Stilstaan bij het overlijden van Kardinaal Willebrands :

Ruim twintig jaar lang was kardinaal dr. Johannes Willebrands in het Vaticaan de belangrijkste adviseur van pausen op het gebied van de oecumene. In 1978 zag de Vaticaanse topdiplomaat uit Nederland af van de kandidatuur voor het pausschap. De laatste jaren van zijn leven bracht hij door in het klooster van de zusters Franciscanessen in Denekamp. Johannes kardinaal Willebrands stierf dinsdag op 96-jarige leeftijd.
Het is zo’n acht jaar geleden dat dr. J. Willebrands, een aimabele, bescheiden en bijzonder erudiete kardinaal, uit Rome terugkeerde in Nederland. Johannes kardinaal Willebrands bracht de laatste jaren van zijn leven door in het klooster van de zusters Franciscanessen van Denekamp. Een groot deel van zijn priesterleven woonde hij in Rome. Daar ontwikkelde Willebrands zich tot een Vaticaanse topdiplomaat op het gebied van de oecumene, waarbij hij de belangrijkste adviseur en vertrouweling was van maar liefst vier pausen.
Willebrands wordt beschouwd als de eigenlijke ontwerper van de katholieke oecumene, de dialoog en de verzoening tussen de rooms-katholieken met de protestanten, joden, anglicanen en orthodoxen. Paus Johannes XXIII, die het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) bijeenriep, wilde Willebrands persoonlijk leren kennen alvorens hij in ’62 begon aan de meest revolutionaire Vaticaanhervorming aller tijden.

Voor het concilie was van een oecumenische gezindheid binnen de rooms-katholieke kerk geen sprake, maar op het concilie speelde de oecumene een hoofdrol. In die jaren was mgr. Willebrands secretaris van het secretariaat voor de Eenheid van de Christenen en onderhield hij contacten met de leiders van de verschillende kerken over de hele wereld. Later, na het overlijden van kardinaal Bea, was hij ook voorzitter van het secretariaat voor de Eenheid. Willebrands droeg in belangrijke mate bij aan de toenadering van het Vaticaan tot het jodendom en in de erkenning van de staat Israël, die onder paus Johannes Paulus II zijn beslag heeft gekregen.

Aartsbisschop
Zijn werk in Rome moest mgr. Willebrands van 1976 tot 1983 combineren met de leiding van de Nederlandse kerkprovincie, toen hij als opvolger van kardinaal Alfrink tot aartsbisschop van Utrecht werd benoemd. Deze combinatie was voor hem te zwaar. Hij kon nauwelijks aandacht besteden aan het aartsbisdom Utrecht.

Willebrands, die in Rome vanwege zijn vele reizen en contacten ‘de vliegende Hollander’ genoemd werd, vroeg de paus daarom na enkele jaren om hem van de Utrechtse bisschoppelijke zetel te ontheffen. Daarbij vormde de bijzondere synode van de Nederlandse bisschoppen in 1980 in Rome, die vanwege de onderlinge polarisatie de eenheid onder de bisschoppen moest herstelen, voor Willebrands ook persoonlijk een dieptepunt. Door het optreden van de aartsconservatieve bisschop Gijsen van Roermond en de iets minder behoudende bisschop Simonis van Rotterdam, moest Willebrands achteraf toegeven dat de synode de eenheid van de bisschoppen en de Nederlandse katholieken geenszins dichterbij had gebracht. Als opvolger van Willebrands werd in 1983 de Rotterdamse bisschop dr. A. Simonis tot aartsbisschop van Utrecht benoemd.

Bruggenbouwer
Johannes kardinaal Willebrands, geboren op 4 september 1909 in Bovenkarspel (NH), was in 1934 priester gewijd van het bisdom Haarlem. Daarna studeerde hij filosofie in Rome, waar hij ook promoveerde. In 1940 werd hij benoemd tot docent wijsbegeerte van de priesteropleiding in Warmond en daarna tot rector van Warmond. In 1948 nam Willebrands het voorzitterschap op zich van de Sint Willibrordvereniging, het oecumenisch adviesorgaan van de bisschoppen.

Dat Willebrands geen conservatief man was, maar een bruggenbouwer, die de tijdgeest verstond, bleek destijds al uit de voorbereidingen van het zogeheten bisschoppelijk Mandement van 1954. In die jaren had de verzuiling in Nederland zijn hoogtepunt bereikt. In het Mandement verboden de bisschoppen de katholieken op straffe van onthouding van de sacramenten om lid te zijn van de sociaal-democratische Partij van de Arbeid, het socialistische Nationaal Vak Verbond en te luisteren naar radio-uitzendingen van de VARA.

Een soortgelijk document met een veel positievere benadering van de katholieken van de ‘doorbraak’, die voor de sociaal-democratie of het socialisme kozen, van de hand van de filosoof Willebrands en zijn geestverwanten hadden de Nederlandse bisschoppen onder leiding van kardinaal Alfrink direct van tafel geveegd.

In 1960 vertrok mgr. Willebrands naar Rome en begon hij zijn carrière in het Vaticaanse bestuursapparaat van de RK Kerk, die hem het kardinaalsrood, zo’n vijftien eredoctoraten van onder andere universiteiten in Washington, München, Leuven, Oxford en Leningrad opleverde alsook de hoogste onderscheiding van ons land, het Grootkruis Oranje Nassau.

Bijna werd kardinaal Willebrands tot paus gekozen. In 1978 moesten de kardinalen een opvolger kiezen voor paus Johannes Paulus I, die na 33 dagen overleed. Tijdens het conclaaf in de Sixtijnse Kapel op 16 oktober 1978 bleef Willebrands met drie andere kanshebbers (kardinaal König van Wenen, kardinaal Wojtyla van Krakau en kardinaal Pironio van Argentinië) over als kandidaat. De Nederlandse kardinaal kreeg in de zesde stemming reeds twintig stemmen. Maar Johannes Willebrands zag af van het pausschap. Hij besloot de kandidatuur te steunen van de Poolse kardinaal Karol Wojtyla, die als Johannes Paulus II ruim 26 jaar paus was en begin april overleed.

BRONVERMELDING :

Zie ook de volgende berichten ( voorzover de krant ze in het archief houdt ! )

http://www.telegraaf.nl/binnenland/article47569711.ece?rss =

http://www.ad.nl/binnenland/article513244.ece

http://www.nieuws.nl/265273

Alle Berichten via google over het overlijden van Willebrands

Kardinaal Willebrands overleden

Kardinaal en oud-aartsbisschop Johannes Willebrands is dinsdag overleden. Hij werd 96 jaar. Dit maakte het aartsbisdom Utrecht bekend. Willebrands overleed in de St. Nicolaasstichting in Denekamp, waar hij de laatste jaren verbleef.

Willebrands was van 1975-1983 aartsbisschop in Utrecht, de hoogste functionaris van de Rooms-Katholieke Kerk in Nederland. Hij stond bekend als een groot voorstander van de oecumene, de eenwording der kerken.

De kardinaal werd op 4 september 1909 geboren in Bovenkarspel en tot priester gewijd in 1934. Dertig jaar later werd hij bisschop en in 1969 verhief paus Paulus VI hem tot kardinaal. Als pleitbezorger van de oecumene was hij van 1969 tot 1989 voorzitter van de Pauselijke Raad ter bevordering van de Eenheid der Christenen. Tot zijn dood was Willebrands de oudst levende kardinaal.

Kardinaal en voorzitter van de Nederlandse Adrianus Simonis, die Willebrands in 1983 opvolgde als aartsbisschop van Utrecht, laat in een verklaring weten dat „we hiermee een bijzonder mens verliezen. Ik waardeer hem bijzonder als een bisschop die zich voor, tijdens en na het Tweede Vaticaanse Concilie op energieke en deskundige wijze inzette voor het herstel van de eenheid van de christenen. Ook als aartsbisschop van Utrecht was het zijn streven ‘de waarheid in liefde te dienen’.”

Bronvermelding : 

DELA IS BLIJ DE BESTE TE ZIJN, MAAR DIE VERVELENDE GRAFKOSTEN

Het stond al weer een tijdje geleden in de krant: De Dela uitvaartverzekering komt als beste natura verzekering uit de bus. Ere wie ere toekomt, dus we willen het graag alsnog vermelden. Maar die grafkosten blijft Dela dwars zitten.

Dit resultaat kwam tevoorschijn uit een onderzoek van de Consumentenbond. Zelf sparen voor de uitvaart weegt niet op tegen het rendement dat wordt behaald bij de goed beoordeelde uitvaartverzekeraars.

De Consumentenbond vergeleek de natura uitvaartverzekering van de grootste aanbieders van Nederland. Bij een natura uitvaartverzekering regelt de verzekeraar na overlijden de begrafenis of crematie zoals afgesproken in de polis. Bij een kapitaalverzekering daarentegen wordt geld uitgekeerd dat gebruikt kan worden voor de uitvaart.

De Consumentenbond schrijft in de Geldgids van juli/augustus: ‘Uit ons onderzoek komt het standaardpakket van Dela wat betreft de prijs en voorwaarden als beste naar voren’ en ‘alleen Dela vergoedt de volledige kosten van een eigen graf.’ Daar moet wel de aantekening bij worden gemaakt dat het door Dela vergoede graf in gemeenten waar ook algemene graven worden uitgegeven, per definitie altijd een algemeen graf is. In een algemeen graf worden in korte tijd drie personen begraven (soms ook zes, twee keer drie naast elkaar), mensen die tijdens het leven vreemden waren voor elkaar, maar toevallig kort na elkaar overleden zijn.

Volgens de Consumentenbond heeft Dela met de natura-uitvaartverzekering de meest royale regeling, mede doordat Dela als enige partij de gemeentelijke grafkosten vergoedt.

Maar het zijn nu juist die gemeentelijke grafkosten die Dela nu behoorlijk dwars beginnen te zitten. Jarenlang zijn de grafrechten in veel gemeenten hetzelfde gebleven, jaarlijkse verhogingen bleven uit. Nu diverse gemeenten hun grafrechten weer op een aanvaardbaar niveau proberen te brengen (aanvaardbaar wil zeggen: zo veel mogelijk proberen kostendekkend te werken), betekent dit dat Dela op onvoorziene kosten wordt gejaagd.

Martin Kersbergen van Dela heeft in een eigen Dela-persbericht laten weten dat Dela ‘blij is dat er een kwalitatief en gedegen onderzoek is uitgevoerd door een objectieve partij. Niet alleen omdat we een goede beoordeling krijgen maar ook, en vooral, omdat dit onderzoek veel helderheid verschaft aan de consument over de verschillende soorten uitvaartverzekeringen en de aanbieders.’ Maar die grafkosten…

Kersbergen: ‘In bepaalde gemeenten zijn de grafkosten de afgelopen jaren met wel tientallen procenten gestegen. De grafkostenstructuur die verschillende gemeenten hanteren zijn zeer onduidelijk en ondoorzichtig. Het gevolg is dat de tarieven die gemeenten in rekening brengen sterk verschillen. Daarnaast bestaan er per gemeente grote procentuele verschillen bij de jaarlijkse verhoging van grafkosten.’

Dela zegt hierin graag te willen opkomen voor de consument die een polis heeft waarin grafkosten niet worden vergoed, want deze kan zeer onaangenaam worden verrast door de hoge extra kosten die aan gemeenten moeten worden betaald. Maar ja, dat is dus geen Dela-verzekerde.

Maakt niet uit, zegt Dela. Het bedrijf wil dat de hele branche zich hard maakt om dit punt hoog op de politieke agenda geplaatst te krijgen. Kersbergen: ‘Hoewel alle andere verzekeraars de grafkosten niet of slechts gedeeltelijk vergoeden, hopen wij dat zij hun maatschappelijke rol toch willen oppakken. Tot nu toe nemen de andere uitvaartverzekeraars hieromtrent geen standpunt in. Maar ook hun klanten krijgen hier uiteindelijk toch mee te maken. Alleen als we ons hier samen sterk voor maken, kunnen we de verdere stijging van de grafkosten tegengaan.’

Of Dela moet de eigen verzekering gaan aanpassen. Een verzekeraar als Yarden horen we inderdaad niet over de (te hoge) grafkosten, maar die hebben de premies dan ook geïndexeerd op basis van verhogingen van, onder andere, grafrechten.

Meer over de hoge grafrechten:
Mag het wat kosten!
Uitvaartwereld ruziet om grafprijzen

BRONVERMELDING :