Cabaretier kénde de dood

Jos Brink had een ernstige kant waarmee hij niet te koop liep, maar die hij ook niet voor zichzelf hield.
Meer dan dertig jaar heeft hij, pastor-predikant Jos Brink, gewerkt als stervensbegeleider, onder meer ook in het aidspastoraat.

In april verscheen het laatste van de ongeveer veertig boeken, die Brink op zijn naam heeft: Rouw op je dak. In een interview zei hij: ‘Ik noem het een praatboek. Ik spreek de lezers rechtstreeks aan, en als ze even genoeg van mijn gepraat hebben, mogen ze me gerust wegleggen.’

Zijn beschouwingen over sterven en het rouwproces dat daarop volgt, schreef Brink met een grote en directe helderheid. ‘Het verlies van een dierbare’, staat er in de inleiding, ‘verandert jouw bestaan in een ruïne van rechte muren, waarin alle deuren klemmen en geen raam meer uitzicht biedt’.

Hij verplaatste zich vol warmte in de rouwende: ‘Ik heb in mijn werk als stervensbegeleider en pastor veel pijn meegeleden. Ik heb ook veel pijn zien afnemen, zien plaats maken, al duurde dat soms heel lang (…)’.

Jos Brink vond zijn werk als pastor en stervensbegeleider belangrijk. Tegen een Belgische interviewer merkte hij op: ‘Laat me duidelijk zijn: ik vind mijn werk als pastor belangrijker dan de rest’.

Dat hij als Bekende Nederlander aan een sterfbed kwam, noemde Brink ‘juist heel handig’. ‘Als ik geroepen word bij iemand die ik niet ken, kennen ze mij meestal wel. Die vertrouwensband is er meteen, zodat we direct tot de kern van de zaak kunnen komen: het sterven. Stervensbegeleiding is iets tussen de stervende en mij. Daar moeten niet te veel pottenkijkers bij komen staan.’

Op de website Uitvaartkompas vertelt hij in een interview: ‘Ik heb het onderwerp dood nooit gemeden in mijn programma’s. De eerlijkheid gebiedt te melden dat ik ooit een cabaretnummer heb geschrapt waarin de uitvaartleider een aantal dingen kwam bespreken. Het was een persiflage op de commercie rond begraven en cremeren. Het was een hilarische scène, maar af en toe keek ik in de betraande ogen van bijvoorbeeld een mevrouw op de eerste rij, en dat kan dan niet.’

Donderdagmiddag wordt Jos Brink begraven op het Amsterdamse kerkhof De Nieuwe Ooster. Dat was zijn eigen wens. Eerst opgebaard in Theater Carré, waar zijn publiek afscheid kan nemen: ‘Zo hoort dat bij acteurs. Vandaar naar mijn kerk De Duif, een kippeneindje verderop, voor de uitvaartdienst. Dan naar De Nieuwe Ooster, met een lekkere hap en snap na afloop. Op mijn uitvaart is het een vrolijk samenzijn met buffetten en drank. Het ouderwetse begrafenismaal, zullen we maar zeggen. Die waren er niet voor niets’. 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: