterk gegroeid. In een krimpende markt waarin veel bedrijven actief zijn, wordt snel gewezen naar de grote partijen zoals Dela.’

Wie een naturapolis heeft lopen bij Dela, laat het bedrijf zijn uitvaart in de regel verzorgen bij een van de eigen centra van de verzekeraar. De uitvaart past in een vooraf vastgesteld pakket, waarvoor de overledene in het verleden premie heeft betaald. Willen nabestaanden meer, dan moet worden bijbetaald.

Klanten kunnen ook kiezen voor een begrafenis of crematie bij een andere uitvaartonderneming. In dat geval, zegt Kersbergen, betaalt Dela (‘een coöperatie zonder winstoogmerk’) het bedrag uit dat de uitvaart bij een van de eigen centra gekost zou hebben.

‘Klanten en concurrerende uitvaartondernemingen vinden dat bedrag nog weleens te laag’, zegt Kersbergen. ‘Maar zij vergeten dat wij veruit marktleider zijn, en daarom grote schaalvoordelen hebben. Zo kopen wij kisten in grote partijen in en krijgen we daarom kortingen die voor kleinere uitvaartondernemingen niet zijn weggelegd.’

De NMa is niet de eerste die kritische vragen stelt over de branche. Uitvaartverzekeraar Yarden raakte vorig jaar in opspraak omdat klanten vreesden dat hun nabestaanden door een polisherziening zouden moeten bijbetalen na afloop van de uitvaart. Bronvermelding

Lees verder >>>>>

Tom heeft schroeven in zijn rug gehad en die liggen nu in een zakje op de tafel.

Dat heet Medisch Staal en dacht ik ga eens een afbeelding zoeken op google.

Askokers die drie jaar staan te wachten totdat ze worden opgehaald: het is verleden tijd bij het Uitvaartcentrum Den Helder.

Vanwege de administratieve en andere rompslomp haalt het centrum geen askokers meer uit het Schager crematorium op. ,,Het past ook in deze tijd om mensen dat zelf te laten doen”, aldus directeur Jan Dop.

Overigens is het geen bikkelharde clausule, zegt hij. ,,Als er een ouder iemand is met een vervoersprobleem, zijn we best bereid om een askoker mee te nemen. Maar voor de rest maken we pas op de plaats.”

Wie een geschil heeft met zijn uitvaartondernemer kan de hulp inroepen van de Geschillencommissie Uitvaartwezen.

De ondernemer moet lid zijn van het Nederlands Verbond van Uitvaartorganisaties of van Nardus of bij de Geschillencommissie zijn geregistreerd.

De Commissie behandelt geschillen die betrekking hebben op onder meer de financiële afwikkeling van de uitvaart, het verzenden van rouwcirculaires, het plaatsen van rouwadvertenties, het verloop van de begrafenis of crematie, enzovoort.

Een klacht indienen kan via de website van de Stichting Geschillencommissies voor Consumentenzaken (SGC). Een klacht wordt behandeld als het klachtengeld is overgemaakt.

Informatie over de Geschillencommissie Uitvaartwezen op www.geschillencommissie.nl of op www.sgc.nl

De SGC is telefonisch bereikbaar op 070-3105310.

#######################################

Link naam: GrafsteenDIREKT
Link URL: http://www.grafsteendirekt.nl
Link beschrijving: GrafsteenDIREKT levert grafstenen door heel Nederland. Wij koppelen aan uw wensen en behoeften een goede kwaliteit en een aantrekkelijke prijs.

#######################################

Wilt U ook zo’n korte en snelle linkvermelding , zie http://linkpagina.hetweb.be

DE afgelopen jaren gaan er steeds minder mensen dood. Wat dat betreft verricht een zachte winter wonderen, maar het is wel een behoorlijke tegenvaller voor de grafsteenindustrie. Waarschijnlijk trekt de markt na 2012 weer aan als de eerste lichting babyboomers aan de beurt is. De Gedenkspecialist met tien vestigingen zal van deze opleving niet profiteren. Deze onderneming ging deze maand failliet. Grafstemming in zerkenland.

Internetbeunhazen zorgen voor wildwest in steenhouwerswereld

Failliete Gedenktekenspecialist maakt weer een doorstart

door EMILE BODE

AMSTERDAM, zaterdag

Renze Wiersma uit Leeuwarden nam zich in 2004 voor om groot te worden in het grafstenenbedrijf. In 2004 kocht hij de failliete onderneming De Gedenktekenspecialist met een povere omzet van 1,5 miljoen euro op. Binnen mum van tijd had hij tien zaken waarvan zes in eigen beheer en vier zelfstandig. Voor 2007 verwachtte hij al een omzetstijging van 300 procent. Het liep een beetje anders. Begin deze maand werden zes vestigingen van het bedrijf in Tilburg, Leiden, Rotterdam, Den Haag en Leeuwarden failliet verklaard. Ook de werkplaats in Valkenburg (ZH) werd gesloten.

Het enige dat in Valkenburg nog resteert zijn de met weinig respect neergelegde grafstenen achter een hek. Het handelsregister laat overigens zien dat er niet veel te halen valt. Er zijn diverse mensen die een grafsteen hebben besteld maar die nu de kans lopen dat ze de steen deze nooit meer zullen ontvangen.

Zoals voor Natasja de Pon. Zij vertelt: „Ik verloor in juni 2006 mijn moeder en bestelde een zerk bij De Gedenktekenspecialist in Tilburg. De steen werd geplaatst. Afgelopen jaar stierf mijn vader en ik liet zijn naam op het graf bijschrijven. De zerk is meegenomen maar nooit meer teruggebracht. Nu staat er al een halfjaar niets op het graf van mijn ouders en dat vind ik verschrikkelijk. Bovendien is het een schadepost van bijna 2400 euro. Ik hoop dat de curator de steen nog vindt.”

De website www.gedenktekenspecialist.nl was afgelopen donderdag nog steeds in de lucht. De vestigingen in Arnhem, Honselersdijk, Utrecht en Zoetermeer vallen namelijk buiten het faillissement.

Benadeeld

Ingrid de Kok van vestiging Arnhem zegt: „Wij waren slechts huurders van de naam en bestelden alleen bij dit bedrijf de zerken en stonden op de website vermeld. Nu krijgen we telefoontjes van mensen die bij failliete vestigingen een steen hebben besteld maar niets meer horen. Dan komen ze bij ons, maar wij weten helemaal van niets.”

Karin Siderius van vestiging Utrecht: „Die Wiersma heeft ons vertrouwen geschaad. We zijn enorm benadeeld. Ik zal maar niet zeggen wat ik van hem vind.”

Ons land telt ongeveer 270 natuursteenbedrijven (geschatte omzet 400 miljoen euro). Daarvan zijn er 180 lid van de Algemene Nederlandse Bond van Natuursteenbedrijven (ABN). Dat zijn overwegend erkende bedrijven. Daarnaast is er ook een groeiende groep beunhazen die zegt voor duizend euro een compleet grafmonument te kunnen leveren, inclusief gewapende betonfundering, plaatsing, belettering en levenslange garantie. Via Marktplaats.nl en andere advertentiesites worden tientallen gedenktekens of letterblokken zonder voetstuk voor weinig geld aangeboden; ze komen vaak uit een faillissement.

Vaak opereren bedrijven via internet. Laatst ging er bij zo’n bedrijf iets mis, zo lazen we op een webforum. In plaats van: ’Hier rust mijn innig geliefde man’, stond er ’Hier rust mijn innig geliefde pan.’

Roeland Hesselink kan zich enorm ergeren aan deze beunhazen. Hij is directeur van Marinus J. Hesselink grafmonumenten in Zutphen. Dat is een van de grootste bedrijven in deze branche en bestaat honderd jaar.

Hij zegt: „Soms is er in onze bedrijfstak sprake van wildwesttaferelen. Dan denk ik aan die snelle internetbedrijven die goedkoop kanten-klare stenen kopen, vaak van inferieure kwaliteit en er snel een tekstje in graveren. Niet zelden zijn deze bedrijven na een paar jaar failliet, ze richten een gigantische schade aan en de nabestaanden zitten met de brokken. Het plaatsen van een grafsteen is namelijk ook nazorg. Monumenten verzakken, kunnen beklad worden en na verloop van tijd moet er een naam aan worden toegevoegd. Die service bieden wij natuurlijk allemaal. Wij moeten het van onze naam hebben, anders zouden we geen honderd jaar bestaan. Want dit is geen product om mee te leuren.”

Grootheidswaanzin

Nee, het verbaast Hesselink helemaal niet dat Wiersma failliet is gegaan. „Hij lijdt aan grootheidswaanzin en als voormalig boekhouder heeft hij helemaal geen verstand van de materie.”

Tachtig procent van de grafmonumenten bestaat uit graniet. Dat wordt voor het overgrote deel in China, Brazilië en vooral in het zuiden van India gedolven. Hesselink heeft daar sinds 1995 een eigen bedrijf, Wellshine Granites. „De belettering vindt nog wel in Nederland plaats, want dat is zeer precies werk en het gebeurt nog wel eens dat nabestaanden op het laatste moment de tekst willen veranderen.”

Hesselink is door de curator benaderd om de failliete boedel van De Gedenktekenspecialist over te nemen. Hij zegt: „Wij hebben in 2006 het failliete
natuursteenbedrijf Koninklijke Steenklip, toen de grootste zerkenfabrikant van Nederland, overgenomen en weer gezond gemaakt. Daar heeft die Wiersma ook nog gewerkt als financieel manager. Maar van De Gedenktekenspecialist is weinig over, dus ik sta niet te trappelen.”

„Dit is geen product om mee te leuren”

Steeds vaker worden complete grafmonumenten in het buitenland gemaakt. Ondanks het transport dat vijf weken duurt, kunnen de lagelonenlanden concurreren. Al dan niet dankzij kinderarbeid.

Bastiaan Vastrick (60) uit Utrecht is nog een echte, ambachtelijke steenhouwer. Hij zit al 45 jaar in het vak. Sinds 1424 zijn de voorouders van Bastiaan actief in deze bedrijfstak. De opvolging verliep steeds van vader op zoon, maar de volgende Vastrick is nu dochter Stéphanie. Bastiaan is een van de weinige steenhouwers die het ’keurmerk natuursteen’ heeft. Hij construeert, zaagt, schuurt, polijst, frijnt, verguldt, straalt en belettert.

Hij vertelt: „Toen ik begon telde ons land nog 1800 steenhouwers, nu minder dan 300. Je kunt als nabestaande genoegen nemen met een minder product of voor kwaliteit gaan en/of iets heel oorspronkelijks. Ik kan goed mijn brood verdienen door het bieden van vakmanschap. Ik geef geen commissie aan uitvaartverzorgers die mij een klant bezorgen. Ik wil eerlijk werk leveren.”

Directeur Renze Wiersma van De Gedenktekenspecialist wil aanvankelijk niet veel kwijt over het faillissement. Later komt hij echter met een uitgebreide schriftelijke verklaring. Hij wijst erop dat hij in 2005 samen met drie minderheidsaandeelhouders De Gedenktekenspecialist vanuit een faillissement heeft doorgestart. „Door onze commercieel directeur, maar ook door mij zijn echter fouten gemaakt omtrent een haalbare omzet. We hebben toen gereorganiseerd, maar de schulden werden daarmee niet opgelost. De andere aandeelhouders zagen het niet meer zitten. Dat leidde tot de nodige spanningen, terwijl er volgens mij op de langere termijn wel mogelijkheden waren voor een gezond bedrijf, want de omzet is wel in korte tijd fors gestegen tot 2,5 miljoen euro per jaar.”

Volgens Wiersma heeft het avontuur hem veel geld gekost.

’Hier rust mijn innig geliefde pan…’

Oplichting: Directeur Rolf Veringmeier van vestiging Zoetermeer die niet failliet is, wordt witheet als hij dit hoort. „Wiersma is voor 67% aandeelhouder maar hij is heel goedkoop aan zijn aandelen gekomen. Ik heb 10% aandelen maar geen tekenbevoegdheid. Ik ben voor E 140.000 het schip ingegaan. Ik zie wel eens van die programma’s over oplichting en dan denk ik: hoe kunnen ze zo stom zijn! Nu zeg ik: hoe ben ik zo stom geweest.”

Uiteindelijk is er toch nog een bescheiden happy end. Curator Martijn Vermeeren, van advocatenkantoor Buren Van Velzen Guelen in Den Haag, meldde afgelopen donderdagmiddag dat delen van het failliete bedrijf alsnog worden opgekocht door de ondernemer Arno Voogt. Dat is dan de tweede doorstart in ruim twee jaar tijd. Vermeeren: „De winkels in Leiden, Tilburg en Den Haag gaan weer open, die in Rotterdam en Leeuwarden blijven dicht. Dat geldt ook voor de werkplaats in Valkenburg. De nieuwe eigenaar neemt een deel van de voorraden, het personeel en de orderportefeuille over. Dit houdt tevens in dat reeds bestelde grafzerken waarschijnlijk alsnog geleverd kunnen worden.”

Voogt zegt: „Het eerste wat we doen, is de naam veranderen in Memare. Dat is een samenvoeging van memory en maretak… Nee, het is níét de bedoeling dat we de heer Wiersma aantrekken als directeur.”

Tekst komt uit de De Telegraaf

Nederlanders kunnen als ze terugkomen van een buitenlandse vakantie met enthousiasme vertellen over een begraafplaats die ze hebben bezocht.

Je kunt ook dichter bij huis blijven. De Amsterdamse begraafplaats Zorgvlied wil ’een oase voor de ziel’ zijn. De Nieuwe Ooster aan de oostelijke rand van de hoofdstad ziet zichzelf als ’een openluchtkerk’, waar mensen terecht kunnen ’om te mediteren, te overpeinzen, te bespiegelen’. Oud Eik en Duinen in Den Haag is een bedevaartplaats met indrukwekkende gedenktekens en monumentale bomen, waar de diepe rust zelfs niet wordt verstoord door het piepen van tram 2. Het enige geluid klinkt op deze ochtend als de deuren van de aula opengaan en onder de tonen van Eric Claptons ’Tears in heaven’ een dode wordt uitgedragen. Oud Eik en Duinen heeft voor de bedevaartganger een paar rondwandelingen uitgezet. Eén voert langs de graven van Indische Nederlanders, want daarvan liggen er vele op de voornaamste dodenakker van Nederlands meest Indische stad. De andere route voert onder meer langs het gedenkteken voor de man, die het leven van die Indische Nederlanders in ’De Stille Kracht’ en ’Van oude mensen’ heeft beschreven: Louis Couperus. Zijn crematie – in 1923 nog uitzonderlijk – was op Westerveld, maar zijn as werd bijgezet in Den Haag in een afgebroken antieke zuil, een teken van verdriet om een afgebroken leven.

Bij de Haagse elite is Oud Eik en Duinen eeuwenlang de favoriete laatste rustplaats geweest en dat is nog goed te merken aan de honderden vaak verweerde familiegraven met dubbele namen als De Wolff van Westerrode, Van der Duyn van Maasdam of Van Hattum van Ellewoutsdijk. De edelen liggen er soms met meer dan tien bij elkaar. De familie De Wolff is zelfs voorzien van eeuwigdurend onderhoud. Maar ook de politieke elite is rijkelijk vertegenwoordigd. Vijf oud-ministers-presidenten liggen hier. De plaat op de familiegrafkelder van Abraham Kuyper vermeldt alleen diens eigen naam. De marmeren steen op het familiegraf van Willem Drees draagt acht namen van enkele generaties. Achter tal van graven en grafmonumenten gaat diepe tragiek schuil, die niet alleen wordt vertolkt door de kleurige speeltjes op kindergrafjes, maar ook door het opschrift op de grote tombe van de familie Hoek uit de 19de eeuw: ’Herinnering aan de liefde onzer vier onvergetelijke dochters’. Ze zijn allen aan tbc bezweken. Iets koninklijks zoek je tevergeefs; de Oranjes liggen allemaal in Delft. Maar Alexandre Gregoriewitch Tcheprassoff komt wel in de buurt. Hij was de secretaris van Sa Majeste La Reine-Mere des Pays Bas Anna Pavlovna en het achtpuntige kruis op zijn steen laat zien dat hij net als zij van Russische komaf was.

Minder oude chique straalt er af van het Amsterdamse gedenkpark De Nieuwe Ooster, een jonkie onder de bekende Nederlandse begraafplaatsen. De Nieuwe Ooster gaat met zijn tijd mee en daarom kun je een audiotour maken over een deel van het park van Springer. Met de koptelefoon op en het apparaatje in de hand ga je naar twaalf paaltjes met een cel, die het bijbehorende praatje activeert. Op de ’plaats van zoete rust, waar mensen graag verblijven’ zijn een paar handenvol opmerkelijke graven en monumenten. Zoals de buste van dichter-schrijver Potgieter, die tot 1954 in een kelder van het Rijksmuseum lag weggestopt. Of het van veel doodssymboliek voorziene neoklassieke graf van de gevierde actrice Maria Kleine-Gartman. Inderdaad, die van het plantsoen. En het met een levensgrote hond bedekte graf van Gerardus Westerman, een van de grondleggers van Artis. Van de kunstenares Therèse Schwartze staat er een tombe met daar bovenop een liggende vrouwenfiguur met gevouwen handen, die de dode voorstelt.Terloops krijg je tijdens de tour een keur aan wetenswaardigheden opgediend over het park en over begrafenisgewoonten en symbolen.

Ook recente bijzettingen zijn opgenomen in de tour. De dood van Jos Brink is nog te kort geleden voor een gedenksteen; op zijn graf staan nog bloemen en liggen herinneringen. Majoor Bosshardt is in een groepsgraf bijgezet, een eenvoudige steen vermeldt haar naam en functie. Dankzij een benefietconcert is er ook plek voor Wally Tax, ooit bekend van The Outsiders. Hij stierf zonder uitvaartverzekering, maar nu heeft hij een fraai monument met daarop een kruis van gitaardelen.

Een audiotour staat nog niet bovenaan de verlanglijst van Arpad Nesvadba, hoofd van Zorgvlied, de imposante begraafplaats op de grens van Amsterdam en Amstelveen die net tot rijksmonument is verheven. Hij wil zijn Zorgvlied op andere manieren onder de mensen brengen, de begraafplaats wat meer ’uit het verdomhoekje van de dood’ halen. „Je moet hier komen alsof je op bezoek bij iemand gaat. Je gaat naar oma en meteen ook even naar Herman Brood. Het moet ongedwongen zijn, zonder nare gevoelens. En daarom hebben we ook de Lichtjesnacht op kerstavond met leuke lampionoptochten.”

Het Theaterinstituut heeft een tijdje geleden een route uitgezet langs de graven van bekende kunstenaars als Frans Halsema, Andrea Domburg, Fien de la Mar en Louis Bouwmeester. Zorgvlied zelf heeft een lange lijst opgesteld van Bekende Nederlanders, die er begraven zijn. Sommige graven zijn erg in trek, zoals dat van Herman Brood en het kleurrijke monumentje voor Annie M. G. Schmidt. De bezoeker kan ook niet om het in theaterstijl opgetrokken mausoleum heen voor Oscar Carré. Toepasselijk ligt in de schaduw daarvan de acteursgeneratie Nooy.

Zelfs met de uitgebreide aanduiding is het soms tevergeefs zoeken naar bepaalde graven. Veel leuker is het te dwalen. Leuk, Adolph Krasnapolskij. Ach, Nettie Rosenfeld. Hé, dominee Buskes, Kijk, Renate Rubinstein! Zo heeft een begraafplaats altijd wel iets verrassends.

Aanstaande zondag neemt Karina (22) in de derde aflevering van Over Mijn Lijk een drastische beslissing; ze laat al haar haar eraf scheren. In het ziekenhuis laat ze Patrick Lodiers haar kale koppie zien. Naast Karina volgt Patrick in Over Mijn Lijk nog vier ongeneeslijk zieke jongeren: Emmy, Patrick, Margreet en Gwendo. Samen met Patrick proberen ze nog alles uit de laatste tijd van hun leven te halen. Let op: Over Mijn Lijk is vanaf zondag 20 januari te zien van 22.20 uur tot 22.50 uur bij BNN op 3.

De politie in Rotterdam heeft vrijdagmiddag alle bezoekers van een uitvaartplechtigheid gefouilleerd op zoek naar een vuurwapen. Dat heeft de politie vrijdag laten weten. Een 28-jarige man uit Vlissingen werd ingerekend. De actie gebeurde naar aanleiding van een melding dat een van de gasten was bedreigd met een vuurwapen.

Tijdens de plechtigheid werd de man, die naar buiten was gekomen, op basis van een signalement aangehouden, maar hij bleek geen wapen op zak te hebben. Daarop besloot de politie in overleg met de begrafenisondernemer en na het gezamenlijke afscheid iedereen maar te fouilleren. Toen dit ook niks opleverde, werd de aula onderzocht waarna het vuurwapen in een kast werd ontdekt!

Tijdens het beantwoorden van de vele emails en telefoontjes in verband met de uitvaartvoorlichting zeg ik zo vaak: bent U voldoende verzekerd of is er genoeg geld voor de uitvaart en heeft U verder ook alles op papier staan? En zelf ik schrik dan nog wel eens en ben ernstig verbaasd.

Hier weer een voorbeeld beantwoord door Mr. Willem van der Putten.

En is dan verzekeren op jonge leeftijd verstandig?

Wie 18 jaar is en dus een zelfstandige uitvaartpolis neemt en dan de gezegende leeftijd van 90 haalt , die heeft zijn of haar uitvaart dik betaalt !

Maar ja het is een verzekering he ? Stel deze jongeman is dus vanaf zijn 18e verzekerd en verongelukt in het verkeer op zijn twintigste dan is het weer ideaal dat ie het afgesloten heeft. Maar waarom dan niet even de moeite genomen om te googlen en uitvaartverzekering in te tikken?

Het regelen van een uitvaart en het begeleiden van familieleden heeft hij altijd als hoogtepunt ervaren. Na 20 jaar leiding geven aan uitvaarten gaat Bert Streef 25 januari met pensioen. ,,De laatste eer bewijzen is belangrijk.”

Bert Streef is een geboren en getogen Culemborger. Hij begon op 16-jarige leeftijd zijn loopbaan bij een textielgroothandel op de Markt, achter het pand waar nu Tomey en Verstegen is gevestigd. ,,Bertus Blommers was mijn chef.

Hij was ook begrafenisondernemer. In die tijd was dat geen full-time baan. Op een keer kwam hij chagrijnig terug en stortte zijn hart uit bij mij. Er was een kindje van 7 jaar overleden. Ik heb veel van hem geleerd.”

Het omgaan met mensen zat Streef in het bloed. Tien 10 jaar was hij melkboer en ging met een rijdende wagen langs de deuren in Culemborg. ,,Dat was dag en nacht hard werken en daarom heb ik er voor gekozen om in de supermarkt te gaan werken. In Wassenaar was ik bedrijfsleider. Ik moest altijd ‘s avonds alleen eten en zag onze drie dochters en zoon alleen op zondag. Ik zie mijn kleinkinderen nu meer dan destijds mijn kinderen.”

Twintig jaar geleden begon Streef als uitvaartleider bij Arcada, dat 1,5 jaar later werd overgenomen door Monuta. ,,Ik kreeg wel eens een compliment voor mijn keurige handschrift. Maar mijn vrouw schreef de enveloppen.”

Het werkgebied van Streef strekte zich uit van Culemborg tot en met Zeist en Harmelen. Naar schatting heeft hij 1600 tot 1700 uitvaarten geleid. De grootste uitvaart was met 1000 mensen.

,,Het is opmerkelijk dat jongeren vaak wensen voor hun uitvaart op schrift stellen. Eigenlijk zou iedereen dat moeten doen”, vertelt Streef. De verhouding begrafenissen crematies is fifty-fifty. Volgens Streef komt het nauwelijks voor dat moslims zich in Nederland laten begraven. ,,Het merendeel heeft een verzekering gesloten voor een begrafenis in het land van herkomst”, merkt hij op.

‘s Nachts uit bed gebeld worden voor een overlijden is er de laatste jaren niet meer bij. ,,Telefoontjes gaan via de centrale in Apeldoorn die zonodig een zorgteam inschakelt voor bijvoorbeeld bedkoeling.” Was vroeger het lied ‘Waarheen leidt de weg’ van Mieke Telkamp de ‘uitvaart hit’, tegenwoordig heeft iedereen z’n eigen muziek keuze. ,,Overledenen kunnen tegenwoordig ook in hun eigen bed worden opgebaard”, merkt Streef nog op. ,,Het doet je goed als mensen je bedanken. Het is gelukkig maar weinig voorgekomen dat het niet klikte.”

Rien Dokman uit Beesd neemt de taak van Streef over. Zijn moeder komt uit Culemborg en hij heeft hier vaak vertoeft. Zijn vader zat destijds ook in ‘het vak’. Dokman is in oktober vorig jaar gestart als begrafenisondernemer. Werkte Streef in loondienst, Dokman, die ook nog bij Kroezen verzekeringen werkt, doet dat op franchise-basis. Vrijdag 25 januari is er van 16.30 tot 18.30 uur bij Monuta in Vianen gelegenheid om afscheid te nemen van Bert Streef en kennis te maken met zijn opvolger.

Met de lezing “Verborgen verdriet” door verliestherapeute Annemiek Welten start uitvaartorganisatie Yarden op dinsdag 22 januari a.s. een nieuwe vestiging in Tilburg. Marja ter Heide is als uitvaartverzorgster verbonden aan Yarden en zal de uitvaarten in Tilburg en omstreken gaan verzorgen. Marja is bij Yarden gaan werken omdat zij dezelfde visie hebben. Ieder mens is uniek, daarom moet ook iedere uitvaart uniek zijn.

Marja: “Er is tegenwoordig zoveel mogelijk waarmee je een persoonlijke invulling kunt geven aan het afscheid. Meestal is men daar niet van op de hoogte omdat men bij leven liever niet over de dood praat. Toch is het goed om hierover af en toe eens na te denken en er met elkaar over te praten. Daarom ben ik blij dat Yarden ook een vereniging heeft die zich inzet voor voorlichting en nazorg.”

De nieuwe vestiging van Yarden start met een inspirerende lezing door verliestherapeute Annemiek Welten. Annemiek werkt dagelijks met rouwende mensen en is als ervaringsdeskundige bekend met de processen die in werking treden na een ingrijpende gebeurtenis. Zij verzorgt individuele sessies, trainingen en lezingen. Daarnaast is ze verbonden aan het Centrum Marieke de Bruijn en werkzaam als docent en supervisor aan de opleiding Sociale studies in Eindhoven.

De lezing vindt plaats op dinsdag 22 januari a.s. om 20.00 uur in zalencentrum Boerke Mutsaerts, Vijverlaan 2 in Tilburg. De toegang is gratis, aanmelden is niet nodig.
Bronvermelding

Steeds meer uitvaartcentra overschrijden de wettelijke termijn waarbinnen een uitvaart moet plaatsvinden. Dat blijkt uit een rondgang van het AD langs crematoria en begraafplaatsen. De overschrijding van de termijn komt volgens het dagblad vooral doordat Nederlanders steeds vaker dezelfde dagen en tijdstippen kiezen voor een uitvaart.

Overledenen moeten volgens de wet binnen vijf dagen zijn begraven of gecremeerd. Die termijn halen uitvaartcentra echter vaak niet, schrijft het AD. ‘Driekwart van de begrafenissen en crematies bij ons vindt al plaats met uitstel’, zegt een woordvoerder van De Nieuwe Ooster in Amsterdam. Vooral vrijdag en zaterdag zouden favoriet zijn. Op doordeweekse dagen zijn de middagen het populairst. Met name uitvaarten tussen 13.15 uur en 14.00 uur zijn gewild.

Uitvaartplechtigheden worden steeds persoonlijker ingevuld, zegt een directeur van een Bilthovens uitvaartcentrum in de krant. ‘De vrije zaterdag biedt daarvoor de meeste ruimte.’ Bovendien staan er op zaterdag geen files.

Nederland telt 66 crematoria. Van een tekort is geen sprake, schrijft de krant. Wel zou de planning van de plechtigheden in de aula’s onder druk staan

Het plaatsen van een monument bij een verzamelgraf vindt zowel de Waalwijkse gemeenteraad als de verantwoordelijke wethouder Jan van Groos een goed idee.

Dat bleek gisteravond tijdens de discussie in een raadscommissie over het aangepaste beleid voor de gemeentelijke begraafplaatsen; een collegevoorstel dat vooral instemming oogstte.

Om ook in de toekomst aan de behoefte aan begraafplekken te kunnen voldoen, is het nodig om de gemeentelijke begraafplaatsen her in te richten. Dat betekent dat bestaande – niet-monumentale – graven waarvoor de grafrechten zijn verlopen, worden geruimd. De stoffelijke resten worden dan in een verzamelgraf herbegraven. Bij dat verzamelgraf kan dan een gedenksteen of -monument komen met daarop onder meer de namen van degenen die er herbegraven zijn. Het idee werd gisteren geopperd door Henk van Zelst uit Sprang-Capelle, die mede namens enkele dorpsgenoten de commissie toesprak. Het idee kreeg algemeen bijval.

Twee begraafplaatsen kwamen het meeste ter sprake: de Tilburgseweg in Sprang-Capelle en het voor begraven gesloten kerkhof H. Antonius van Padua in Waalwijk. Voor de eerste begraafplaats werd vanuit diverse fracties gepleit voor een uitbreiding in één keer, ook al is de komende decennia nog niet alle ruimte nodig. Onder meer omdat dat de sfeer van de begraafplaats ten goede komt.

Het kerkhof Antonius van Padua staat op de nominatie om helemaal te verdwijnen en plaats te maken voor woningbouw. Op vragen van raadsleden antwoordde Van Groos dat de monumentale graven een plaats kunnen krijgen op begraafplaats Bloemendaal. Diverse raadsleden vinden dat nabestaanden ook moeten kunnen kiezen voor herbegraven op een andere begraafplaats in de gemeente.

Sommige raadsfracties willen dat er een onderzoek komt naar ‘dubbeldiep’ begraven, ofwel doden boven elkaar begraven.

In de eerstkomende raadsvergadering valt een besluit over het begraafbeleid.

ALMELO/NEEDE – Het Openbaar Ministerie (OM) gaat in hoger beroep tegen de vrijspraak van de Needse huisarts J.A. Wolff (59). Het OM meende dat hij in Het Wiedenbroek had geprobeerd de dood van zijn al stervende moeder (91) te bespoedigen.

( zie bericht )

De rechtbank achtte niet bewezen dat de medicijnen die Wolff gaf tot een snellere dood had geleid. Het OM blijft er bij dat huisarts de grens van palliatieve sedatie (opzettelijk verlagen van het bewustzijn van een terminale patiënt) heeft overschreden.

Hedenmiddag heeft Yarden het nieuwe uitvaartcentrum te Nieuw Eyckenduin geopend in de verbouwde Hoeve Ysendoorn. Net als het crematorium is Ysendoorn gelegen aan de Kamperfoeliestraat 2a in Den Haag. De opening werd verricht door directievoorzitter Yarden, drs. P.N. van Wageningen.

Het uitvaartcentrum voldoet aan alle moderne wensen en beschikt over faciliteiten zoals 24-uurs rouwkamers en de mogelijkheid om op één locatie alle zaken rondom uitvaarten te regelen. De hoeve staat ter beschikking aan alle uitvaartverzorgers in Den Haag en omstreken.

Nieuwe faciliteiten

Teamleider is Alexandra Howard en zei meldt enthousiast : ‘Ons uitvaartcentrum in hoeve Ysendoorn biedt uitvaartverzorgers allerlei nieuwe faciliteiten. Zo zijn er rouwkamers die van alle gemakken zijn voorzien. Nabestaanden hebben hier de mogelijkheid hun dierbare elk gewenst moment te bezoeken. Verder kunnen ondernemers nu met nabestaanden op één locatie terecht om alle zaken rondom de uitvaart te regelen. Dit biedt gemak op een emotioneel moment in het leven. Voor de toekomst staan er voor Nieuw Eykenduynen nog meer vernieuwingen gepland.

Zo zal de dienstverlening uitgebreid worden. Verder wordt het horeca-aanbod verbreed, bieden we een algemeen graf voor één overledene, wordt het beeld en geluid gemoderniseerd en wordt er gewerkt aan de vernieuwing van het crematorium.’

Website’s

www.Yarden.nl

www.fbg.nl

Voorlopig komt er geen islamitisch hoekje op de IJsselhof.
De begraafplaats is momenteel bezig met uitbreiding, voorafgaand is een aantal keer gesproken met voornamelijk de Marokkaanse gemeenschap in Gouda. Anders dan in bijvoorbeeld Woerden en in Alphen – waar al wel grond is voorbehouden aan moslims – blijkt dat het overgrote deel van Goudse moslims nog niet toe is aan het idee om in Nederland te worden begraven en draagt zelf de zorg voor een uitvaart in Marokko.

Woordvoerder Monique Brouwer van Yarden, eigenaar van de IJsselhof, benadrukt dat het bedrijf openstaat voor alle mogelijke ideeën op het gebied van multiculturele uitvaart. ,,Iedereen mag ons benaderen met suggesties, maar tot dusver blijkt dat er vanuit de Goudse moslimgemeenschap geen animo voor is.’’

In de grote steden zijn al wel stukken grond gereserveerd voor mensen met een islamitische of hindoestaanse achtergrond. Eenvoudig is dat niet altijd, omdat een traditionele islamitische begrafenis op een aantal essentiële punten verschilt met de Nederlandse regels. Zo mag in de islam een graf nooit worden geruimd, moet een begrafenis binnen 24 uur na het overlijden plaatshebben en wordt de overledene niet in een kist begraven, maar gewikkeld in witte doeken.

Dat laatste kan volgens voorzitter Mahi van moskee Elfath geen reden zijn om af te zien van een begrafenis in Nederland. ,,Het is nu ook al de praktijk dat overleden moslims in kisten naar bijvoorbeeld Marokko worden vervoerd. In die kist zijn ze dan wel gewikkeld in doeken.’’ Ook de tijdslimiet van 24 uur wordt nu al vaak niet nageleefd. Voordat de reis naar Marokko wordt gemaakt, ligt een lichaam al vaak een week in een Nederlandse koelcel.

Mahi zegt zich te verbazen over het feit dat de Goudse moslims geen interesse tonen in een eigen hoekje. ,,Ik zou juist denken dat met name de tweede generatie daar wel open voor staat.’’

Alleen het verbod op ruimen in de islam is een punt dat echt botst met de Nederlandse begraafcultuur. ,,In principe moet een graf tot in de eeuwigheid met rust worden gelaten.’’

Volgens Brouwer van Yarden is dat in theorie niet onmogelijk. ,,Het grafrecht moet alleen wel elke keer worden verlengd en daar zitten kosten aan verbonden. Maar er zijn natuurlijk ook Nederlanders, die nog altijd betalen voor het graf van een verre grootouder.’’

In Den Haag blijkt volgens Brouwer dat het best heel goed kan, een islamitisch deel op een reguliere begraafplaats. ,,Daar zijn speciale akkers gereserveerd voor moslims. De gemeenschap zelf is bereid het onderhoud op zich te nemen. Wellicht dat dit in de toekomst ook in Gouda een optie is, maar het is daarvoor nog te vroeg. Het gaat misschien pas echt spelen over een jaar of tien, twintig, als de eerste generatie in de laatste levensfase komt.’’

Onder de vloer van de Grote Toren in Gorinchem is een verstoorde begraafplaats aangetroffen. De eerste botresten kwamen al dinsdag te voorschijn. Maar vandaag werd pas duidelijk dat de restanten van een kerkhof onder de tegels verborgen lagen. Deze werden gevonden tijdens de aanleg van een aansluiting voor een blusinstallatie in de toren.

Gemeentewoordvoerdster Manon Ensink: We hielden er rekening mee dat de bouwvakkers wel eens een skelet zouden kunnen aantreffen. Daarom was er ook een archeoloog aanwezig toen de aannemer startte met zijn werkzaamheden.’’ In het verleden werden mensen in kerken begraven en die graven zijn niet altijd meer herkenbaar.