‘Ik wil een uitvaart verzorgen die past bij een familie’

KAMPEN – Het is geen alledaagse keuze: je baan opzeggen om het uitvaartwezen in te gaan.

Ze werkt op afroep voor uitvaartondernemer Brenda Siebrand. “Ik ben opgeleid tot verpleegkundige en werkte al jong in het Kamper Ziekenhuis. Daarna werd ik afdelingshoofd in verzorgingshuis De Amandelboom.”


“Ik heb altijd belangstelling gehad voor stervensbegeleiding en het stukje zorg voor de familie rondom het sterven. Maar er was weinig ruimte om dat verder te ontwikkelen.”


De manier waarop uitvaartondernemer Brenda Siebrand haar en haar familie benaderde na het overlijden van een dierbare, sprak haar twee jaar geleden bijzonder aan. “Ze was heel open, dichtbij, rustig en warm. Ik dacht ‘zo kan het ook’.


Toen mijn eigen ouders overleden, ging alles heel zakelijk en strak. Tijdens een nagesprek sprak ik met haar af dat ze me zou bellen als ze hulp nodig had bij de verzorging van een overledene, zo is dat steeds iets meer geworden. Ik kreeg een bijzondere kans om mee te kijken in de wereld van de uitvaartzorg.”


Onlangs zegde Boom haar baan als afdelingshoofd op. Ze werkt nog als avond-, nacht- en weekendhoofd in Myosotis en valt, bij drukke periodes, in voor Siebrand.


Verder volgt ze een opleiding tot Uitvaartverzorgster. Het traject in de uitvaartzorg begint met een aanname.


“Je maakt afspraken met de familie over het tijdstip voor het eerste bezoek en de mogelijkheden voor de opbaring. Als iemand thuis is overleden, geef je de overledene de nodige persoonlijke verzorging al dan niet met hulp van de familie.”


Gevoelig zijn en tegelijkertijd geconfronteerd worden met veel emoties van familieleden, kan Boom goed aan. “Er is toch een bepaalde grens. Ik kom heel dichtbij en ik probeer mensen te helpen, maar het voelt anders dan je eigen verdriet. Dat is een ervaring die ik al in de zorg heb opgedaan. Ik moet op emotionele momenten natuurlijk ook wel eens slikken. Je mag best laten zien dat je geraakt wordt, je professionaliteit komt daarna wel weer naar boven.”


Angst voor confrontatie met de dood heeft ze niet.


“Toen ik net begon in het ziekenhuis was ik wel angstig. Ik was nog jong. Maar door de jaren heen leer je dat de dood bij het leven hoort. Bij een geboorte is veel zorg en aandacht, rondom een overlijden is dat net zo belangrijk.”


“Het kan nooit meer worden overgedaan, de wereld staat voor de nabestaanden even stil. Als uitvaartverzorgster ben je er verantwoordelijk voor dat de uitvaart volledig naar wens van de nabestaanden wordt uitgevoerd.”
Bronvermelding:

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: