Mag ik mij even voorstellen:

Gepubliceerd op 07-02-2008 – 13:51
Laatst bijgewerkt
23-02-2008 – 22:36

Mijn naam is Ria Sluijer. Ik ben 52 jaar en ben getrouwd met Gerrit, samen hebben we 3 kinderen en een pracht van een kleindochter, waar we erg trots op zijn.

Waarom ik dit stuk schrijf zal U al gauw duidelijk worden,in 1995 werd ik geconfronteerd met uitgezaaide borstkanker, mijn jongste dochter was 7 jaar. Ik werd geopereerd en bestraald en kreeg de standaard chemokuren. Daarnaast werd ik uitgenodigt om deel te nemen aan een experimentele behandeling.Deze behandeling was 4 x zo zwaar als de normale chemokuren. Ik werd dagelijks ingespoten om mijn stamcellen te vermeerderen en op te kweken. Daarna kwam ik aan de leukaferesemachine om de stamcellen uit mijn bloed te halen en om op te slaan, ik was beenmergdonor voor mijzelf. Daarna heb ik ongeveer 12 weken in quarantaine gezeten, aan deze kuur kun je overlijden.

Een computer in Amsterdam moest je uitloten of je voor deze behandeling in aanmerking kwam, een zeer moeilijke beslissing voor ons. Het was in de 40 dagentijd van pasen,dus U kunt zich misschien wel voorstelen hoe ik die paastijd beleefdt heb. In die periode heb ik 2 maal met God gewandeld en ben 2 x weer terug gestuurd, ik was nog niet klaar met het leven. In die periode ben ik stil gaan staan bij de dood. Ik heb dan ook toen mijn uitvaart vastgelegd. Dit heb ik kunnen doen, omdat ik in het koor zong van onze kerk, en dus het repetoire van de liederen thuis heb.Ik ben na die periode zo anders gaan leven, en kan genieten van een simpel grassprietje dat tussen stenen groeit. Ik herstelde moeizaam.

Het werk wat ik op dat moment deed, kon ik niet meer aan. Ik belande in de WAO.Zo gingen een aantal jaren voorbij, mijn vermoeidheid bleef hevig. Dan krijg ik een dikke klier in mijn hals. Ik dacht, nu dit is het,nou is het mis. Ja hoor wederom kanker, alleen had het niets met de borstkanker te maken. Voor deze kanker werd ik behandeld in het Anthonie van Leeuwenhoek ziekenhuis in Amsterdam. Bijna 1 jaar ben ik met de taxi op en neer gereden. weer waren de chemokuren en bestralingen een zware belasting. Een operatie in dit geval was niet mogelijk, ook hier ben ik weer genadig vanaf gekomen. Ik blijf onder goede controle.

Tussen deze periode’s ben ik veel vrijwilligerswerk gaan doen in onze kerk, Ik heb de coordinatie op me genomen van de liturgiegroep, heb ingeroosterd en wekelijks lag er een mooie liturgie klaar, aangeleverd door ons aan de man die het boekje maakte. Hier moest ik mee stoppen. Wel ga ik mee voor als lector. We werken nu met een staandaardboekje omdat er te weinig mensen waren.

In het koor zongen we voor bruiloften en uitvaarten, aangezien ik iets heb met uitvaarten let je dan op de mensen die de uitvaarten leiden. Toen mijn moeder overleed heb ik haar uitvaart verzorgd samen met de pastoor en de uitvaartleider. Een paar jaar later vonden we mijn broer dood thuis,ik heb zijn uitvaart toen alleen gedaan. De uitvaartleider die aanwezig was, was zeer onder de indruk. De pastoor van mijn moeder was ook diep onder de indruk, ik kreeg van veel mensen complimenten. Ik heb ook de uitvaart van onze beste vriend gedaan. wederom veel complimenten.Verleden jaar werd ik benaderd door onze kerk, de vraag was of ik de avondwake en de uitvaartvieringen samen met nog wat mensen wou gaan leiden. Daar heb ik goed over nagedacht. Ik heb mezelf afgevraagd, of ik dit wou.

Toen werd het idee geboren, hé waarom ga ik geen spreekster worden op een zelfstandige basis. Wederom had ik een uitvaart gedaan voor een vriend, bijna alle mensen die aanwezig waren kwamen na afloop naar mij toe om me te complimenteren. Ook die uitvaartleider heeft niets hoeven te doen. Mijn Talenten onbenut laten, nee dus. Ik ben nu zo ver om hier mee door te gaan. samen met mijn dochter ben ik op dit moment bezig visitekaartjes te maken, flyers te ontwerpen en mijn eigen website te maken. Midden in dat werk zei ze ineens. Mama wat ben je ziek geweest. Ik heb gezien en gehoord dat die stamcel en beenmerg behandeling zwaar waren. Toendertijd was ze 7 jaar, en ik heb gebeden God geef me 5 jaar, daar ben ik tevreden mee. Daarna bad ik God 5 jaar is tekort doe me nog 5 jaar. Daarna bad ik God, ik heb geleende tijd, zie maar, Ik zal er zijn.

Als ik terug kijk op ons leven, dan ben ik dankbaar voor wat er gebeurt is, het heeft ons gevormd tot wie we nu zijn.Ik weet zeker dat wat ik wil gaan doen,dat ik daar uitermate geschikt voor ben. Door wat ik mee hebt gemaakt weet ik zeker dat ik van een uitvaart iets moois kan maken, dat ik de mensen goed aanvoel in hun verdriet bij het verlies van een geliefde.

* Beppie Nooystraat 67
* 7558 TD Hengelo ov
* telefoon: 074-2774365
* fax: 074-2774365
* website: www.riasluijer.nl
* e-mail: riasluijer@gmail.com

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: