Herman Bijloo: `Een ovenist moet geen piekeraar zijn`

Gepubliceerd op 04-02-2008 – 13:50
Laatst bijgewerkt 04-02-2008 – 13:50

MEPPEL- `Nog niet zo lang geleden trof ik een bezoeker bij een uitvaart in Reestborgh. De man was daar gelukkig al een hele tijd niet geweest en keek verbaasd toe hij me na al die jaren weer terug zag. `Jij hoort écht tot de inventaris,` zei hij. Misschien is het – nu het uitvaartcentrum helemaal gerenoveerd is en ook alle meubels zijn vernieuwd – wel het beste moment waarop ook dít meubelstuk de deur uit gaat,` lacht operator (ovenist) Herman Bijloo (60).

Collega`s en oud-collega`s zwaaiden Bijloo donderdag uit na 36 jaar trouwe dienst op de gemeentelijke begraafplaats en in het crematorium aan de Zomerdijk.

`Heb ik het toch lang volgehouden in wat ooit bedoeld was als een zéér tijdelijke baan,` merkt Bijloo tussen neus en lippen op. Het baggerbedrijf waarvoor hij eind jaren 50 werkte, ging failliet en Herman stond als 25-jarige op straat. Gelukkig kon hij snel aan de slag bij de gemeente Meppel, waar zijn vader directeur gemeentewerken was. `Op de gemeentelijke begraafplaats deed ik verschillend werk, maar vooral groef ik graven. Vast en zeker zou ik weer op een baggerschip terugkeren, want wie gaat er nu op een begraafplaats werken?, vroeg ik me zelf ook af. En toch beviel mijn nieuwe baan me wel,` herinnert Bijloo zich. In die zelfde tijd werd op de begraafplaats het crematorium gebouwd.

`Probeer het gewoon maar eens,` zei Hermans vader toen hij zijn zoon naar een cursus ovenist in Groningen stuurde. Herman Bijloo leerde de destijds nog geheel handmatige verbrandingsovens bedienen. Hij nam die kennis mee terug naar Meppel, maar in de begin jaren 60 was crematie nog lang niet zo ingeburgerd al tegenwoordig. `Het was maar een enkele keer, de meeste mensen hielden lang vast aan de traditie van begraven. Ik werkte dus nog heel regelmatig in de buitenlucht,` vertelt de Meppeler.

Inmiddels is crematie een algemeen aanvaarde vorm van lijkbezorging geworden. `Cremeren gebeurt even vaak als begraven,` weet Herman. De techniek is in de crematieruimte is steeds geavanceerder geworden. De crematieovens zijn computergestuurd en op een paneel simpel te bedienen. `Ik was er bij toen de nieuwe ovens werden gebouwd. Alle ins en outs heb ik meteen van de monteurs geleerd. Het invoeren van een lichaam en de verwerking van as is overigens nog altijd handmatig mensenwerk. Dat zal het ook blijven, uit respect voor de overledene en nabestaanden,` benadrukt Bijloo.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: