OORLOG ROND DE URN

‘Nabestaanden strijden steeds vaker om as overledene’

’Een been begraaf je toch ook niet los van het lichaam?’

door JOUKE SCHAAFSMA

Cremeren is populairder dan begraven, maar zorgt steeds vaker voor heftige discussies. Een groeiend aantal uitvaarten ontaardt in langslepende en ingewikkelde vetes over de bestemming van de as. De wet is er helder over: wie het eerst komt, neemt de urn mee naar huis. Ofwel een ratrace om de as.

Deze week nog moest de rechter er opnieuw aan te pas komen. De tweede vrouw van een gecremeerde man uit Groningen beschuldigt haar stiefzoon ervan de urn met de as te hebben gestolen. De rechter heeft zijn vonnis uitgesteld en de dader een week de tijd gegeven om de urn met de as anoniem bij een uitvaartverzorger af te geven om daarna de as eerlijk te verdelen. Beiden zijn akkoord, maar of de urn ook werkelijk wordt teruggebracht, is nog maar de vraag.

Advocaat I. Wagenaar uit Groningen wacht het namens haar cliënt gespannen af. „Het is een heel vervelende zaak”, zegt ze. „Tijdens de zitting zijn beide partijen akkoord gegaan met verdelen. Maar als de as op uiterlijk 20 juni niet is terugbezorgd, dan wijst de rechter vonnis. Mijn cliënt heeft het recht op de as omdat zij de crematie heeft geregeld.”

Maar als de as er niet is? „Veel verder kijken we nog maar niet…”
Een hachelijke zaak, weet mr. Willem van der Putten, gespecialiseerd jurist op het gebied van uitvaartverzorging. Van der Putten, die als plaatsvervangend rechter in dergelijke zaken heeft opgetreden en bij het ministerie van Binnenlandse Zaken heeft meegewerkt aan een regeling voor de asbestemming, merkt dat de problematiek in ons land groeit. ,,Ruzie tussen nabestaanden om de as van een overledene is blijkbaar een hot item.”

Vetes
Volgens hem is er eigenlijk geen rechtvaardiger regeling voor te bedenken die de vetes voorkomt. „Er is lang niet altijd een laatste wens opgesteld, en moet dan eerst de partner en daarna de kinderen het eerste recht hebben? Wat als ze altijd in onmin hebben geleefd? Daarom is besloten dat wie de crematie regelt, waarschijnlijk ook vaak de meest directe nabestaande is en daarmee ook het meeste recht heeft.”

Sinds een jaar wordt er in ons land meer gecremeerd dan begraven. In tegenstelling tot begraven, waartoe binnen vijf dagen besloten moet worden, kun je over de bestemming van de as langer nadenken. En waar eerder 99 procent van de as werd uitgestrooid, kiest nu zo’n veertig procent voor het bewaren van de resten. De enige regel is dat er een afkoelingsperiode geldt van een maand na de crematie, om te voorkomen dat mensen onbezonnen dingen doenmet de as.


Uitvaartjurist Willem van der Putten: „Met name het simpele feit dat niet onder tijdsdruk beslist hoeft te worden over de bestemming van de as, is volgens mij de oorzaak van een groeiend aantal ruzies.” FOTO: RENÉ OUDSHOORN


„En met name het simpele feit dat niet onder tijdsdruk beslist hoeft te worden over de bestemming van de as, is volgens mij de oorzaak van een groeiend aantal ruzies”, zegt Van der Putten.
De uitvaartjurist geeft via de website uitvaart.nl/jurist gratis advies. Inmiddels wordt hem vele tientallen keren per jaar om hulp gevraagd bij conflicten over de as van overledenen.
„Het advies om de as te verdelen, biedt vaak wel uitkomst, maar persoonlijk hou ik er niet van. Je begraaft toch een been ook niet los van de rest van het lichaam? Er is ook wettelijk niet geregeld of kinderen recht hebben op een deel van de as. Bovendien, als er ruzie is over verstrooien of bewaren, dan besluit de rechter altijd dat er bewaard moet worden, want verstrooien kan altijd nog.”


Wedloop
Daarom is de wedloop om de as nog niet gewonnen door diegene die als eerste de crematie heeft besteld. Zo bleek al eens in een eerdere zaak in Den Haag: „De as was tegen de wens van de overledene en de familie in verstrooid door de vrouw van de overledene. De rechter kon daardoor geen vonnis uitspreken, want er viel niets meer op te eisen. Het is vreemd, maar hier geldt zeker: ’misdaad’ loont.”


” Bronvermelding Telegraaf”

2 Reacties

  1. Wij hebben een vraag! De ene helft van een echtpaar is 14 jaar geleden overleden en gecremeerd. Eenmaal bijgezet in een ‘keldertje’ op een begraafplaats blijft de urn wachten tot op het moment dat ook de tweede persoon is overleden . Het doel van ook deze urn is bijzetting.
    Een lid van de achtergebleven familileden heeft de wens geuit om een beetje as van de laatst overledene te mogen hebben en te laten verwerken in de vorm van een broche. Het lijkt diezelfde persoon een goed idee om óók een deel van de as te laten verwerken uit de reeds 14 jaar geleden overledene in de uit twee delen bedachte broche te laten verwerken.
    Mag dat? Het openen van een in ‘ruste’ staande urn? Volgens een enkeling binnen onze familie,het gezin, is het te vergelijken met grafschennis.
    En mag het eventueel wel? Wat zijn dan de consecuenties voor de familie/ de ‘wensende’persoon? In dit voor onz zijnde dilemma zou ik graag een antwoord willen hebben.

  2. Goedenmiddag , hier mijn reactie op Uw vraag omtrent de asbus: Ik zou in de 1e plaats de urn terughalen uit dit zogenaamde keldertje. Want tegenwoordig mag de as thuis bewaard worden en dat mocht dus 14 jaar geleden nog niet! Er mag momenteel dus als U beheerder bent over de asbus enorm veel gebeuren met de as. Maar nogmaals U moet dus de beheerder om die asbus te kunnen ophalen. Er mag dus ook een deel van de as gebruikt worden om een herinnerings-sieraad of een ander memorandum van te maken. U mag het allemaal zelf doen , dus het ophalen van de asbus en het nemen van de as voor memoria. U kunt ook een begravenis ondernemer dit laten, maar hier zijn natuurlijk weer kosten aan verbonden. Met grafschennis heeft het dus niets van doen, want indien het begraven is dan is de normale rusttijd net als een overledene 10 jaar en in het geval van deze asbus is het al 14 jaar geleden! Sieraden en andere memoria kunt U vinden op mijn site http://www.uitvaartvoorlichting.nl , desnoods kan ik U afhankelijk van de afstand want ik zit in Hengelo Overijssel ook wel behulpzaam zijn bij het ophalen van de asbus . Zijn er nog vragen, dan weet U mij dus te vinden! Mvg: Albert Bolink

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: