De dood hoort er weer helemaal bij

De etalage van Uitvaartverzorging Vechtdal in Ommen is stijlvol gedecoreerd met een witte strak vormgegeven graftombe in Romeinse stijl, bloemen, urnen en ziet er uitnodigend uit.

Toch is het geen zaak waar je zomaar voor je plezier even binnenstapt. Eenmaal de drempel over blijkt het mee te vallen.

In de als warenhuis ingerichte ruimte kan men op de verschillende afdelingen uitgebreid kiezen uit tal van grafkisten, rouwkaartjes, grafstenen en urnen. Zo te zien loopt het uitvaartwezen in de pas met de heersende modetrends. Klassieke blank eiken kisten worden afgewisseld met robuuste exemplaren van steigerhout en strakke designerkisten met romantisch rieten exemplaren.

Met hun vrolijke gezichten en vlotte kleding voldoen uitvaartverzorgers Jan Slagter en Hendrie Arnold niet bepaald aan het stereotype beeld van de begrafenisondernemer. Toch zijn ze het wel, met hart en ziel. Of, zoals Slagter het zo mooi zegt: “Je kan er wel honderd jaar op studeren, maar je hebt het in je, of je hebt het niet.”

Slagter en Arnold doen hun werk met liefde en persoonlijke betrokkenheid. Vooral dat laatste vinden ze erg belangrijk. “Als ik vroeger naar een begrafenis ging dacht ik vaak; kan dat nou niet anders?”, vertelt Arnold. Daarom proberen zij onder het motto ‘niet omdat het anders moet, maar omdat het anders kan’ van iedere uitvaart iets persoonlijks te maken.

“Van oudsher was het zo dat na een overlijden de begrafenisondernemer kwam en alles regelde. Wij proberen er samen met de familie iets speciaals van te maken, iets dat past bij de overledene en de nabestaanden. Niet in het overdrevene hoor, maar een mooie kaart, een bijzondere kist, strooibloemen en een mooi dankwoord kunnen heel veel betekenen.”

Het is een boeiend vak vinden de twee. “Je bent in die vijf dagen helemaal deel van het gezin”, vertelt Arnold. “Het grootste compliment dat ik ooit kreeg, was dat iemand bij het afscheid vroeg of ik nu uitvaartverzorger of een familielid was.”

Na de vijf rouwdagen houdt het werk niet op. “Nazorg vinden we heel belangrijk. Na enkele weken gaan we altijd even langs bij de nabestaanden om te vragen hoe het gaat en of ze de draad wel weer oppakken en houden contact zolang het nodig is.”

“Vroeger werd de dood weggedrukt, maar tegenwoordig hoort hij er weer helemaal bij”, zegt Slagter met een opgewekt gezicht. “Dat blijkt wel uit het feit dat veel mensen hier komen voor allerlei informatie voor hun eigen uitvaart.” Ondanks het feit dat ze er vrijwel dagelijks mee bezig zijn, hebben ze hun eigen begrafenis nog niet geregeld. Arnold wil er niet eens over nadenken. “Het idee dat ik zelf zou kunnen sterven schuif ik ver van me af”, bekent hij. “Jan schrijft af en toe wel wat dingen op, zoals mooie teksten of liederen. En als er een nieuw model kist binnenkomt zeg hij ook wel eens: die wil ik wel.”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: